Δημητρης Χορν 1921 – 1998

Δυο ημερομηνιες, ένα ονομα κ στο ενδιαμεσο η ζωη μας. Παντα καταλιγω να μιλω για θανατο. Προχθες ημουν με την κοπελα μου, της επιασα το χερι κ της ειπα, κοιταζοντας την στα ματια, οτι θα την αγαπω για παντα μεχρι τον θανατο. Κ αυτή εγειρε πανω μου.

Δημητρης Χορν. Αγαπω το θεατρο κ το σινεμα κ ο Δημητρης είναι ενας θρυλος. Ελαμψε το αστρο του κ μετα χαθηκε για παντα. Είναι η δικη του ιστορια . Γιατι μας συγκινουν αυτοι οι ανθρωποι; Τι εχουν παραπανω από μας; Τι είναι αυτό το κατι που μας συγκινει; Κ οι ιδιοι, αν πραγματικα είναι μεγαλοι, δεν το αισθανονται κ θεωρουν τον εαυτο τους όχι κατι το ξεχωριστο. Τι συμβαινει κ τους χειροκροτουμε σαν να είναι θεοι;

Ας το ψαξει ο Φροιτ κ η παρεα του. Ας πεταξουμε το μπαλακι σε αυτους τους ειδικους να βγαλουν μια ακρη, αν μπορουν. Δεν θα βγαλουν όμως ακρη. Οσο πιο πολύ θα εμβαθυνουν, τοσο πιο πολύ θα σηκωνουν τα χερια, γιατι δεν θα βρουν καμια απαντηση. Δεν υπαρχει.

Η αριθμητικη δεν ισχυει εδώ.

Σε μια συνεντευξη του στη Σεμινα ελεγε τα δικα του. Τα ιδια με τα δικα μου. Οι ιδιες ανησυχιες. Δεν βρηκε κατι αληθινο στη ζωη του κ να μας πει:

-Οριστε κυριοι παρτε. Βρηκα αυτό, παρτε το κ χρησιμοποιηστε το στη ζωη σας.

Δε βρηκε τιποτε. Ουτε καν ένα ψηγμα. Τιποτε.

Δεν υπαρχει. Η ζωη μας είναι μυστηριο αλυτο.

πρεπει να ντρεπεσαι που σκοτωνεις συνανθρωπους σου,

πρεπει να ντρεπεσαι που εκμεταλευεσαι συναθρωπους σου,

πρεπει να ντρεπεσαι που εκμεταλευεσαι παιδια, γυναικες

πρεπει να ντρεπεσαι που απεχθανεσαι τα γερατια,

πρεπει να ντρεπεσαι που βαζεις φολες,

πρεπει να ντρεπεσαι που μολυνεις το περιβαλον,

πρεπει να ντρεπεσαι που βασανιζεις ανθρωπους, ζωα,

Η ζωη είναι ενα ρισκο.

Ρισκο. Ο Ρισκο είναι Ολλανδος κ ζει στο Αμστερταμ. Ανοιξα την Βικιπαιδεια, την εγκυκλοπαιδεια του διαδικτυου να παρω πληροφοριες για να δω που ζει ο νεος μου ηρωας κ αρχισα να διαβαζω:

Ολλανδια. Η Ολλανδια είναι μια ομορφη χωρα,

κατά τον Β’ παγκοσμιο πολεμο μπηκαν οι γερμανοι με τον αρχηγο μαλακα τους κ κατελαβαν την χωρα. Συνελαβαν 100,000 ολλανδοεβραιους κ τους εκλεισαν στα στρατοπεδα συγκεντρωσης.

Διπλα στο κειμενο εχει μια φωτογραφια του ισοπεδωμενου Ροτερταμ μετα από βομβαρδισμο.

Τα επενδυμενα συμφεροντα, μαθαινοντας το γεγονος ότι ο Κινεζος προκειται να βυθιστει, ανεβασαν τις τιμες στο Χρηματιστηριο. Ετσι πανω στην σκακιερα ο πυργος(τα ασπρα περιστερια της ειρηνης, οι σωσιες του κοσμου) επαιρνε την κιτρινη βασιλισσα κ ταυτοχρονα εκανε ματ στον κιτρινο βασιλια. Ο κιτρινος βασιλιας, αφου σκεφτηκε λιγο, πηρε τον πυργο των γερακιων κ ο αξιωματικος που ηταν πισω από τον κιτρινο βασιλια τωρα απειλουσε τον βασιλια των γερακιων. Ηταν μια κινηση τσεκ- ματ. Το παιχνιδι κατοχυρωθηκε θριαμβευτικα υπερ του Κινεζου,

κ η μεγαλη Ρωμαικη Αυτοκρατορια , ο Αυτοκρατορας, αυτοκτονουσε με τον πιο τραγικο τροπο,

Πινοντας μονορουφι τρια λιτρα μπουκαλια κόκα, χωρις ζαχαρι,

σκετη.

Σου αρεσουν τα δελφινια; Κ σε ποιους δεν αρεσουν τα δελφινια! Να καθεσαι κ να τα κοιτας που πηδουν πανω από τα κυματα. Απολαυση.

Είναι η ιστορια του Freedom( Ελευθερια), που πιαστηκε αιχμαλωτο. Καταφερε να δραπετευσει, εσωσε ένα ναυαγο-οντως τραυματισμενο κ το ιδιο- κ ξαναπιαστηκε αιχμαλωτο. Ελατε μαζι μου. Ελατε μαζι μου στο παραμυθι μου που ονομαζεται: Ελευθερια.

Τα φωτα σβησαν. Εγινε ησυχια. Ο προτζεκτορας αρχισε να διηγηται την ιστορια του Freedom πανω στο πανι :

Εσφαλμενη αντιληψη ότι εδώ ειμαστε μονοι κ αβοηθητοι,

Εψαχνα κατι για τον Γκουρτζιεφ στο youtube κ επεσα πανω στους Μotorhead κ μια μεταφραση καποιου τραγουδιου τους. Τραγουδουν οι MOTORHEAD:

«Εγω ειμαι αυτή η Οργασμια,

Το τεντωμενο αρπακτικο χερι,

Εικονα μου είναι η Αγωνια, οι υπηρετες μου βιαζουν την οικουμενη,

Δουλοπρεπης κ αλαζονικη, λαθραια κ ματαιοδοξη,

Δυο χιλιαδες χρονια μιζεριας κ βασανιστηριων στο ονομα μου,

Η Υποκρισια εγινε κυριαρχη, η Παρανοια εγινε νομος,

Το ονομα μου είναι θρησκεια,

σαδιστρια, ιερη πορνη.