καποιος πολιτικος –πανω στα νευρα του -ειπε σε ενα αλλο συναδελφο πολιτικο οτι ειναι ψυχικα αρρωστος. Αμεσως ξεκινησε μια αντιπαραθεση μεταξυ των κομματων, ποιος ειναι ο πραγματικα ψυχικα αρρωστος κ ποιος οχι. Το διλλημα ελυσε ο ψυχιατρος μικελίδης δινοντας ηρεμιστικα χαπια σε ολους. Εκει μεσα,
ναπολεοντες,
τζεκις χαν,
ρωμαιοι αυτοκρατορες στα κοκκινα,
καθε λογης βασιλιαδες, που χορευουν σε ενα ρυθμο, κατω απο την επηρεια ψυχοτροπων φαρμακων που ονομαζεται απληστια,
ή πιο απλα αισθημα κατωτεροτητας.
δηλητηριαζουν την ζωη πανω στον πλανητη , παιζουν με τα οπλάκια, χαριεντίζονται,
σαν οι εκπροσωποι μας,
σε μιαν συναντηση Συμπαντος κ Γης. Φορούν τα καλα τους, ομαδα των 8,
ομαδα 6 και 7, λεσχες κ πρωτοκολλα , κλαμπς. Ας αφησουμε εξω ολες τες θρησκευτικες ομαδες, αυτες ας τες κρινει ο θεος με τα δικα του στανταρ.
Εδω ειμαστε. Κ αυτοι ειναι οι εκπροσωποι του κοσμου μας, στις παρυφες του ξεκινηματος μας για τον δρομο που ονομαζεται Ζωη,
στο αγγιγμα’ ακριβως τα δακτυλα μας απλώνουντε για να συναντησουν το αγγιγμα εκει Εξω. Το αποτυπωμα μας στον Εξω κοσμο, κ δειχνει τοσο ψευτικο αυτο το αγγιγμα,
ενας κλεφτης, φορωντας μαυρη μασκα, ενα ζουρλομανδυα.
Το Συμπαν περιμενει με την συνηθισμενη του υπομονη. Ο ανθρωπος! στράτα στρατούλα σηκωνεται κ πεφτει, ξανασηκωνεται, περπατα λιγο κ πεφτει. Στα σιγουρα θα περπατησει.
ετσι ειμαστε καμωμενοι. θα περπατησει!

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 





