Η γη δεν εχει καρδια, ουτε θα χυσει κανενα δακρυ για σενα. Λιγο την ενδιαφερει αν αυτοι που περπατουν πανω της ειναι μαυροι, λευκοι. Δεν της καιγεται καρφι αν εβαλες πινακιδες πανω σου σαν αυτοκινητο που ξεχωριζουν οι πινακιδες του ενος με του αλλου. Για αυτα δεν σκοτιζεται καθολου. Βεβαια δεν σκοτιζεται αν ο ενας σκοτωνει τον αλλο κ το αιμα χυνεται σαν νερο πανω στο χωμα της. Ουτε εδειξε ποτε κανενα ενδιαφερον αν εσυ εισαι πλουσιος κ ο αλλος φτωχος. Αν εσυ πιστευεις στον Αλλαχ κ ο αλλος στο Θεο, αυτη παντα παραμενει ουδετερη κ δεν ανακατευεται στες υποθεσεις τριτων. Πολλοι θα πουν οτι μολυνουμε την γη με διαφορα χημικα, την καταστρεφουμε, την καιμε, την αγοραζουμε , την πουλαμε. Αδιαφορει παντελως. Κοιταζει τους οικολογους με το ιδιο υφος που κοιταζει ολους τους ανθρωπους που περπατουν πανω της . Σαν προσωρινους. Βεβαια υπαρχουν πολλοι αναμεσα στους ανθρωπους που εχουν αλλη αντιληψη κ δεν δεχονται αυτη την αποψη, κ πιστευουν στην μομιμοτητα. Αδιαφορει για ολους κ για ολα, εχει δωσει σε ολους τους ανθρωπους την ιδια σημασια που αντιστοιχει στον αριθμο ενα. Αν για τον αλφα ή βητα λογο καποιος θα ανεβει κλιμακα αυτο ειναι δικη του ευθυνη. Αδιαφορει κ για αυτον, δεν εδωσε ποτε βραβειο σε καποιον, ουτε επιπληξε κανενα. Ακομα κ αν σηκωσεις το χερι σου να κτυπησεις τον συνανθρωπο σου θα γυρισει κ να σε κοιταξει αλλα θα αδιαφορησει. Δεν θα επιδιωξει να σου πιασει το χερι να σου δωσει την κλωτσια κ να σε εξαποστειλει.

logoclub/facebook

καποιος πολιτικος –πανω στα νευρα του -ειπε σε ενα αλλο συναδελφο πολιτικο οτι ειναι ψυχικα αρρωστος. Αμεσως ξεκινησε μια αντιπαραθεση μεταξυ των κομματων, ποιος ειναι ο πραγματικα ψυχικα αρρωστος κ ποιος οχι. Το διλλημα ελυσε ο ψυχιατρος μικελίδης δινοντας ηρεμιστικα χαπια σε ολους. Εκει μεσα,

ναπολεοντες,

τζεκις χαν,

ρωμαιοι αυτοκρατορες στα κοκκινα,

καθε λογης βασιλιαδες, που χορευουν σε ενα ρυθμο, κατω απο την επηρεια ψυχοτροπων φαρμακων που ονομαζεται απληστια,

ή πιο απλα αισθημα κατωτεροτητας.

logoclub/facebook

Την ακουμπουσε με το γυμνο του σωμα. Ενιωθε την ζεστασια του κορμιου της. Ομορφη εμπειρια ο ερωτας, ισως το πιο ομορφο φαινομενο που μπορει να ζησει ο ανθρωπος, δυο ανθρωποι που ερχονται κοντα ο ενας στον αλλο. Προεκταση του ερωτα ειναι το σεξ, προεκταση του σεξ ειναι η διαιωνιση του ειδους. Το σεξ μπορεις να το κανεις οποτεδηποτε, μπορεις να βιασεις, μπορεις να πληρωσεις, μπορεις να παραπλανήσεις, μπορεις να απειλησεις, κ τελευταίο μπορεις απλα να το κανεις επειδη πραγματικα το θελετε κ οι δυο, εχετε διψα κ οι δυο κ το κανετε. Στην πορεια ολα ανατρεπονται κ με τα ιδια τα χερια που αγκαλιασες τον αλλο, τωρα θελεις να τον σκοτωσεις. Συνεβηκε ετσι, συμβαινει ετσι, κ θα συμβαινει με τον ιδιο τροπο, μεχρι τες εσχατιες του κοσμου μας, μεχρι την Δευτερα Παρουσια αν θελεις. Τι συμβαινει κ στην πορεια δυο ανθρωποι που πριν αγαπιοντουσαν ξαφνικα γινονται στυγνοι υλιστες; Η αγαπη ποτε δεν ειχε υλικη υποσταση, ποτέ. Ανηκε κ ανηκει στην σφαιρα του μυστηριου.

Ειναι γεματος φανταχτερα αστραφτερα χρωματα σαν πετεινος. Ειναι πετεινος. Γυρω του οι κοτες να τρωνε σκουλικια κ σπορους απο σιταρι, καλαμποκι, πιτουρα. Καθε πρωι κικιρίζει. Τοτε σηκωνονται ολοι, κ βαριεστημενα πιανουν δουλεια. Η ιδια μερα η χθεσινη. Ο πετεινος δεν ειναι πλουσιος ανθρωπος αλλα ο πλουσιος ανθρωπος μπορει να ειναι πετεινος. Ο πλουτος ειναι ενα παραμυθι που με αυτο σε εχουν νανουρισει απο τα παιδικα σου χρονια. Στην πραγματικοτητα ολα τα παραμυθια ασχολουνται με τους πλουσιους ανθρωπους. Αν καμια φορα χρησιμοποιουν κ τον φτωχο το κανουν σαν εφε, σαν ντεκορ, σαν σκηνικο του εργου που ονομαζεται: Πλουτισμος. Οι κοινωνιες ειναι ενας μηχανισμος που κρατα την μάζα χαμηλα για να δωσει την ευκαιρια σε καποιον να παει ψηλα κ να ξεχωρισει. Ομως τετοια συνθηκη δεν υπαρχει στην Ζωη, περπαταμε ολοι πανω στην γη, ασχετα αν καποιος ειναι ντυμενος με φανταχτερα ρουχα ή ειναι ζητιανος. Πετεινοι κ κοτες ζουν μεσα στο ιδιο κοτετσι. Το προβλημα με τους ανθρωπους ειναι οτι η πορτα ειναι ανοιχτη κ ανα πασα στιγμη μπορουν να βγουν εξω. Ομως για καποιο λογο, που δεν γνωριζω, τους αρεσει να ζουν μεσα σε κοτετσι, ισως τους αρεσει η ασφαλεια του συρματοπλεγματος.

Και αν η ζωή είναι ένα επιτραπέζιο παιχνίδι? Αν την καθορίζει εν μέρη η τύχη με τον αριθμό του ζαριού που θα φέρεις και εν μέρη  τα προδιαγεγραμένα τετραγωνάκια που μπορείς να επιλέξεις να πατήσεις η όχι? Πάντα όταν βρέχει το μυαλό μου κάνει περίεργους συνειρμούς. Αμπελοφιλοσοφίες της πεντάρας μ αρέσει να τους βαφτίζω.