Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Reviews written by SAILOR
| 458 results - showing 271 - 285 | « Previous 1 ... 16 17 18 19 20 21 22 ... 31 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Διήγημα
| διάβασα, δυο, τρεις φορές το κείμενό σου Κakius και, ειλικρινά, δεν μπορώ να καταλάβω τι θέλεις να πεις, ένα απόσπασμα, ένα σπάραγμα... και ειδικά το τέλος είναι ένας ύμνος στον κυνισμό ή απλά ένα ξέσπασμα αυθορμητισμού; |
Διήγημα
| Kakius να σε καλωσορίσω στο χώρο μας... η αίσθηση που αποκόμισα από το κείμενό σου αυτό δεν είναι ολοκληρωμένη, δεν είναι 'γεμάτη', σαν κάτι να της λείπει... υπάρχει 'νεύρο' στην μικρή σου ιστορία, υπάρχει κάποιος ρυθμός, όμως δεν συναντήθηκα με καμιά δραματουργική συνέπεια, δεν τεκμηριώθηκε μέσα μου απολύτως το 'τι και πως' της αφήγησής σου... σαν να πρόκειται για ένα τμήμα μιας μεγαλύτερης ιστορίας... πάντως δεν αρνούμαι πως έχεις δυνατότητες... να σαι καλά και να εξακολουθείς να γράφεις |
Ποίηση
| δεν σταματώ να απολαμβάνω τη γραφή σου φίλε μου... κι αυτός ο έκπτωτος ύπνος με διαμέλισε... ανεβάζεις τον εσωτερικό σου πήχη και μαζί τα κείμενά σου... ένα θαυμάσιο ταξίδι... ακόμη... τι είμαστε λοιπόν... βρικόλακες... |
Ποίηση
| δεν θέλω να γράψω λόγια πολλά... θέλω απλά να σου πω ότι όταν πλέον σε διαβάζω, έχω κιόλας την αίσθηση ενός ιδιαίτερου συναισθήματος... η ευαισθησία σου δεν έχει ανάγκη περισσότερων σχολίων κ συμφωνώ και με το Νίκο για την παρατήρησή του... τις πιο όμορφες σκέψεις μου έχεις φίλη μου... |
Ποίηση
| έχω την αίσθηση πως είναι ένα μεταιχμιακό σου κείμενο, ένα ποίημα στον καθρέφτη, ένα κοίταγμα στα μάτια του είναι σου... είχα πει πως η ψυχή σου σού φωνάζει και εσύ την άκουσες... ο ξένος... μεγάλο κεφάλαιο στην παγκόσμια λογοτεχνία, ο ξένος κι εγώ... εγώ ο ξένος... όλα όσα είναι έξω από μένα αλλά μέσα μου... όλα όσα με απειλούν αλλά είναι και προβολή μου... εξαιρετική η αφήγηση, σκαλοπάτι σκαλοπάτι, κομμάτι κομμάτι ξετυλίγεται, απλώνεται... ως την συνάντηση... πολλά θα μπορούσα να γράψω αλλά δεν θέλω να σπαταληθώ σε φλυαρίες... από μόνο του το ταξίδι αυτό μιλάει... φωνάζει... [με τιμά και με ζεσταίνει η αφιέρωσή σου φίλε μου... σ'ευχαριστώ] |
Ποίηση
|
θα μπορούσα να χαρακτηρίσω το σύνολο της γραφής σου φίλε μου Νίκο 'αποτύπωση της εποποιίας του ανθρώπινου πυρετού' και νομίζω δεν θα έπεφτα έξω... παίρνεις τις λέξεις, τις κεντάς μαστόρικα στον υαφαντόκοσμο της γραφής σου, τις κάνεις μαγικές μαντάλες της Αρμονίας, της Ζωής, της Ύπαρξης και μας τις προσφέρεις οδηγούς και φάρους βιωμένης Αλήθειας... δεν τολμώ να απομονώσω πια προτάσεις, λέξεις... να τεμαχίσω το ιερό σου σώμα... σ'ευχαριστώ για την εμπειρία... ********************************************************** Εγώ σε Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια Φίλε μου Αντώνη... Αγάπη να δίνουμε σε όλους φίλε μου Αγάπη και μόνο ΑΓΑΠΗ. Είναι το μοναδικό ΠΥΡΗΝΙΚΟ ΟΠΛΟ του Ανθρώπου που..... ΔΕΝ μπορεί κανένας επάνω στη Γη ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ να το αντιπαλαίψει...... αυτό είναι και το μοναδικό μυστικό ! ΜΑΚΑΡΙ κάποτε και επιτέλους οι άνθρωποι ΟΛΟΙ να το Καταλάβουν...... Ευχαριστώ..... Nikos Stylianoy (.. στον υφαντόκοσμο της γραφής σου... !!! Τι είπες τώρα.... Πω..πω..πω.. !!! Τι να πω ; Πως να το πω ; Δεν θα το πω .... γιατί δεν μπορώ ... --- ... μαγικές μαντάλες.. !!!.... και φάρους βιωμένης Αλήθειας..!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ !!! Τ Ι Μ Η Μ Ο Υ !!!! ...Αποτύπωση της εποποιίας του ανθρώπινου πυρετού...!!! Σταματώ εδω γιατί ...... ανέβασα πυρετό !!! Ευχαριστώσε..... N.S. |
Ποίηση
| 'ένδον σκάπτε' έγραψε κάποτε ένας φιλόσοφος-αυτοκράτορας... τούτο νιώθω πως συμβαίνει με σένα φίλε μου... και αυτά που μας προσφέρεις είναι μοναδικά και ευωδιαστά άνθη της ύπαρξής σου... |
Ποίηση
| και η αναζήτησή σου φίλε δεν μπορεί παρά να σε οδηγήσει στις περιοχές εκείνες όπου το χέρι εκείνο που άρχισε τη σφαγή δεν θα είναι άλλο παρά το χέρι που θα σου προσφέρει το φως... ένα φως που δεν έχει την ίδια λάμψη με το φυσικό αλλά έχει τις ποιότητες του εαυτού... το είναι σου σού μιλάει τελευταία... να το ακούσεις... |
Ποίηση
| συνήθως όταν προβαίνουμε σε... αφορισμούς αυτής της δυναμικής [όταν πέθανε η ποίηση], νομίζω πως είναι γιατί έχουμε ακριβώς την... απουσία της αλήθειας τους πιο έντονη από ποτέ... κι αυτό όμως Ηλία μου το 'ύστατο φιλί' εγώ δεν το μετράω, δεν το φοβάμαι, αλλά αναμετριέμαι μαζί του και το υποδέχομαι... εάν εσωτερικά είμαι ένας άγονος κόσμος για να καρπίσει το οτιδήποτε άλλο τόσο ξέρω πως τούτο είναι το πέρασμα μιας εποχής που θα δώσει τη θέση της στο εύφορο χωράφι... και η ποίηση δεν είναι μονάχα μολύβι και χαρτί, ζούμε, αναπνέουμε, ερωτευόμαστε, μας αρνούνται, αρνούμαστε, μας ζεσταίνουν κι όμως κρυώνουμε, έχουμε μάτια αλλά ίσως δεν βλέπουμε... βηματίζουμε μια ατραπό με πολλές πραγματικότητες... σε όλες ζει η ποίηση... αν δεν γίνεται πάντα ένα ποτάμι που ξεχύνεται από το είναι μας είναι γιατί υπάρχουν λόγοι... κάποτε αποκαλύπτονται όλα... μα η τρυφερότητα και η ευαισθησία της γραφής σου δεν είναι το απαλό σεντόνι που σε σκεπάζει από τις υλακές της φθοράς; Ποίηση δεν είναι κι αυτό φίλε μου; |
Πεζογράφημα
| ιδιαίτερο αφήγημα, ποιητικά ρεαλιστικό, βαθιά ανθρώπινο, όμορφο... με πήρε μαζί του... γραφή εσωτερική, απέριττη, χωρίς 'φασαρία' και... υπερ-κατασκευές... μου άρεσε... σε καλωσορίζω κι εγώ... |
Ποίηση
| είτε στις φωτεινές σου διαδρομές, είτε στις σκοτεινές η ίδια δύναμη, το ίδιο πάθος, το ίδιο μεράκι, η ίδια ψυχική πνοή... συγκλονιστικός! |
Ποίηση
|
να ξεκινήσω φίλε Νίκο από τούτο το 'βλέμμα πεινασμένο'... δεν θα υπήρχε ευστοχότερη εκκίνηση του πονήματός σου καθώς είναι η αρχή μιας ανθρώπινης διαδρομής αλλά και το τραγικότερο τέλος... εκείνο το βλέμμα της αναζήτησης, της δίψας για μάθηση, για κατάκτηση στόχων, για εξέλιξη, που... εξαλλάσσεται σαν κακοήθης όγκος στο βλέμμα που έχει και η απληστία, η κτηνωδία, η αχαριστία... άλλη μια φορά ένα ποίημά σου με ταξίδεψε, με πήγε, με γέμισε... και η πικρή κατάληξη (;) της ανθρωπότητας, του επηρμένου 'βασιλιά της Κτίσης' αποτυπώνονται θαυμάσια από τους στίχους σου 'φθάσαμε κυβερνήσαμε/τη Γη ταλαιπωρήσαμε/ για δες πως καταντήσαμε...' Η Γνώση, σωστά το λες, δεν είχαμε Γνώση... είναι το τέλος μας φίλε; δεν έχουμε δρόμο επιστροφής, αναστροφής, ελπίδα δεν έχουμε; δεν χωράνε εδώ παιδιάστικες αισιοδοξίες... το έχουμε στο αίμα μας το μακελειό και η τελική ηδονή είναι να μακελέψουμε και τον εαυτό μας... σ'ευχαριστώ για την εμπειρία... ********************************************************* Την Καλημέρα μου Φίλε, ευχαριστώ ! Το ταξίδι στη Γνώση είναι Βαθύ και απροσμέτρητο, το γνωρίζεις μιας και βρίσκεσαι χρόνια τώρα στο Πηδάλιο του οχήματος εξερεύνησης της.... Είναι όμορφο όμως αυτό το ταξίδι όσο επίπονο και απρόβλεπτο κι' αν είναι γιατί είναι και το ένα και μοναδικό ταξίδι που έχει πραγματικό λόγο ύπαρξης σε τούτη τη φθηνή και σύντομη διαδρομή μας στην Ουράνια ή Γη όπως την αποκαλούν.... Nikos Stylianoy ******************************************************** Είθελα να σου πω Αντώνη ότι παιδεύομαι πολύ καιρό ( κι' όταν λέω καιρό ) εννοώ πολλά χρόνια τώρα με την συγγραφή ενός πονήματος που ακόμα δεν έχει τελειώσει...... γιατί η έρευνα και το ταξίδι είναι πολύ επίπονο-δύσκολο και χαώδες και όλο παγίδες, αδιέξοδα, αιχμηρά βράχια, στενωπούς που οδηγούν στο κενό, αιματοβαμμένους άσπονδους εχθρούς... και σκληρά αδιαπέραστα ερωτήματα και αποκαλύψεις. Κάποτε ίσως και με μεγάλο ρίσκο να αρχίσω να το δημοσιεύω.... είναι έργο και όνειρο ζωής πραγματικά..... αλλά δεν το έχω τολμήσει ακόμα..... Με την έλευση του 2010 είπα να αποφασίσω να το κάνω..... Αν τελικά το ξεκινήσω θα σε είθελα δίπλα μου, εννοώτας τις απόψεις σου, την γνώμη σου και τις παρατηρήσεις σου....... Να μου πεις δεν ήταν ανάγκη να το ζητήσω εφ' όσον σε κάθε μου πόνημα έχω την ευτυχία να ακούω την πολύτιμη γνώμη σου...... ξέρω τι λέω ! Γιατί πιστεύω ότι θα είναι πολύ δύσκολη και ίσως απαξιωτική ή ακόμα και προβληματική η αντιμετώπιση από πολλούς...... επα'ί'οντες...... μιας και έρχεται αντιμέτωπο με όλο το Πολιτικό και Θρησκευτικό φάσμα και κατεστημένο, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά πρωτίστως εδώ γιατί εδω ζούμε κλπ..... και ξέρω όπως πολύ εύστοχα λες, ότι " το έχουμε στο αίμα μας το μακελειό και η τελική ηδονή είναι να μακελέψουμε και τον εαυτό μας..." Nikos Stylianoy |
Άλλο
|
Το πρώτο που ήθελα να πω φίλε Νίκο είναι ότι εξεπλάγην ευχάριστα που ανάρτησες ένα θαυμάσιο απόσπασμα από μια συγγραφέα και θα έλεγα, διακεκριμένη ερευνήτρια του Εσωτερισμού –πρόεδρο της Παγκόσμιας Θεοσοφικής Εταιρίας όταν η τελευταία ήταν στις δόξες της – την Αννι Μπέζαντ. Η Μπέζαντ έχει συγγράψει εξαιρετικού βάθους μελέτες και έχει μια διαδρομή που δεν γνωρίζουν πολλοί. Ασχολήθηκε άλλωστε με τον πραγματικό εσωτερισμό, με πυρήνα τον άνθρωπο και τις δυνάμεις του χαρτογραφώντας, πολύ πριν τη σύγχρονη επιστήμη όσα έχουν να κάνουν με τις νοητικές αλλά και ψυχικές λειτουργίες. Συγχαρητήρια λοιπόν τόσο για την επιλογή όσο και για την ανάρτηση που με ώθησε να αναζητήσω σχετικά κείμενα… εύγε φίλε… +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ Την Άννυ Μπέζαντ (1847 - 1933) την χαρακτήρισαν σαν " διαμαντένια ψυχή ", μια ψυχή με πολλές πλευρές σαν διαμάντι. Ήταν μια ισχυρή προσωπικότητα με μεγάλη έφεση για πνευματική ζωή. Ενέπνευσε χιλιάδες ανθρώπους για πνευματική ζωή σ' Ανατολή και Δύση. Έγραψε περί τα 330 βιβλία. Ένας από τους μαθητές της είναι και ο παγκοσμίου φήμης σύγχρονος μεγάλος Ψυχολόγος - Φιλόσοφος Κρισναμούρτι. Nikos Stylianoy |
Ανένταχτο
| εάν τα πρωτόλεια πονήματα ενός ανθρώπου έχουν τόσο πλούσιους κόσμους, τέτοιες ορίζουσες σκέψεις, τέτοιο παλμό και αυτή την αφηγηματική δεινότητα, καταλαβαίνει κανείς πως πρόκειται για έναν αληθινό ποιητή... δώσε μας κι άλλα τέτοια πρωτόλεια δείγματα της ψυχής σου φίλε Chaos, τα έχουμε ανάγκη... |
Διήγημα
| συναρπαστική η συνέχεια, η εξέλιξη αγωνιώδης... τα πρόσωπα με λίγες πινελιές ζωντανεύουν όμορφα... μπράβο Ηλία... αλλά κι αυτά τα κίτρινα γαρύφαλλα... ανατρίχιασα κι εγώ... |
| 458 results - showing 271 - 285 | « Previous 1 ... 16 17 18 19 20 21 22 ... 31 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
