Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Sotos
"Bravo!!!!!!!!!!!!! "
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 107 guests online

Who's Online

Έχουμε 304 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Kαι μόνο ότι βρισκόμουν ακόμη στον ορίζοντα της Σκέψης Του, με έκανε να σκιρτήσω από  χαρά, Τιμή και Ευγνωμοσύνη...
Ήταν η στιγμή και πάλι που άκουσα τις καμπάνες να Χτυπούν δυνατά και χαρμόσυνα... όταν ο Ιοθώρ μου μετέφερε τα Λόγια και το Μήνυμα του Θείου Ουριήλ…

>>> Και ο Ιοθώρ επανέλαβε, πως Κατ’ εντολή Του, έπρεπε να κόψω ένα κομμάτι από το Σταυρό, που μου είχε δώσει στη μικρή ξύλινη κασετίνα «Εκεί και Τότε» και να τον προσφέρω στην Ερατώ, ως Ασπίδα Προστασίας της από τους Δαίμονες !...

Έτσι και έγινε ! Η Ερατώ όταν το έμαθε και όταν ήρθε η ώρα .... τελείως αυθόρμητα γονάτισε, έκανε το σταυρό της και βγάζοντας ένα λευκό μαντήλι από την τσάντα της, παρέλαβε το Θείο φυλαχτό με αργές κινήσεις και το τύλιξε με μεγάλη προσοχή, διπλώνοντας το σταυρωτά !.... Ενώ έκλεισε τα μάτια, κάνοντας ψιθυριστά «ευνόητη» προσευχή, ευχαριστώντας Τον Θείο Ουριήλ, για το τόσο Πολύτιμο και Ακριβό Δώρο, Ζωής !... Αμέσως μετά σηκώθηκε βάζοντας το φυλαχτό στην αριστερή τσέπη στο πουκάμισο της, κουμπώνοντας τη και φέρνοντας τη δεξιά παλάμη της στο μέρος της καρδιάς της....

Ο ουρανός, άγριος, βαρύς και θεοσκότεινος... Ο αέρας Καυτός μαστίγωνε το ψέμα, την απάτη, την αλαζονεία, το μίσος, τον φθόνο, τη δολοπλοκία, την πλαστή έρπουσα φύση... και άλλες τόσες προεκτάσεις των δομικών στοιχείων της δαιμονικής προσωπικότητας του Ιαλδαβαώθ....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Εκείνο το χάραμα του πρωινού είχε μια γλυκιά γεύση βανίλιας και απαλό άρωμα κανέλλας... Η ενέργεια παράδοξα πως, ήταν λες αγκαλιά με τη χαρά σε ένα ατέλειωτο ουράνιο βαλς, που σε ανέβαζε σε απροσδιόριστα ύψη ευτυχίας....

Ακριβώς έτσι μου είχε περιγράψει με τα πιο έντονα χρώματα, η Ερατώ εκείνο το πρωινό της Πέμπτης...

Εγώ απ’ τα λεγόμενα της αλλά και τον τρόπο που μίλαγε κατάλαβα ό,τι τα «απροσδιόριστα ύψη» που είπε, δεν ήταν παρά τα ύψη της Αγάπης !.... Μιας Ουράνιας Αγάπης !... Της Αγάπης της για τον Ιοθώρ !...

>>> ΝΑΙ ... μου είπε... όμως ήταν και κάτι άλλο.... Ήταν και αυτό που ένιωσα για πρώτη φορά στη ζωή μου, όταν τραβώντας την βελούδινη αυλαία έμεινα εμβρόντητη από αυτό που αντίκρισα... Ήταν αυτό που ένιωσα όταν τα γόνατα μου λύγισαν... όταν ένας Μαέστρος άφησε τη "μπαγκέτα" του, κατέβηκε από το Πόντιουμ, ήρθε κοντά μου κάνοντας ελαφρά υπόκλιση... και φιλώντας το χέρι μου, με οδήγησε σε μια άδεια καρέκλα , που υπήρχε μια μεγάλη λευκή ανθοδέσμη από λευκά τριαντάφυλλα.... ενώ όλοι χειροκροτούσαν χαμογελώντας μου.... Αυτή την ονειρική στιγμή και αυτή την υποδοχή.. δεν πρόκειται να την ξεχάσω ποτέ !... Και ούτε ποτέ μπορούσα να φανταστώ πως θα συνέβαινε, ακόμα και στα πιο τρελά όνειρα μου. Oύτε ποτέ θα μπορούσα να φαντασθώ πως θα υπήρχε περίπτωση να παίξω εγώ σε μια τόσο μεγάλη φανταστική ορχήστρα !....

Η Ερατώ ήταν πραγματικά πολύ συγκινημένη... τα μάτια της ήταν συνεχώς δακρυσμένα.....

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Να λοιπόν και κάτι για το οποίο... παρεξήγησα και μάλωσα τον εαυτό μου... που δεν το γνώριζα τόσο καιρό !... Ό,τι η Ερατώ δηλαδή, ήταν και απόφοιτος Ωδείου και έπαιζε... Κλασικό Βιολί ! Είχε αποφοιτήσει με άριστα !... Αλλά και η Ερατώ δεν γνώριζε πως έγραφα μουσική... και ενώ ποτέ δεν υπήρξε το κύριο επάγγελμα μου, είχε γίνει από μικρός η δεύτερη φύση μου, μαζί με την Ποίηση... Πάντα ερασιτεχνικά, μιας και το επάγγελμά μου ήταν εντελώς σε αντίθετη σφαίρα.... Οργώνοντας θάλασσες και Ωκεανούς 32 ολόκληρα χρόνια.... πλεύσιμα... Ο.. δράστης αυτής της αποκάλυψης δεν ήταν άλλος από το Ιοθώρ... Και θα καταλάβετε πως, από το διάλογο που ακολουθεί...

>>> Πότε ξεκινάς την “Panspermia ?....”

>>> Από την ερχόμενη Πέμπτη ξεκινάω πρόβες... Αλλά μου λείπει ένα «πρώτο» βιολί αριστερά... Και θα ήμουν πολύ τυχερός εάν έβρισκα Σολίστ ! Είναι σπάνιο είδος... Το ψάχνω...

>>> Το βρήκες !...

>>> Τι είναι αυτό τώρα που άκουσα, δεν καταλαβαίνω...

Ο Ιοθώρ για να με «παιδέψει» περισσότερο, συνέχισε...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ήταν η συγκίνηση..... Ήταν τα δάκρυα λύπης που είχαν απλωθεί... Ήταν ο πόνος της Ερατούς, που αποχαιρετούσε για τελευταία φορά την αγαπημένη της γιαγιά... Ήταν το παράδοξο πως, είχαν σωπάσει τα πουλιά, λες και συμμετείχαν στο πένθος... Η Ερατώ βασταζόμενη από τον Ιοθώρ, φαινόταν πως ήταν στα πρόθυρα να καταρρεύσει.. Όταν το σκηνικό άλλαξε ξαφνικά με την παρουσία του Οσιότατου Μοναχού Κοσμά, κρατώντας στα χέρια του ένα καλαμένιο σταυρό με άσπρα μικρά μονοπέταλα τριαντάφυλλα που στο νησί τα λένε ρόδα και δεμένος όπως ήταν με άσπρη κλωστή, πλησίασε αργά τον ανοικτό ακόμα τάφο και με αργή κίνηση τον κατέβασε προσευχόμενος χαμηλόφωνα στο κλειστό ξύλινο φέρετρο της Γιαγιάς Βιολαντώς...

Το καλοκαίρι βρισκόταν προς το τέλος. Ετοιμαζόμαστε και εμείς αυτές τις ημέρες να τακτοποιήσουμε τα εισιτήρια επιστροφής. Ήταν ένα από τα μαγευτικά εκείνα απογεύματα των αρωματικών κοκτέιλς !...

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ενώ η Γη έτρεμε πάλι... Ένας ξαφνικός, δυνατός, απότομος άνεμος στην αρχή, γρήγορα εξελίχτηκε σε μια σφοδρή καταιγιστική ανεμοθύελλα που σάρωνε τα πάντα γύρω μας και είχε ως αποτέλεσμα να κρατιόμαστε με δυσκολία, καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια να μη μας παρασύρει, γαντζωμένοι όπως μπορούσαμε καλύτερα, στα κοντινά δέντρα.,, Η Ερατώ βρισκόταν τώρα καθισμένη στο γρασίδι, και είχε αγκαλιάσει ένα δέντρο που βρέθηκε κοντά της, ενώ η Γιαγιά βρισκόταν ξαπλωμένη μπρούμυτα και ακίνητη δίπλα της... Είχε περάσει αρκετή ώρα που βρισκόμαστε σ’ αυτή τη κατάσταση... Στο διάστημα αυτό είχα κάνει κάποιες προσπάθειες να πλησιάσω την Ερατώ, αλλά αυτή φαινόταν πως δεν ήθελε κανέναν κοντά της , δείχνοντας με τον τρόπο της πως η παρουσία μου... την ενοχλούσε... Όταν ξαφνικά τα δυνατά αστραπόβροντα και οι κεραυνοπτώσεις σταμάτησαν και η Γη έπαψε να τρέμει, ενώ ο ουρανός είχε σχεδόν καθαρίσει και τα τελευταία μαύρα σύννεφα έτρεχαν γρήγορα πάνω απ’ τα κεφάλια μας καθαρίζοντας τον ουρανό από την απειλητική παρουσία τους...

Ήταν η στιγμή που ο Μοναχός Κοσμάς βγήκε από την εκκλησία και ήρθε κοντά μας με γρήγορα βήματα...

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: