στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Διαβαζα δυο ποιηματακια γεματα χρωματα. Ακομα κ αν ξυσεις κατά λαθος ένα χρωμα, υπαρχει απο κατω του άλλο χρωμα, ακομα πιο ζωντανο. Ακομα κ αν ηθελες να καταστρεψεις τον πινακα δεν θα μπορουσες. Αν για παραδειγμα εσχιζες αυτόν τον πινακα χρωματων κ θα σου εμενε στα χερια μονο το τελαρο , ακομα κ ετσι, θα εμενε ξεχασμενη φανταχτερη φωσφορουχα χρωματιστη μπογια πανω στην σπασμενη κορνιζα του. Κ σιγουρα πανω στα χερια του θυτη,
θα φωσφοριζαν απο τα απομειναρια της, του κατεστραμενου πινακα.
Ο πινακας δεν εχει να κανει καθολου με τα χρωματα που πετα καποιος σε ένα πινακα. Εχει να κανει με την ψυχη του καλιτεχνη.
Jose Tranquilino. Μεξικανος ζωγραφος η ενας Ελληνας ζωγραφος ,Tranquillo. Δεν ξερω,
ενας ζωγραφος του κοσμου.
Φιλια πολλα απο κριστοφ, στον Jose Tranquilino. Μπαλετα χρωματων, η λιμνη των κυκνων
