Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Reviews written by SAILOR
| 458 results - showing 301 - 315 | « Previous 1 ... 18 19 20 21 22 23 24 ... 31 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Διήγημα
| ΛΟΙΠΌΝ ΘΑ ΤΗΝ ΠΩ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΜΟΥ... καθώς διάβαζα την ιστορία σου και ταξίδευα ανάμεσα στις γραμμές, σκέφτηκα 'τον κερατούκλη, το απολαμβάνει πολύ!!!'. Και φωνάζει αυτό, φωνάζει ότι λατρεύεις όταν ξεκινάς μια νέα περιπέτεια γραφής... μοιάζεις με θαλασσοπόρο στα πρώτα μίλια έξω από τα λιμάνια... ρουφάς με τόση λαχτάρα τον άνεμο που νομίζεις θα μεθύσεις! Και, ναι, το ομολογώ, μπήκα και στο μπλογκ σου για να... κλέψω λίγη απόλαυση περισσότερη. Τούτη τη στιγμή δεν με ενδιαφέρει να εντοπίσω σημεία ή στιγμές που μπορεί να ήθελα εγώ, σαν αναγνώστης αλαζόνας να ήταν αλλιώς... τίποτε δεν ήθελα να είναι αλλιώς... ΜΟΝΑΧΑ ΝΑ ΒΙΑΣΤΕΙΣ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΦΙΛΕ ΜΟΥ! ΑΓΩΝΙΑ Ο ΚΟΣΜΟΣ! [λοιπόν και στην Νουβέλα με αστυνομικές υποθέσεις νομίζω σκίζεις... λίγο στιλιζαρισμένος είναι ο ντέτεκτιβ αλλά μπροστά στην ηδύτητα της ανάγνωσης τι να λέει... όσο για το ταλέντο σου Ηλία, τα έχουμε πει... ανταγωνίζεται την γόνιμη φαντασία σου... γραφιά σε βλέπω στο μέλλον παρά γιατρό... ή και τα δυο... τι λες;] |
Ποίηση
ΣΤΟ ΓΙΟΡΤΙΝΟ ΛΙΜΑΝΙ
|
φίλε Νίκο, από τις πρώτες κιόλας στιγμές που ανταμώθηκα με το έργο σου, είχα την αίσθηση ότι αντικρίζω, ψηλαφώ και ταξιδεύω σε ένα ολόκληρο ποιητικό σύμπαν... δεν είναι υπερβολή αυτό, είναι το φιλοτέχνημα ολόκληρης της ζωής σου... σε κάθε σου γραφή αγκαλιάζεις το χρόνο, το χώρο, τις μνήμες, τις μυρωδιές, τις ανάσες, τα δάκρυα και τα γέλια μιας άρτιας ζωής... πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό να απομετρηθεί, να χαρτογραφηθεί, να αποδοθεί σε λέξεις και εικόνες το γνωρίζει μονάχα όποιος αποπειράθηκε να περπατήσει το Άπειρο, να το αγγίξει με τα δάχτυλά του, τα μικρά, ανθρώπινα, σάρκινα χέρια του... χέρια όμορφα οι λέξεις σου και οι συλλαβές σου τα ακροδάχτυλα μιας ψυχής πλούσιας, όμορφης που δεν ξεκουράστηκε στα μαξιλάρια της τρυφής αλλά σπούδασε μέσα από τον πόνο, τον άνθρωπο και τον αγώνα να προσφέρει, να ανοίγεται, να πεθαίνει και να ζει την Ακεραιότητα... σύμπαντα, καλά το είπα... και συγκίνηση και εικόνες και άνθρωποι και χαμόγελα και αθανασία η ποίησή σου... υπέροχα να περνάς ακριβέ μου φίλε και να συνεχίσεις να μοιράζεσαι τη καρδιά σου όπως το ξέρεις... κι εμείς εδώ, μεταλαμβάνουμε των μυστηρίων της φιλίας, της αγάπης, των δώρων της ψυχής σου! **************************************************************************** Αγαπημένε μου Αντώνη ( και όχι σχήμα λόγου.... ) Πρώτα σε ευχαριστώ ολόθερμα για τα τόσο συγκινητικά και αγαπημένα λόγια σου..... είναι το καλύτερο και μεγαλύτερο δώρο που έχω λάβει ως τώρα τα φετινά Χριστούγεννα. ! Ευχαριστώ ! Δεύτερον θέλω και εγώ να Προσευχηθώ στο Αιώνιο.... αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουμε Θεό.... να σου δώσει ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΟΤΙ ΣΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΚΑΙ ΣΟΥ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ...... Πιστεύω.............. να τα .......... καταφέρω !!! Και το 2010 να ντύσει τα πανάκριβα φτερά της ψυχής σου με το Πλατινένιο Χαμόγελο της Χαράς και να σου χαρίσει το Χρυσό Ποτήρι της υπαρξιακής ευδαιμονίας και Αγάπης του Σύμπαντος ! Και πάνω απ' όλλα να σου χαρίσει την ευλογία και την δύναμη που δεν περιγράφεται με λόγια, μα που Υπάρχει-λειτουργεί-ζει-αναπνέει-δημιουργεί-και περιφέρεται αιώνια αλώβητη και ζωντανή στον Αιώνα.... ΚΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ-ΧΡΥΣΑ-ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ-ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ σου εύχομαι μέσα από τα φύλλα της Ψυχής και της καρδιάς μου ! ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΛΑ-ΧΡΥΣΑ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ και αν θέλει το Αιώνιο.... ας είναι και πολλά...... !! (αυτό είναι δευτερεύον και απόλυτα σχετικό στην Αιωνιότητα της ύπαρξης...) Τέλος και ειπωμένο..... Τιμή είναι και σημαία και κότινος στο Λογοκλαμπ η παρουσία και η χρυσή αδαμαντοποίκιλτη Πένα σου. Ταπεινά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την πανάκριβη Προσφορά σου στο Κλαμπ. Με ΑΓΑΠΗ - Νίκος |
Άρθρο
" Πίστευε και μη ερεύνα " Είναι χριστιανικό δόγμα ;
|
εξαιρετική ανάλυση Νίκο, απλά εξαιρετική... επιτέλους, αν χρησιμοποιεί κανείς μια φράση, -και δεν υπερασπίζομαι σε καμία περίπτωση Ιερατεία, Θρησκείες και Ράσα, για να το ξεκαθαρίζουμε, μακριά από μένα όλα τούτα από νεαρής ηλικίας κιόλας - ας γνωρίζει περί τίνος πρόκειται... και ιδιαίτερα αν καυχιέται ότι είναι χριστιανός... και να μην υιοθετούνται αβασάνιστα φράσεις και έννοιες που συσκοτίζουν αντί να φωτίζουν -μεγάλη η ευθύνη εδώ και των ημι-αμόρφωτων και αθεολόγητων κληρικών... η φράση αυτή είναι τρανό παράδειγμα της περίφημης 'λαϊκής θεολογίας', πάει να πει της θεολογίας 'λέω ό,τι μου κατέβει' και ας μην εδράζεται πουθενά... εύγε Νίκο... ************************************************************************* Σε ευχαριστώ Αντώνη. Συμφωνώ ΑΠΟΛΥΤΑ μαζί σου. Ούτε εγώ υπερασπίζομαι, ούτε υποστηρίζω Ιερατεία – Θρησκείες και προπάντων ράσα. Μακριά και από μένα όλα αυτά. Σκέψου ότι κάποτε, στην 2α Λυκείου, έφαγα 4ήμερη αποβολή στο μάθημα των Θρησκευτικών από τον καθηγητή μου Θεολόγο Κο ΜΠΟΥΚΗ.... θυμάμαι ... για μία εώτηση που του έκανα και διαφώνησα μαζί του για το " Ποιήσωμεν τον άνθρωπο καθ' υμετέραν εικόνα και καθ'ομοίωσιν.. " ! Όσο για την « λαϊκή Θεολογία – του λέω ό,τι μου κατέβει »….. ΝΑΙ, σπουδαίο ! ….. και πιπεράτο κεφάλαιο ! Μετά τις γιορτές, που θέλω να τις περάσουμε εν ειρήνη, θα ανοίξουμε κάποια κεφάλαια προς συζήτηση. Πράγματι θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον ! Προς το παρόν…. Χαρά, αγάπη και υγεία ! - Nikos Stylianoy |
Δοκίμιο
| Φίλε Chaos τα όσα αναφέρεις στο κείμενό σου, εν πολλοίς είναι γνωστά, τουλάχιστον σε όσους ασχολούνται με το ‘αίνιγμα’ του Ιησού και ασχολούνται χιλιάδες άνθρωποι, ερευνητές, ‘προοδευτικοί’ θεολόγοι και πολλοί άλλοι. Είναι όμως όλα αυτά όντως όσα συνέβησαν; Δεν έχει αποδειχθεί ατράνταχτα αυτό. Είναι τα ευαγγέλια ‘ένα νέο λογοτεχνικό είδος’ όπως λέει ο Στέλιος Ράμφος, που πάντως δεν τα αμφισβητεί; Μήπως είναι κάποια από αυτά ορθά –όπως οι αναρίθμητες εξεγέρσεις των Ζηλωτών, η ύπαρξη των Θεραπευτών – Εσσαίων και ο ρόλος του Ιερατείου σ’αυτές τις κινήσεις – και άλλα τραβηγμένα και μάλλον αναπόδεικτα; Δεν υπάρχουν ασφαλείς πηγές αλλά αυτό που υπάρχει είναι η ιστορικότητα του Τζεσούα ή Γεσούα μπαρ Γιοζέφ ή Ιησού ή Ιήσωνα ή Ιάσωνα ή… μύρια όσα… προσωπικά δεν μπορώ να αποδομήσω την παραδεδομένη ιστορία και να την θεωρήσω μονάχα ‘λογοτεχνία’ όπως υπονόησες στο δικό μου κείμενο ή απλά, μια κατασκευή των επομένων αιώνων. Όπως έλεγε και ο Γκαίτε, ‘κανείς πια δεν μπορεί να αμφισβητήσει τον Ιησού’ γιατί έχει επηρεάσει καταλυτικά την ανθρώπινη ιστορία –τουλάχιστον του Δυτικού ημισφαιρίου και κάθε νέο σενάριο δεν βασίζεται παρά σε μισές αλήθειες και πολλά ψέματα. Δεν είμαστε απόλυτα βέβαιοι για τίποτα αν και απ’όσο γνωρίζω, οι μελετητές πλέον έχουν αποδεχθεί πως τα 4 ευαγγέλια και τα άλλα απόκρυφα, σε μεγάλο ποσοστό αποδίδουν την πραγματικότητα. Δεν συζητάω το θέμα της πίστης. Είναι καθαρά προσωπικό. Με ενδιαφέρει ο διδάσκαλος Ιησούς, που για τον εσωτερισμό είναι μια αχτίνα ακόμη από την Ιεραρχία που έδρασε στην ανθρωπότητα. Αλλά, η συζήτηση δεν τελειώνει ποτέ, ευτυχώς! Να’σαι καλά –αν και σε αισθάνθηκα απόλυτο και αμετακίνητο στις θέσεις σου. |
Ανένταχτο
| συγκινητικό... και ό,τι συν-κινεί ενεργοποιεί την εσωτερική μας δομή και μας ταράζει, αν μη τι άλλο έχει περιεχόμενο... |
Ποίηση
| θαυμάσιο... αληθινά μου έφερε στο μυαλό κι εμένα τον Καββαδία... από τα καλύτερά σου φίλε Δημήτρη... |
Άλλο
| Δεν νομίζω πως χρειάζονται σχόλια... εξαιρετικό και το σημείωμα της viv... ένα μεγάλο εύγε!! |
Ποίηση
| θέλω απλά να πω ότι η viv με κάλυψε απολύτως... φίλε Δημήτρη ροϊκός, ουσιαστικός, μελωδικός... |
Ποίηση
Της φαντασίας
|
Ήθελα να προσθέσω κι εγώ κάποιες σκέψεις στα ήδη πολύ ενδιαφέροντα που διάβασα στα προηγηθέντα σχόλια - υπομνήματά με αφορμή το ποίημα της Ελεωνόρας. Το να εκφράζεται, να εξωτερικεύεται και να πραγματώνεται ποιητικά τούτο το θ έ λ ω είναι από μόνο του μια δύναμη αλλά και μια οδός… αισθάνομαι Ελεωνόρα και Νίκο ότι η ποίηση, αν είναι Τέχνη υψηλή είναι επειδή είναι δρόμος, ατραπός μυητική, εργαλείο αυτογνωσίας, γέφυρα επι-κοινωνίας και μαζί διαδραστικός βιότοπος, όπως ακριβώς συμβαίνει με το Λογοκλαμπ και με κάθε αναλόγου επιπέδου κοινότητα αξιόλογων, ανήσυχων και ζωντανών ανθρώπων. Συμφωνώ απόλυτα φιλοσοφικά, ιδεολογικά αν θέλετε αλλά και τυπολογικά ακόμη με τις θέσεις του Νίκου όσον αφορά στην ‘βαθμολόγηση-αξιολόγηση’ η οποία πάντα πρέπει να υπενθυμίζεται ότι λειτουργεί όχι για να ξεχωρίζει κάποιους από κάποιους άλλους αλλά, απλά, για να σημειώνει κάτι, να επι-σημαίνει κάτι. Θα μπορούσε να μην υπάρχει. Πάλι θα αναζητούσαμε κάποιο εργαλείο αξιολόγησης. Το θέλουμε κι εμείς οι ίδιοι, το ποθούμε εσωτερικά. Μα, περισσότερο θέλουμε να δοκιμάζουμε τα βήματά μας, να χαρτογραφούμε τον εαυτό μας, να απογράφουμε τις εσωτερικές μας δράσεις που άλλοτε μας οδηγούν ‘εδώ’ και άλλοτε ‘εκεί’. Αλάθητο σύστημα αξιολόγησης αδύνατον να υπάρξει όσο εμείς έχουμε τις στιγμές μας, τις πτώσεις μας, τις ανόδους μας, τις φωτεινές και σκοτεινές ώρες μας. Και ευτυχώς. Μέσα στη σχετικότητα κινούμαστε και όμως, τα διαμαντάκια έστω και ανάμεσα στις γυαλιστερές πέτρες, ξεχωρίζουν, ακτινοβολούν… Με αυτές τις λίγες σκέψεις και ζητώντας συγνώμη για τη φλυαρία να πω απλά πως αυτό το θ έ λ ω που σε μένα ήχησε ως επίκληση – πρόσκληση – επιθυμία και διάπυρος πόθος εξέφρασε με ενάργεια όλη τη συσσωρευμένη και ιερή ανάγκη μιας ψυχής να βιώσει, να ονειρευτεί, να ζήσει, να ψηλαφήσει το Ωραίο, το Εύ-μορφο, το Ευγενές… να σαι καλά Ελεωνόρα και εσύ Νίκο που μου επιδαψίλευσες ξανά ζεστές σκέψεις και συναισθήματα που με άγγιξαν βαθιά… ************************************************************************* Σχολιάζω εμμέσως, επειδή δεν θέλω να βαθμοδοτήσω. Δεν είναι κάτι κακό η αξιολόγηση ενός πονήματος, ούτε και σηματοδοτεί επίκριση ο χαρακτηρισμός του με 4, 3, 2, 1, ή 0. Αντίθετα σημαίνει ότι ο σχολιαστής ασχολήθηκε σοβαρά με κάποια εργασία και εξέφρασε επ' αυτής την γνώμη του με υπευθυνότητα. Προσωπικά, κάθε άλλο παρά με πειράζει αν κάποια γραφτά μου, εδώ ή αλλού, αναλύονται με κριτικό πνεύμα' ή ακόμη και επικριτικό. Ακριβώς, θέλω την κριτική ώστε να βελτιώσω μέσα από την μελέτη της την όποια γραφή μου. Και πιστεύω ότι παρόμοια γνώμη έχει και κάθε άλλος δημιουργός, ακόμη και αν δεν το παραδέχεται στον εαυτό του. |
Ποίηση
| απόσταγμα κρυστάλλινης και διαυγούς επίγνωσης και αν όχι αποδοχής, όμως κατανόησης... θαυμάσιο, απλό, απέριττο... |
Ποίηση
| ωραίο το παίγνιο, το τέλος μου άρεσε πολύ, το απήλαυσα... |
Ποίηση
χίλια μαχαίρια
|
Παρότι... σκιάχτηκα στην αρχή με τη φωτο σου Δημήτρη, το ξεπέρασα και... για άλλη μια φορά εύγε. Ευρισκόμεθα λοιπόν σε πολύ γόνιμη δημιουργικά περίοδο. Με την ευκαιρία, ο Πύρινος Κλοιός πολύ μου άρεσε ως τραγούδι. Λες να γίνει σουξέ; Γιατί όχι; ******************************************************************************* ευχαριστω πολυ και τους δυο σας...οσο για την δημιουργικη περιοδο...απλα πηρα αδεια...δημητρης |
Ποίηση
| Δεν θα πω ψέματα. Το συγκεκριμένο ποίημα του καινούργιου φίλου Μανώλη -τον οποίο κι εγώ καλωσορίζω - με απασχόλησε αρκετά. Το πρώτο γιατί με ταξίδεψε -φορμαλιστικά αρχικά - σε κάποιες άλλες εποχές και μου θύμισε έντονα ποιητές όπως ο Νοβάλις. Ξέρω ότι αυτό ακούγεται βαρύ αλλά, επαναλαμβάνω, τούτο αφορά στη φόρμα της γραφής που δεν συνηθίζεται και τόσο εδώ και δεκαετίες. Όμως έχουμε να κάνουμε με ένα άψογο, αρχιτεκτονικά και δομικά ποίημα που λειτουργεί ισόρροπα από την πρώτη ως τη τελευταία του λέξη και κλιμακώνει και αποκλιμακώνει την ένταση με ιδιαίτερη δεξιότητα. Τούτη η δεξιότητα της γραφής δεν μπορεί παρά να είναι θαυμαστή. Κάποιος θα μπορούσε, ενδεχομένως, να ανιχνεύσει μια στερεοτυπική απεικόνιση εκπληκτικών σε δύναμη εικόνων αλλά το εγχείρημα παραμένει όμορφο παρά το ίδιο βάρος του που το νιώθεις αμέσως. Διακρίνει κανείς καλλιέπεια, καλλιέργεια, γλωσσικό βάθος, δουλειά εσωτερική και εξωτερική. Ποίηση στην... βαριά της πιθανώς εκδοχή αλλά... αυτές οι ανυπόδητες στιγμές, το ομολογώ, με κέρδισαν. Συγχαρητήρια Μανώλη. |
Ποίηση
Σοφία
|
δεν ξέρω γιατί με παρέπεμψε σε... μεσαιωνικό τραγούδι με τον ποιητή - βάρδο να ιστορεί ποιητικά εσωτερικές καταστάσεις αλλά και να ψέγει τα κακώς κείμενα με μια χαρμολυπική διάθεση... ενδιαφέρον όπως και να το κάνουμε... ********************************************************************************* Σε ευχαριστώ που διείσδυσες σε αυτό που αποπειράθηκα να κάνω. Δηλαδή να δουλέψω κάτι, όχι σαν μίμηση αλλά στον απόηχο της επτανησιακής μου ρίζας, της δουλειάς μεγάλων λογοτεχνών, όπως ο Κουτούζης, ο Τερτσέτης, ακόμα και ο Σολωμός. Πείραμα ήταν. Και πάλι ευχαριστώ. - Ελεωνόρα |
Ποίηση
| Ρομαντισμός, νατουραλιστικός λυρισμός, εξωστρέφεια και... ευωδιαστή θα την έλεγα μελαγχολική αισιοδοξία... εικόνες και χρώματα... η γραφή έχει ανεπεξέργαστα στοιχεία, κάποια μικρή επιτήδευση, πάντως η προσπάθεια αρκετά καλή. |
| 458 results - showing 301 - 315 | « Previous 1 ... 18 19 20 21 22 23 24 ... 31 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
