Η μοναξιά είναι περίεργο πράγμα και χτυπά όλες τις ηλικίες

Ήταν μεσημέρι καλοκαιρού. Περπάτησε για ώρα μέσα στη ζέστη μέχρι που έφτασε στην κεντρική πλατεία. Ο ήλιος έκαιγε και οι άνθρωποι γύρω ίδρωναν και δυσανασχετούσαν.

"Μακάρι να ήσουνα ξανθιά πάντα προτιμούσα τις ξανθιές.." είπε και ανακάθισε στο κρεββάτι παίρνοντας το πακέτο με τα τσιγάρα και τον αναπτήρα από το κομοδίνο.

"Και εγώ πάντα προτιμούσα τους άντρες με περισσότερα...πως να το πω "προσόντα" αλλά δεν το κάνω και θέμα.." είπε εκείνη κοιτώντας με νόημα το επίμαχο σημείο που είχε κουρνιάσει και κοιμόταν κάτω από το σεντόνι κατάκοπο

-Αν ήσουν γεύση θα ήσουν παγωτό βανίλια...ξέρεις γιατί?

-Γιατί με έχεις αλείψει με αυτό...?

Άνοιξε το παράθυρο και πήρε μια βαθιά ανάσα. Το βλέμμα του πλανήθηκε για λίγο στα ψηλά, εκεί όπου ένα θολό σύννεφο έπαιρνε διάφορους σχηματισμούς, πριν διαλυθεί και φανεί πλέον ο ουρανός στο γαλανό του χρώμα. Ο δροσερός αέρας άγγιζε τα θεόρατα κτίρια, αφαιρώντας απ’ την επιφάνειά τους ό,τι βρώμικο και φθαρμένο ασχήμιζε την ατμόσφαιρα· τη σκόνη και τα αιωρούμενα σωματίδια. Απέναντι ξεχώριζαν τα διαμερίσματα σαν μικρά φωτεινά κουτάκια με τις εγκλωβισμένες ανθρώπινες φιγούρες σε ακατάπαυστη κίνηση.

Τα τρία φεγγάρια είχαν μόλις αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στο ουράνιο στερέωμα κι αυτό τα υποδεχόταν με ένα ελαφρό μωβ χρωματισμό και μερικές πινελιές πορτοκαλί ενδιάμεσα.

Ο Ξένος σταμάτησε το άλογό του δίπλα στην γέρικη ιτιά της λίμνης Σάτιρα και σκέφτηκε πως ήταν καλό μέρος για να ξαποστάσει απόψε. Ξεπέζεψε και έδεσε την λευκή Απώλεια στο δέντρο χαϊδεύοντας παράλληλα τη χαίτη της.Εκείνη του αποκρίθηκε με ένα κούνημα του κεφαλιού της προς τα δεξιά .Χαμογέλασε ο γέρος πολεμιστής και τράβηξε κατά τη λίμνη.

Μαίρη μου ,πρέπει να πα να τον δείς.Οτι και να,κανε είναι πατέρας σας...
-Ναι !Μπήκε στον κόπο και μας έσπειρε !(Την διακόπτω εγώ ειρωνικά
καθώς ετοιμάζομαι να πάω στην θάλασσα.). Θέλω να ευχαριστηθώ τις
διακοπές μου ,όχι να πάω να ιδώ εκείνον.!σκέπτομαι σαν βάζω στην
ψάθινη τσάντα την πετσέτα.

Όταν ζεις στην ζεστασιά δεν μπορείς να ακούσεις τις κραυγές εκείνου που κρυώνει...

1.

Έμεινα να κοιτάω το πρόσωπο της κοπέλας που απομακρυνόταν προς την έξοδο του μαγαζιού,πίσω από άλλα άμορφα πρόσωπα και καπνούς από τσιγάρα.Λίγο πριν φτάσει στην έξοδο γύρισε και με κοίταξε.Δεν ξαφνιάστηκα.Ήμουν σχεδόν βέβαιος ότι θα το έκανε αυτό.Στράφηκα στην παρέα μου και τους είπα ότι πάω έξω να πάρω λίγο αέρα.Η Ιωάννα θέλησε να έρθει μαζί μου για συντροφιά.