Κείμενα/έργα μελών και Κριτικές (εκτός Αρχείου)

There are 2167 listings and 3770 reviews.

Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 97 guests online

Who's Online

Έχουμε 1131 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να υπηρετήσουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας, που έχει δώσει τόσα πολλά στον κόσμο. Επιθυμία μας  είναι να συνεχίσουμε αυτήν την πορεία, με την δικιά σας βοήθεια και συμμετοχή .

***** Επιβράβευση Δημοσίευσης. 5001 και άνω Αναγνώστες *****

Logo vima = Λογοτεχνικό Βήμα –  Κανόνες Χρήσης παρ. ... 

 

 

 

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Τους είδα τους ανθρώπους
άσχημους και κακούς
αδύναμους και νοσηρούς
κι αδιάφορους
ισορροπημένους πάνω στο σδιέξοδο
ισοπεδωμένους απ' τη γνώση
οικτρά πλανεμένους

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Πέρασες φευγαλέα από τη ζωή μου, μα την ταρακούνησες συθέμελα

Δε μπορείς να ορίσεις την καρδιά σου, πάντα εκείνη σε πηγαίνει όπου θέλει και σου δίνει ένα μάθημα ζωής είτε καλό είτε και άσχημο.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Φώναξα
κατ’ εξακολούθηση
πετώντας
κατ’ ευφημισμόν ψιθύρους
στο πάτωμα,

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Η Παιδεία, η υγεία και η εργασία είναι οι πυλώνες μιας Ανθρώπινης κοινωνίας, τα θεμέλια της ανάπτυξης και της προόδου του κάθε ατόμου και πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι σε αυτές, ανεξαρτήτως χρώματος – φυλής – γλώσσας.
Τα παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο είναι σαν τα κοχύλια που είναι μέσα στην άμμο, κάτω από τα βότσαλα και δεν φαίνονται, δεν τα βλέπει το φως.
Είναι αυτά που δεν θα γίνουν ποτέ ένα καλοκαιρινό περιδέραιο.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Όσα φοβάσαι να αποδεχτείς

Για εκείνες τις απουσίες στη ζωή που μας πονάνε και μας αποδυναμώνουν. Μα πάντα ο χρόνος, σαν το καλύτερο φάρμακο , γιατρεύει τις πληγές και μας κάνει να ελπίζουμε σε μια αναγέννηση του είναι μας.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ιδεολόγος εν αποστρατεία πια

πικρά πορεύομαι

σιωπώντας.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Σε έναν κόσμο απαισιόδοξο εσύ μη σταματάς να ονειρεύεσαι

Κάπου σε κάποιο σπίτι βραδιάζει. Η γλυκιά κι ήρεμη φωνή της μαμάς που τρεμοπαίζει σε νανουρίζει και σε αποκοιμίζει. Σου διηγείται ένα παραμύθι από αυτά τα παιδικά γεμάτα όνειρα και φαντασία κι εσύ κοιμάσαι γεμάτος όμορφες εικόνες που έχεις πλάσει ακούγοντας το παραμύθι. Αυτός ο φανταστικός κόσμος των ονείρων σου δεν έχει τίποτα υπερβολικό, τίποτα που είναι αδύνατον να βρεις στον σημερινό κόσμο, αλλά εξακολουθεί να είναι ονειρεμένος στο μυαλό σου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το ίχνος του ποιητή…

Το μεγάλο ψεύδος που συνοδεύει τους ποιητές μέσα στους θολούς αιώνες είναι η μεγάλη θεώρηση, η εποπτεία… το καθαρό βλέμμα στο Κεκρυμμένο και στο Επέκεινα… ναι, ακόμα και στο επέκεινα… γιατί χωρίς τη μεταφυσική ο ποιητής είναι ένας κρεμασμένος βλάσφημος από το καταραμένο δέντρο… χωρίς τη μεταφυσική ο ποιητής απλώς αντιγράφει, δεν αφηγείται… στην καλύτερη περίπτωση μεταγράφει όμως δεν ποιεί… δεν μπορεί να δομήσει ένα άρτιο σύμπαν… και ποιητής χωρίς άρτιο σύμπαν είναι ένας σβηστός ήλιος, μια μέλαινα οπή στο μαύρο του στερεώματος… ένα περιττό ίσως, και τα ίσως το Αχανές τα ξεβράζει στους αποθέτες του χρόνου…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Να ξέρεις

με την περίσσεια της πρώτης νύχτας

στα φιλιά σου

και με το μαχαίρι που έκοβες τις μέρες

καρφωμένο στο στήθος σου

μου συστήθηκες

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αποκαλόκαιρο

Για το τέλος του Καλοκαιριού που ορίζει την αρχή του φθινοπωρινού νήματος

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
ΟΛΑ ΕΔΩ ΘΑ ΠΛΗΡΩΘΟΥΝ..

Σύννεφα πάνε κι’ έρχονται
και μέρες ξημερώνουν
η φτώχια πόρτες ξήλωσε
φαμίλιες τις διέλυσε
βέρες τις έλιωσε ξανά
ακατέργαστο χρυσό..

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία

Πόσες φορές δεν έχουμε ελπίσει σε κάτι βαθιά; Πόσες φορές δεν έχουμε απογοητευτεί  δοσμένοι σε αυτές τις ελπίδες; Κι όμως, ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως τα θέλαμε, δεν πρέπει να τα παρατάμε. Πρέπει να συνεχίζουμε με περισσότερη επιμονή.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Το σπίτι μας ξάπλωσε
με προσκέφαλο
το δέντρο της αυλής,
ακουμπώντας
το γαλάζιο του ουρανού
να μετρά τις ανάσες
που το έκτισαν

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Είναι…..

Είναι οι ερμαφρόδιτοι αιώνες
που γεννούν σπερμολόγους
και απατεώνες…
είναι η ίδια η δομή

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Αλγόριθμοι

Εντέχνως
επινόησα χαμόγελα
παγιδεύοντας
αστείρευτες δικαιολογίες
που υφίστανται
ως αλγόριθμοι
σ' εξίσωση ερώτων.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Γαρμπίλι

Με πυρετούς

τανάλιες κόκκινες
που έσφιγγαν λαιμούς
ιδρώτες λευκό γαρμπίλι
στο μέτωπο
υποδεχόταν ο λεπρός την αγιοσύνη
της κάθε μέρας
και ο έγκλειστος σακάτης
πόρνος
την κουρασμένη βλασφημία
της κάθε νύχτας

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Λέξεις - Πέτρες...

Κάθονταν εδώ και λίγη ώρα σιωπηλοί… εκείνος την κοιτούσε με κοφτές, σύντομες ματιές… πίσω της απλωνόταν η θάλασσα. Το φόντο ήταν αυτό που της ταίριαζε, σκέφτηκε, της άρμοζε… σα να έπρεπε με κάποιο τρόπο να υπάρχει και το κατάλληλο τοπίο πίσω απ’το πρόσωπό της. Άλλοτε σκληρό κι εκείνο, άλλοτε μελαγχολικό, άλλοτε απλά, αυτό που ήταν…

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Έως ότου…

Το πρόσωπό σου
εκείνο το σκοτεινό
και βροχερό πρωινό
ήταν τόσο φωτεινό
μα τα μάτια σου
τόσο θλιμμένα..

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
 Ιδεοληψίες και χαλάσματα..

Τους είδα να πλένουν
το φως
που μυροβολούσε
όταν ακούστηκε
το ουρλιαχτό..

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Υπάρχουν κάποιες νάρκες που επιλέγεις να μην δεις...

Άκουσα εκείνον που έλεγε

Με νάρκωσε αυτή η αγάπη…

Άκουσα εκείνην

Με εκδικήθηκες με το επίμονο βλέμμα σου… ήμουν γυμνή πάντοτε μπροστά σου…

Άκουσα κάποιον ακόμα

Αυτό που λατρέψαμε στους Ήρωες ήταν ότι κατέκτησαν το δικαίωμα να πεθάνουν… δεν σύρθηκαν ως το κατώφλι του τέλους… ζηλέψαμε ότι εφέλκυσαν το κινδυνώδες του βίου αλλά περισσότερο το ιερό τους διάσημο… αυτό του θανάτου μετά από μια πλήρη ζωή…


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Η ποίηση είναι παιδί της ομίχλης. Όπου οι όγκοι ξεπηδούν μετέωροι. Είναι παιδί της νύχτας. Όπου το μαύρο περιγράφει. Είναι παιδί της αμφιβολίας, όπου ο ποιητής διαρκώς υπαινίσσεται.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: