Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Sotos
"Bravo!!!!!!!!!!!!! "
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 224 guests online

Who's Online

Έχουμε 2120 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Αν ήξερα θα είχα προσπαθήσει...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Η μοναξιά είναι περίεργο πράγμα και χτυπά όλες τις ηλικίες

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το φως της σελήνης διαπερνά τα παράθυρά μου και παίζει με τα μάτια μου, άλλη μία νύχτα που καταφέρνει να τα κάνει ν’ ανοίξουν, γι’ ακόμα μία φορά με βασανίζει και μου κρύβει το γιατί.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Για σένα παιδί μου

Για σένα παιδί μου Γράφω ώστε να σου δώσω μία μικρή ιδέα, για το πόσο σ’ αγαπώ.

Γράφω αυτή τη φορά για σένα παιδί μου, για εσένα που ήρθες τόσο απρόσμενα κι έγινες η ηλιαχτίδα που  γέμισε με φως κάθε σκοτάδι της ζωής μου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ήταν άδικο να σβήσουμε τόσο νωρίς, δεν σ' είχα και σε ήθελα πολύ κι ακόμα σε θέλω, ακόμα κι αν εσύ αγνοείς και την ύπαρξη μου σήμερα. Μα συνεχίζω να σ' αγαπάω και να τρέφω πάντα ελπίδες, γιατί το ξέρω πως μία μέρα θα γυρίσεις. Θα καταλάβεις πως δεν θα σε λατρέψει κανείς, με τόση δύναμη όσο εγώ.

Μια παρτίδα σκάκι λοιπόν, απόψε θα παίξω με τις λέξεις μου. Με το μολύβι μου μόνο για πιόνι και το λευκό χαρτί σκακιέρα, θέλω να σου εξομολογηθώ όλες μου τις σκέψεις.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

H περιπέτεια μιας single στο να βρει το αγόρι που της άρεσε...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το παιχνίδι

"Μακάρι να ήσουνα ξανθιά πάντα προτιμούσα τις ξανθιές.." είπε και ανακάθισε στο κρεββάτι παίρνοντας το πακέτο με τα τσιγάρα και τον αναπτήρα από το κομοδίνο.

"Και εγώ πάντα προτιμούσα τους άντρες με περισσότερα...πως να το πω "προσόντα" αλλά δεν το κάνω και θέμα.." είπε εκείνη κοιτώντας με νόημα το επίμαχο σημείο που είχε κουρνιάσει και κοιμόταν κάτω από το σεντόνι κατάκοπο

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Παγωτό βανίλια

-Αν ήσουν γεύση θα ήσουν παγωτό βανίλια...ξέρεις γιατί?

-Γιατί με έχεις αλείψει με αυτό...?

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το μεγάλο μυστικό

Ήταν σκυμμένη στα χαλάσματα και με απίστευτη μανία παραμέριζε ό,τι είχε απομείνει από το αρχοντικό σπίτι. Άπλωνε τα μικρά χέρια και με τα λεπτά της δάχτυλα σκάλιζε μες το χώμα και τις στάχτες. Σκεπασμένη με τη μαντίλα γύρω απ’ το κεφάλι της, δεν άφηνε έκθετο το πρόσωπό της στα βλέμματα των ανδρών.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το ματωμένο φόρεμα

Όταν πέσει το σκοτάδι στις ράχες του βουνού, νιώθεις δυο τεράστια μάτια, σκούρα και τρομαχτικά να σε κοιτάζουν λεπτομερειακά. Στα ρέματα κυλάει το άφθονο νερό κι ακούγεται σαν τις απαλόχρωμες φωνές των κοριτσιών του χωριού που συζητούν. Τότε θέλεις να στήσεις αυτί για να κρυφακούσεις και να μάθεις τα μυστικά τους. Μα το σκοτάδι που ορμάει σ’ όλο το χωριό και δεν αφήνει στέγη ανέγγιχτη και βασανιστικό καημό ανθρώπου, μπαίνει από τις καμινάδες και μαγαρίζει τους τοίχους του σπιτιού, σεργιανίζει στα δωμάτια και όταν έρθει η ιερή ώρα του ύπνου πάει να φυτευτεί στα όνειρα και να γεννήσει εφιάλτες.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ο Ξένος

Τα τρία φεγγάρια είχαν μόλις αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στο ουράνιο στερέωμα κι αυτό τα υποδεχόταν με ένα ελαφρό μωβ χρωματισμό και μερικές πινελιές πορτοκαλί ενδιάμεσα.

Ο Ξένος σταμάτησε το άλογό του δίπλα στην γέρικη ιτιά της λίμνης Σάτιρα και σκέφτηκε πως ήταν καλό μέρος για να ξαποστάσει απόψε. Ξεπέζεψε και έδεσε την λευκή Απώλεια στο δέντρο χαϊδεύοντας παράλληλα τη χαίτη της.Εκείνη του αποκρίθηκε με ένα κούνημα του κεφαλιού της προς τα δεξιά .Χαμογέλασε ο γέρος πολεμιστής και τράβηξε κατά τη λίμνη.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ένα πέλαγος ντυμένο με συναισθήματα γίνομαι κι απόψε.
Μη με ρωτάς γιατί σου γράφω, η ανάσα μου έχει γίνει κόμπος στα στήθη μου κι έχω τόση ανάγκη να σου γράψω.

Πόσο θα ‘θελα να κλειστώ στην αγκαλιά σου τώρα, να ξεχάσω στα χέρια σου κάθε μου πόνο και να στηρίξω εκεί την ψυχή μου για λίγο.

Πες μου που είσαι; Σ’ αναζητώ...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Ακόμα μια νύχτα οι σκέψεις μου φωνάζουν και με ξυπνούν, επικρατεί τόση ησυχία στον χώρο και η φασαρία μέσα στο κεφάλι μου γίνεται ανυπόφορη. Σηκώνομαι από το κρεβάτι μου και βάζω το ράδιο να παίζει, μήπως μπορέσει η μουσική να εξημερώσει όλες αυτές τις κραυγές που με κρατούν ξύπνια.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Να πετάξουμε θέλω

Να πετάξουμε θέλω, να ανοίξουμε τα φτερά μας και να χαθούμε από αυτόν τον κόσμο. Να απολαύσουμε από ψηλά καθετί όμορφο, που με δέος θαυμάζουμε. Θέλω να γίνεις ο αέρας που θα εμπιστευτώ το πέταγμα μου και να γίνω τα φτερά σου, τα οποία θα σε προστατεύουν δίχως να σου στερούν την ελευθερία σου.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Η μαύρη κουκίδα

Ήταν μεσημέρι καλοκαιρού. Περπάτησε για ώρα μέσα στη ζέστη μέχρι που έφτασε στην κεντρική πλατεία. Ο ήλιος έκαιγε και οι άνθρωποι γύρω ίδρωναν και δυσανασχετούσαν.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

στην Ελλάδα του σήμερα, κάπου σε κάποια γειτονιά, κάποιοι βρήκαν έναν τρόπο για να ξεφύγουν από την μιζέρια διαλέγοντας σαν όπλο την αλληλεγγύη...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ένα ταξίδι σε κόσμους εσωτερικούς, μια περιπλάνηση στον πόνο και την εξιλέωση...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Εγώ δεν χρειάζομαι τίποτα.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Το κλειδί της χαμένης ευτυχίας

Άνοιξε το παράθυρο και πήρε μια βαθιά ανάσα. Το βλέμμα του πλανήθηκε για λίγο στα ψηλά, εκεί όπου ένα θολό σύννεφο έπαιρνε διάφορους σχηματισμούς, πριν διαλυθεί και φανεί πλέον ο ουρανός στο γαλανό του χρώμα. Ο δροσερός αέρας άγγιζε τα θεόρατα κτίρια, αφαιρώντας απ’ την επιφάνειά τους ό,τι βρώμικο και φθαρμένο ασχήμιζε την ατμόσφαιρα· τη σκόνη και τα αιωρούμενα σωματίδια. Απέναντι ξεχώριζαν τα διαμερίσματα σαν μικρά φωτεινά κουτάκια με τις εγκλωβισμένες ανθρώπινες φιγούρες σε ακατάπαυστη κίνηση.


Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
Τα τριαντάφυλλα της ευτυχίας

Ποτέ δεν ήμουν η καλή νοικοκυρά! Αν μπορούσα να αποφύγω να τα κάνω θα
τα απόφευγα .Όμως  καμιά φορά  με έπιανε η ευλάβεια για   καθαρισμό
που έκανε το σπίτι λαμπίκο ,αλλά  κρατούσε τόσο λίγο. Τα ξαπολούσα
πάλι  κι άδικα η μάνα μου φώναζε όταν  κρυμμένη στο ανώγι έπεφτα με τα
μούτρα στο διάβασμα .Τι να κάνω ! πάντα μου άρεσαν τα βιβλία και ποτέ
δεν ρωτούσα ποιος ήταν ο συγγραφέας .Απλά να διαβάζω και να μαθαίνω .

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0
ΤΟ ΣΙΝΙΑΛΟ

Οι μεγάλες τζαμαρίες που καθρέπτιζαν εξωτερικά τους περαστικούς και τα αυτοκίνητα, ήταν ιδανικός τρόπος να παρατηρήσει κάποιος τις κινήσεις της από την απέναντι πλευρά της εισόδου. Κατέβηκε από το ταξί βιαστική, αδιαφορώντας εντελώς για τις ψιχάλες που άγγιξαν πεταριστά τα ελαφρώς ατημέλητα της μαλλιά.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: