Sub Menu

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 97 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Reviews written by powerlesspower

304 results - showing 241 - 255 « Previous 1 ... 14 15 16 17 18 19 20 21 Επόμενο » Αποτελέσματα ανα σελίδα:
 
Διήγημα
 

εγω απλά θα πω καλωσόρισες και περιμένω τη συνέχεια...
Reviewed by powerlesspower
February 15, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Οι νεκροί
ήρθαν εφιάλτες
στα χώματά μας
τους υποδέχθηκαν χορεύοντας οι Νύμφες....
Οι εφιάλτες πάντα επιστρεφούν... και εσύ ανεβάζεις συνεχώς το πήχη. Εξαιρετικός ο λόγος σου!
Reviewed by powerlesspower
February 12, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Στην ταινία συνέντευξη με ένα βρυκόλακα υπάρχουν βρικόλακες ηθοποιοί που υποδείονται τους ανθρώπους που υποδείονται τους βρυκόλακες... αυτό είμαστε λοιπόν! Κάποιοί που απώλεσαν την αγάπη και κάποιοί που επιβεβαιώθηκάν ότι δεν τους αξίζει... Νεκροί να τριγυρνάμε και μες στη ζήλια μας να καταστρέφουμε- είτε το θέλουμε είτε όχι- γιατί έτσι μας δείδαξαν, γιατί αυτό είμαστε.. Τελικά ποιός είναι επαίτιος η πρώτη αγάπη που μας κατέστρεψε γιατί δωθήκαμε ολοκληρωτικά ή εμείς που δεν αναστήκαμε σαν τους φοίνικες μέσα από τις στάχτες μας;
Μράβο σου Ηλία..
Reviewed by powerlesspower
February 12, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

ΠΕΛΑΓΟΣ ΚΡΥΦΟ

Πολύ όμορφο όμως θέτω το ερώτημα αν το χάδι στην καρδιά υπάρχει μόνο με την ανταποκριση του άλλου ή μόνο με την υπαρξή του εκεί.;
"Μες στην ψυχή μου να σαι αχτίδα"

*********************************************************************
''Όταν με πάθος μου μιλάς''η ανταποκριση του αλλου ειναι βασικη προυποθεση ..μπαινει το στοιχειο του παθους με την εννοια της χωρις λογικης αμοιβαιας ανταποκρισης(το μυαλο διαφεντευει το συναισθημα τοτε οχι οι παραμετροι της λογικης σαν ανευ ορων παραδωση στον αληθινη αγαπη και οχι στον εφημερο ερωτα)...Τοτε τα χρονια ειναι γλυκα και το χαδι μετουσιωνεται σε λυτρωτικη και θεραπευτικη δυναμη σε καθε μικρη στιγμη(καλη η κακη)και την φωτιζει .Ακομα και οι ασχημες στιγμες που τις αντιμετωπιζεις μαζι ζουν αιωνια και φωτιζονται σαν ηλιαχτιδες στην καρδια.Τοτε ..απλα χανεσαι στην υπαρξη του αλλου εως την δυση της ζωης το δειλινο που φτανει στο τελος της-με τι διαφορα οτι εχεις βρει το λιμανι ,το απαγγιο στον αστερισμο -του συντροφου(υπερβατικα αισθηματα).ολη αυτη την αγαπη την κρυβεις μεσα σου , ταξιδευεις σ ενα πελαγος κρυφο και ονειρικο μακρυα απο καθε ανθρωπινη επιδραση και επιρροη και συνεχεια η αγαπη με ολη την εφικτη ανθρωπινη δυναμη (οσο μπορεις)τροφοδοτει το συναισθημα αυτο.
Reviewed by powerlesspower
February 04, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

H συντροφίναι των οικείων (φίλων ή κάτι άλλο) ειναι αυτό που μας μένει και είναι πάντα στην καρδιά μας. Θέλω κι εγώ κάστανα (κυριολεκτικα και μεταφορικά). Πραγματικά όμορφο..
"κι έγιναν φώς γλυκό και οικείο,
έγιναν δάκρυ της χαράς,
χάδι βαθύ της καρδιάς"
Reviewed by powerlesspower
February 04, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Μπράβο... η σύνδεση της παιδικής αθωότητος με την νέα γυμνή αλήθεια είναι απίστευτη. Συγχαρητήρια...
Reviewed by powerlesspower
February 03, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Κάθε νέα δημιουργία ένα βότσαλο στην απεραντοσύνη της θάλασσάς σου. Η πορεία σου συνεχίζει ανοδική... Μπράβο σου Ηλία!
"Προσπάθησα στην αρχή
να τον διώξω.
Αλλά πάντα σερνόμουν
στην γωνιά μου
ματωμένος.
Ηττημένος."
Reviewed by powerlesspower
February 03, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Ένα ταξίδι μακρινό λαχτάρησα κι εγώ
Μ’ ένα κορμί που τόσο του ‘χει λείψει

Yπέροχο..

Το κακό είναι ότι αυτό το ταξίδι θα υπάρχει πάντα και μη αφήνοντας το μένεις δέσμιος αυτού του ονείρου που για πάντα θα αγαπάς...
Reviewed by powerlesspower
January 10, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Η ελπίδα που σου είχαν δώσει
Για ένα αύριο
Που ήδη εσύ έχεις προδώσει

Μπράβο σου...
Reviewed by powerlesspower
January 10, 2010
Report this review
 
 
Ανένταχτο
 

Μ πορει να ειμαι και ο ιδιος σου ο εαυτος ..
σΚΕΨΟΥ ΤΟ...
Συγχαρητήρια..
Reviewed by powerlesspower
January 10, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

ΥΠΕΡΟΧΟ, για μια ακόμη φορά...
Reviewed by powerlesspower
January 10, 2010
Report this review
 
 
Άλλο
 

Σκέψεις, απόψεις, στοχασμοί για την Ποίηση

Άργησα να το διαβάσω, λόγο προσωπικών κωλυμάτων, αλλά έχω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ για το δρόμο που μου έδειξες.
Απίστευτα καλή η δουλειά σου!!!

***********************************************************
Να' σαι καλά Σοφούλα !

Nikos Stylianoy
Reviewed by powerlesspower
January 10, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Υπέροχο άρωμα θάλασσας και συναισθήματος.
Ζηλέυω την ικανότητα σου για ρήμα στη γραφή σου, καθώς επίσης τη πληθώρα νοημάτων του λόγου σου...
Λάτρεψα ιδιαίτερα:
Μόνο μια χούφτα σκόνη έχει απομείνει
Από αυτή την άσπρη που πουλάνε στα παζάρια
Reviewed by powerlesspower
January 03, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Όλοι

Μου άρεσε, αλλά σαν νέα στο χώρο δεν κατανόησα κάτι και θα ήθελα αν μπορείς να μου απαντήσεις. Αρχικά στο κείμενο - κάτι που δεν το έχω ξανασυναντήσει- αρχίζω με ένα ύφος κάπως "εγωιστικό", ότι όλοι αυτοί οι κόσμοι φτιάχτηκαν για εσένα, κάνω λάθος;;; Μπορεί ένα άτομο - και όχι συγκεκριμένα εσύ- να το πει αυτό;
Έπειτα υπάρχει σιγά σιγά η αντίθεση, το σκέφεσαι και "κινείσαι" σύμφωνα με τη ζωή, που κάθε νέο χτύπημα μας προσγειώνει όλο και περισσότερο στην πραγματικότητα και χάνεται το όνειρο;;;
Τέλος -και λόγω πρωσοπικού ενδιαφέροντος- θα μπορούσε να συγκεκριμενοποιηθείς λίγο σε τι ακριβώς αναφέρεσαι εδώ:Δεν κλέβεις άραγε

Στο χαμόγελο της

Όταν σου εμπιστεύεται το είναι της

Την ακέραια ηδονή

Της απόρριψης;

Συγγνώμη αν σε ενοχλούν οι απορίες μου.
Σε ευχαριστώ
Και πάλι συγχαρητήρια για τον λυρισμό σου...


*************************************************************************
Αγαπητή φίλη Σοφία, παρότι δεν είναι και το ευκολότερο πράγμα να αναλύω αυτό που βγαίνει ως μετάλλευμα από τα έγκατα του είναι μου και παλεύω τις περισσότερες φορές να το ‘φορμάρω’ και να το διευθετήσω σε μια κόλλα χαρτί –φαντάζομαι κάπως έτσι μάλλον συμβαίνει σε όλους που βρίσκονται στην περιπέτεια της γραφής-, θα το προσπαθήσω… έχουμε εμείς, ως ‘βασιλικό γένος’, ως ‘άρχοντες και συμ-βασιλείς’ της Κτίσης, έχουμε μια –επίκτητη πιστεύω και όχι έμφυτη- αλαζονεία, μια έπαρση, μια οίηση, μια αίσθηση κυριαρχίας… μια κληρονομημένη και βαθιά νοσηρή νοοτροπία πως όλα έγιναν για μας, πως όλα λειτουργούν, υπάρχουν και διαιωνίζονται επειδή εμείς υπάρχουμε και άρχουμε και το θέλουμε [ακόμα και στον Εσωτερισμό, δυστυχώς, θεωρίες όπως του Κρόουλι, βλέπε η περίφημη ‘ΤΗΕΛΕΜΑ’ κλπ, τελικά συνέβαλλαν αρνητικά στην παγίωση της βιοφιλοσοφικής αριστοκρατικής θεώρησης της ίδιας της ζωής ως υπηρετούσας των ανθρωπίνων αναγκών, ακόμα και στο μεταφυσικό επίπεδο!!!, αλλά είναι ένα τεράστιο θέμα που ίσως αναλύσουμε κάποτε]… πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει από παιδιά και διαβάσαμε στις εγκυκλοπαίδειες την περίφημη και άθλια φράση ‘η κατάκτηση της Φύσης’, λες και η Φύση υπάρχει για να την διακορεύουμε και να την κατακτάμε κατά τα κέφια μας εμείς… σήμερα, όταν παρακολουθώ παραστάσεις από Τσίρκο, με πιάνει θλίψη και μελαγχολία… τα ζώα δεν υπάρχουν για να κάνουν τους καραγκιόζηδες, για να σηκώνουν τα πόδια, να πηδάνε στεφάνια, να χορεύουν στα δυο πόδια για να χασκογελάμε εμείς… περήφανα και όμορφα ζώα στην υπηρεσία των ‘κατακτητών’ τους, των βασανιστών τους… Πλατείασα λίγο, φλυάρησα αλλά, καταγωγικά λειτουργώντας και σκεφτόμενη θα δεις τις αναλογίες και στις ανθρώπινες σχέσεις… πολλές φορές έχουμε την πεποίθηση ότι ο άλλος υπάρχει για να είμαστε καλά εμείς, ο άλλος γεννήθηκε για να συναντήσει εμένα, ο άλλος είναι ευτυχισμένος όταν είμαι εγώ και του απαγορεύεται να είναι αλλιώς όταν εγώ είμαι κατηφής ή δυστυχής… δεν αναγνωρίζουμε πολλές φορές το δικαίωμα της άρνησης στον άλλο, το δικαίωμα της επιλογής, το δικαίωμα να συνεχίσει χωρίς εμάς… λες και όταν εμείς πάψουμε να υπάρχουμε ο ήλιος θα σβήσει και τ’αστέρια θα χαθούν από το στερέωμα… Κάποιος φιλόσοφος είχε πει κάποτε πως εκείνο που του φαινόταν αδιανόητο ήταν πως την επομένη του θανάτου του όλοι θα πήγαιναν κανονικά στη δουλειά τους, τα παιδιά θα έπαιζαν στους δρόμους, οι άνθρωποι θα συζητούσαν καθημερινά πράγματα, τα χαμόγελα θα ήταν όσα και πριν… τούτη η σκέψη, η επίγνωση, η ΑΛΗΘΕΙΑ, βαριά σαν ατσάλι, τον έριξε σε κατάθλιψη αλλά και τον έβγαλε σε μια φωτεινή απλωσιά αυτογνωσίας… συνειδητοποίησε το μέγεθός του, την ασημαντότητά του, τις συντεταγμένες του… ισορρόπησε… Επαναλαμβάνω, λειτουργώντας με το εργαλείο της αναλογικότητας θα ταξιδέψεις μέσα στους στίχους… ελπίζω να σε βοήθησα… Έτσι ακριβώς ερμηνεύεται και η σειρά των στίχων που σε ενδιέφεραν περισσότερο… ακόμη και στην από καρδιάς, ολόψυχη και ακέραιη αποδοχή, στο ολοκληρωτικό δόσιμο του άλλου, εμφωλεύει η πιθανότητα και η δυνατότητα ίσως και η βεβαιότητα της απόρριψης, της μελλοντικής άρνησης, του χωρισμού… κανείς δεν δέχεται εύκολα να το επεξεργαστεί προκαταβολικά, να το υιοθετήσει ως δυνάμει πραγματικότητα –κατανοεί την αλήθεια του αλλά αρνείται την πραγματικότητά του πάει να πει… έτσι δεν είναι; Να έχεις μια όμορφη και δημιουργική χρονιά φίλη μου… sailor

**********************************************************************
Θα κάνω μια προσπάθεια και εγώ ο ερασιτέχνης και ασήμαντος, που προσπαθώ να γράψω Ποίηση, που ίσως σε βοηθήσει Σοφία, να ερμηνεύσω κάπως τα ανερμήνευτα……….
Η Ποίηση είναι πολύ βαθιά έννοια που λίγοι ίσως μπορούν να νοήσουν…….
δυστυχώς……… Και καλό και κακό αυτό……. Ίσως χρειάζεται Παιδεία – Ανύπαρκτη – Ίσως…… ίσως…… Ίσως…….. αλλά μη μακρηγορώ γιατί θα πρέπει να γράψω Τόμους……..
Λοιπόν, όταν ένας Ποιητής παίρνει το χαρτί και την πένα και αποφασίζει να γράψει, τότε να ξέρεις ότι έχει « καεί », έχει πεθάνει και έχει αναστηθεί σε μια άλλη ζωή…….. Αλλά μη σε μπερδεύω, και εξηγούμαι τι εννοώ, όσο πιο απλά και κατανοητά μπορώ, αν και αυτό είναι φοβερά δύσκολο, όπως λέει και ο Αντώνης
« δεν είναι το ευκολότερο πράγμα να αναλύω αυτό που βγαίνει ως μετάλλευμα από τα έγκατα του είναι μου…… »
Η Ποίηση δεν είναι ούτε περιγραφή, ούτε στίχος - όχι ομοιοκαταληξία – ούτε έκθεση ιδεών, ούτε λόγος. Είναι Ο ΛΟΓΟΣ……. ( ….. Και Ποιητής των Όλων – Αγία γραφή για το Θείον ). Όποιος θελήσει να γράψει Ποίηση, ( όχι τραγουδάκι ), πρέπει να πετάξει πρώτα το εγώ του, το είναι του, την ψυχή του, στα σκυλιά, στον βόθρο της ύπαρξης… να διαλύσει τα κομμάτια του, να πονέσει, να ματώσει, να πεθάνει και να αναστηθεί, να ζυγώσει τον ήλιο τόσο κοντά ώστε να καεί……. Τότε είναι έτοιμος να γράψει, να συνθέσει τα κομμάτια του, να πετάξει τα άχρηστα υλικά της ψυχής του, να κρατήσει μόνο τα γόνιμα και καλά και να αναστηθεί και πάλι…….
Βέβαια όλα αυτά είναι αλληγορικά όπως καταλαβαίνεις…… συμβαίνουν ΜΟΝΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ. Η Μεγάλη έκρηξη γίνεται εσωτερικά στην ψυχή του ανθρώπου, και μάλιστα στο Κέντρο της, στον Πυρήνα της…….. Εκεί που υπάρχουν ο Πόνος και η Αγάπη, η Ζωή και ο Θάνατος, το Καλό και το Κακό Εγώ μας…………
Εκεί λοιπόν καίει ο Ήλιος που προανέφερα……..
Ας πάρω ένα παράδειγμα για να με καταλάβεις……. Σε ένα δικό μου ποίημα – Τις μνήμες μου αγναντεύω – γράφω κάπου…
…. Και γέλασα που τώρα πια
και κάστρο είμαι
και ιστός
και φάρος
και ιδέα
και κατοικώ ίδια σπηλιά
μ’ αυτή του Προμηθέα…….

Κάποιος ίσως διαβάζοντας αυτούς τους στίχους μπορεί να πει : Τι σαχλαμάρες λέει τώρα αυτός ο τρελός………
Βέβαια δεν έχω την δυνατότητα να κάτσω και να του εξηγήσω……. ( Αλίμονο αν γινόταν κάτι τέτοιο στην Ποίηση )…… Ότι αλληγορικά οι στίχοι αυτοί έχουν γραφτεί μετά τον Θάνατο…… Τότε που η ύλη σκόρπισε πλέον και βιώνει την ζωή ως Γαία……. Κλπ…..κλπ….. ( γι’ αυτό είπα ότι είναι φοβερά δύσκολο σε έναν απόλυτα περιορισμένο χώρο, όπως εδώ , να κάνεις ανάπτυξη τέτοιων υπαρξιακών θεμάτων…….. ). Δεν ξέρω αγαπητή Σοφία αν κατάφερα κάπως να εξηγήσω και να απαντήσω στις απορίες σου, ή μήπως και σε μπέρδεψα περισσότερο που το απεύχομαι !! Δεν υπάρχει θέλω να σου πω ΕΓΩΙΣΜΟΣ στην Ποίηση γιατί ο Ποιητής δεν γράφει μόνο για τον εαυτό του ή μάλλον δεν γράφει καθόλου για τον εαυτό του. Το Εγώ του ποιητή είμαστε όλοι εμείς οι ζωντανοί προσωρινοί και περαστικοί διάττοντες της Προσωρινής Ζωής…… Που πορευόμεθα για ΤΗΝ ΖΩΗ……..

Nikos Stylianoy


*******************************************************************

εξαιρετική η ανάλυσή σου Νίκο... γιατί δεν την κάνεις ανάρτηση να την απολαύσουμε στην ολότητά της; θα το ήθελα πολύ... SAILOR

********************************************************************

Λέω να μη σου χαλάσω το χατήρι Αντώνη !! Αλλά δεν ξέρω ...... πάλι αν είναι και εύστοχο..... !! Εν πάσει περιπτώσει ..... θα το φτιάξω λίγο .... κάπως .... και λίαν συντόμως θα το δημοσιεύσω αφου το νομίζεις έτσι...... και δεν πιστεύω πάλι κάποιος άλλος να νομίσει ότι κάνω ίσως τον .... έξυπνο !!!

Nikos Stylianoy

*********************************************************************
Έχω να πω ένα πολύ μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ και σε εσένα sailor και σε εσένα Νίκο… Σας ευχαριστώ που μου προσφέρατε το κλειδί να ανοίξω μια διαφορετική πόρτα. Πράγματι απαντήθηκαν κάποια ερωτήματα μου, αλλά δημιουργήθηκαν και νέα. Ωστόσο μου δείξατε έναν νέο τρόπο αντίληψης. Σοφία

***********************************************************************

Πραγματικά θα χαρώ αν έχεις και άλλα ερωτήματα Σοφία, να τα καταθέσεις μπας και μπορέσουμε να σου απαντήσουμε έστω...... Άλλωστε καλό θα είναι μιας και πρόκειται το Θέμα να αναρτηθεί, ας γίνει μια πιο ολοκληρωμένη ανάρτηση, γιατί πιστεύω ότι δεν απασχολούν μόνο εσένα, τα ίδια ερωτήματα σου πρέπει να έχουν και πολλοί ακόμα......... Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ από εμένα, που άνοιξες ένα τόσο μεγάλο και δυσκολόπιαστο από όλους θέμα σχετικά με την ΠΟΙΗΣΗ......

Nikos Stylianoy

Reviewed by powerlesspower
January 03, 2010
Report this review
 
 
Ποίηση
 

Θα συμφωνήσω με όσα λέχθηκαν. Η γραφή σου δυνατή και μυστηριώδης με ταξιδεύει σε ένα ταξίδι αισθήσεων και αναμνήσεων… Μπράβο και καλή συνέχεια!!!
Reviewed by powerlesspower
January 03, 2010
Report this review
 
 
304 results - showing 241 - 255 « Previous 1 ... 14 15 16 17 18 19 20 21 Επόμενο » Αποτελέσματα ανα σελίδα:
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: