♦ Ημέρες της γενικής των παθών.

♦ Στην προετοιμασία της εγκαταλείψεως των πολύβουων λεωφόρων οι κινήσεις βιαστικές περιπλέκονται με την αμηχανία της καθυστε­ρήσεως του χρόνου.

♦ Στον νου τα περασμένα δίνουν στο σήμερα την ομορφιά των νοσταλγικών στιγμών και στην προσμονή η ζωγραφισμένη επιθυμία παρου­σιάζεται φτιάχνοντας το χαμόγελο αλλοτινών καιρών.

♦ Ρημαγμένα τα συναισθήματα αποθηκεύο­νται στα κλειδωμένα δωμάτια και η συλλογιστι­κή διαδικασία αναγκαίου κακού ερμηνεύει τα αποτελέσματα της οράσεως αφήνοντας τους μορφασμούς να απορρίπτουν την πολυλογία.

♦ Τα λιμάνια, τοπία αναχωρήσεων των εορ­τών, συγκεντρώνουν τις διαθέσεις των παρι­σταμένων. Ανάμεσα στις φωνές εναλλάσσο­νται οι τίτλοι των παραγράφων και χαμόγελα πρόσκαιρα, της ψευδαισθήσεως χαριτωμένα γραφήματα, αναμεταδίδουν την απλότητα της ευτυχίας.

♦ Στις πρώτες σελίδες ο φόβος κατευθυνόμε­νος και εφιαλτικός μονολογεί στα χειρότερα τις συλλαβές του, ενώ η άνοιξη διαμαρτυρόμε­νη αγνοεί την επιτήδευση των γραμμών.

◆ Στον φόβο του ερωτηματικού, η απάντηση συμμάζεψε όλη την απολογία των αιτιών και προσπάθησε να δικαιολογήσει το αλλοπρόσαλλο.
◆ Ολίγιστου φιλολογικού ενδιαφέροντος οι αναλύσεις τείνουν προς την αντίστοιχη επιστήμη των ψυχών και αφήνουν το άναυδον να περιστρέφεται στη μονοτονία των θλιβερών ειδήσεων.
◆ Κοινωνία του τρόμου χαμένη στα διαστήματα της γνώμης, η οποία περιορίζεται στο όριο της μοναδικότητας του καυκάλου.
◆ Και ο άνθρωπος μεταμορφώνεται στο τέρας που φρόντισαν.
◆ Στον κρότο ο καπνός παρουσίασε τη θηριωδία της ασυνάρτητης συλλογιστικής και η πραγματικότητα παρουσιάζεται φρικαλέα.
◆ Και ο νους αποσύρεται πανικόδρομος.
◆ Στην ημεδαπή τα διαγγέλματα θυμίζουν απολογητικά σημειώματα κακομοιριασμένου συνθέματος.

◆ Ψευδογραφήματα Απριλίου.
◆ Παρανοήσεις της ανοίξεως και οι ημέρες προαναφωνούν την καλοκαιρία περιπαίζοντας εντός του οξύμωρου σχήματος.
◆ Εποχές αλογίστου επιθυμίας των ενστίκτων, καθιερωμένου ημερολογιακού χαρακτήρος και τα περιστατικά διαδέχονται το ένα το άλλο αφήνοντας στο κάτω χείλος της καταλήξεως την ανήδυστη γεύση της δικαίωσης.
◆ Στα αναμασήματα, οι άρχοντες, εξοχές αγελαίας επιλογής, αντιαισθητικής συλλογιστικής, κενού περιεχομένου περιδιαβαίνουν συναρμόζοντας στο περιβάλλον την κακοφωνία μίας ξεκουρδισμένης πομπής μουσικών οργάνων.
◆ Κούραση και τα δευτερολογήματα, απαγγελίες πρωτογράμματης εορτής, έχουν τη συχνότητα των κτύπων ωρολογιακού μηχανισμού, ενώ οι αντιδράσεις μογίλαλες περιορίζονται στη σχηματογραφία των μορφασμών. Παρακοιμώμενες οι αναπνοές στη μονότονη εκδήλωση των προθέσεων εκποιούν την αξιοπρέπεια της εισπνοής ξεφυσώντας τη δυσοσμία.
◆ Και η άνοιξη συνεχίζεται αφήνοντας στον ήλιο το δικαίωμα να περιπλέκει.
◆ Ηλιθιολαγνεία διαδεδομένη στα πέρατα και το επιφώνημα εμβρόντητο απομονώνεται στο αποτύπωμα.

◆ Η Αυθάδεια της αλαζονείας κάθεται επί του γραφικού και οι κόρες διεσταλμένες προσαρμόζονται πλήρως με την ορθάνοιχτη άλαλη άποψη της ανοιχτής οδοντοστοιχίας. Οι μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις ολοκληρώνουν τη δυσαρμονία της επιθυμίας με το πραγματικό και μία ολόκληρη συνοικία από πολύχρωμους σαλτιμπάγκους κανονίζει τη διάταξη των σειρών.
◆ Στον κάλαθο των αχρήστων τσαλακωμένα χαρτιά, αποτελέσματα στυτικής δυσλειτουργίας της συλλογιστικής, διακοσμούν την υποδοχή των τετριμμένων σκέψεων της παρανοϊκής ανυπάρκτου μεγαλοπρέπειας.
◆ Ενώ τα βλέμματα συμπεραίνοντας χορεύουν στο ανοιγόκλεισμα τα επιφθέγματα της εμβροντησίας.
◆ Και στα κλειδωμένα εκ της εσωτερικής ευγένειας ερμηνεύματα η σιωπή βασιλεύουσα διασχίζει τις λεπτομέρειες εκφωνώντας σαρκασμό δυσνόητου περιεχομένου.
◆ Και καλλίγραμμος η αίσθηση διά της ευτραπελίας προσπαθεί να κατοχυρώσει τη διαφορετικότητα λοιδορώντας τα κακώς παρακείμενα της καλώς κείμενης απακμής.
◆ Μεταποιητικές συλλογές νοημάτων με τις πλάγιες γραμμές να ξεφαντώνουν δίνοντας την παύση και η οφθαλμοπλανία να φορά τη ναπολεόντεια καλύπτρα με τη χείρα να αποκρύπτει μέρος των δακτύλων, αναφωνώντας διθυραμβικά το απαύγασμα της ελλείψεως.

◆ Στα υπόλοιπα της διμορφίας, τα ψευδολογήματα, επιγράμματα επιθυμίας ανεξέλεγκτης, κατοχυρώνουν το παγωμένο στο σχήμα των συναισθημάτων.
◆ Στη συνοικία των απολεσθέντων συνειδήσεων, απεγνωσμένες οι προσπάθειες των λεξημάτων να συγκρατήσουν τα σημεία στίξεως στην ισορροπία των γραμμών.
◆ Η μεγαλειότης της χυδαιότητας αναζητά την αιτιατική άλλου ουσιαστικού για να συμπληρώσει στις διακεκομμένες ευθείες τα γράμματα της συνέχειας.
◆ Συνάντηση φωνηέντων στις ασυνάρτητες κραυγές και φασαρία το τίποτα στην πρόθεση που συνοδεύει.
◆ Στη χώρα των ικανών πολιτών και των ανίκανων πολιτικών, ο σαρκασμός της αναλογίας σέρνεται κρατώντας την κοιλιακή επικράτεια, δακρυβρέχοντας το δάπεδο. Και το φιλοθεάμον κοινό, κενού διανοήματος, παρατηρεί ανέκφραστο χειροκροτώντας από καιρού εις καιρόν τα προφορικά επιτεύγματα της απεικονίσεως.

◆ Το τέχνημα του λόγου
◆ Του πυρός εντύπωμα
◆ Εκ βαθέων ομολογία της λεπτομέρειας. Των περιστατικών της ζωής. Της καθημερινότητας των σωμάτων όταν αυτά αγνοούν την Περιέργεια των καιρών, των ονείρων και των διαθέσεων.
◆ Η περιπλάνηση των υποθέσεων αναζήτησε τις απαντήσεις στις ερημαίες περιοχές της λογικής και ο αποπροσανατολισμός έντεχνος, μορφή πολιτικής εκδηλώσεως, κατάφερε καίριο πλήγμα στις εναπομείνασες μογίλαλες σκέψεις των παρατηρητών. Πανικόδρομα τα σχήματα, κάθε είδους επιθέτων, συνθέτουν τα δικαιολογήματα των κατασκευασμένων ερωτημάτων και οι μορφασμοί περνούν στα πρόσωπα, δυσάρεστα απολιθώματα χαμένης απορίας.
◆ Η αιτιολογία στην πρωτοκλισία και η παρατακτική περιπλέκεται με την υποτακτική δίνοντας στη σύνδεση τον παραλογισμό της ασυνάρτητης σκέψεως.

◆ Υποδοχή παρατεταμένης προσβολής.

◆ Στη συνέχεια της εισόδου του χρόνου.

◆ Απογυμνωμένη η εξαθλίωση των πεπραγμένων και η απορία για την τόση εκδήλωση της ηλιθιότητας ξεπερνά τα όρια των δεδομένων. Στα διαστήματα των γραμμών η παχυδερμία των πράξεων δηλώνει τη σαθρότητα του περιβάλλοντος χώρου, ενώ τα ερωτηματικά πασχίζουν να βρουν στους κρυμμένους κώδικες την απάντηση.

◆ Εις μάτην, η παράνοια εγκατεστημένη για τα καλά έγραψε το ύστερον του παλαιού και δρομολόγησε την ομοιότητα του επερχόμενου.

◆ Στην επικράτεια πλήθυναν οι φωνές των αθώων και οι μνήμες αποκαλυπτικές απέδωσαν στη γενίκευση το πολυσύλλαβο μεγαλείο της εξαπλωμένης αχρειότητας.

◆ Έφτασε χωρίς αναπνοή, αφήνοντας στο φθινόπωρο τις ενοχές των πολύχολων συλλογισμών.
◆ Ο χειμώνας προς το παρόν περιορίζεται στα τυπικά της ενθρονίσεως, ενώ οι εξακολουθητικοί χρόνοι δίνουν στην απάντηση όλες τις πιθανές αποκλίσεις του δυσάρεστου.
◆ Στην πολιτεία η κατάντια ξεπέρασε τα δεδομένα και ο ευτελισμός, στερεότυπο σύνθεμα, αναδεικνύεται απροκάλυπτα στα μήκη και στα πλάτη των αναφορών.
◆ Οι φράσεις, τυπικά προσχήματα, άλλα λόγια περί συναισθήματος, ανακατεύουν τα νοήματα αποπροσανατολίζοντας με την απλοϊκότητά τους τη νοημοσύνη, ενώ στα θεατράκια κάκιστη η υποκριτική, υπονομεύει χωρίς χάρη τη μεγαλοσύνη του ψευδολογήματος.

◆ Επί των ημερών

◆ Της λήγουσας εποχής

◆ Τα κεφαλαία γράμματα της επικαιρότητας επαναπροσδιόρισαν την πρωτοκλισία της κρίσεως

◆ Στα μίζερα καταγώγια της ανυπαρξίας στρόγγυλα σχήματα φανέρωσαν την απογύμνωση των ατάλαντων κατασκευασμάτων.

◆ Ενώ στις μεγάλες αίθουσες τα τεχνάσματα του κατευθυντήριου λόγου συγκέντρωσαν τους αριθμούς στα υποδοχεία της καταφάσεως, παρηκμασμένοι οδοιπόροι της συναλλαγής σήκωσαν την παντιέρα του παράφωνου αιτήματος της διαφορετικότητος κάτω απ’ τον ήλιο και ο αυτοματισμός του επιθέτου της κοινωνίας λειτούργησε πάραυτα αφήνοντας τα φάσκελα να προσγειωθούν στην κακομοιριασμένη γυάλινη εκδοχή της αληθείας.

♦ Καθισμένοι πεζόδρομοι. Χαμηλές οι εικόνες.

♦ Αδειανές οι πλάτες των καθισμάτων, σκιαγράφημα μοναδικό μια διακεκομμένη γραμμή, σκυμμένη, αμέτοχη, στο γυαλί, το διάφανο προ­σκεφάλι της πολύτροπης απογνώσεως.

♦ Ομοιοτυπίες προλόγων και τα πρόσωπα με­λαγχολικής προσεγγίσεως αναγνώσματα, προ­σκείμενες εναλλαγές της διαθέσεως φέρονται ερημαίως ως κλιμακωτά κατασκευάσματα, από τις ανακοινώσεις των τετριμμένων συνθέσεων της στοματικής κοιλότητας των βαρυπρεπών.

♦ Και τα ερωτικής επινοήσεως ουσιαστικά, επιμηκύνσεως αποτελέσματα, δίνουν στην ομοιο­καταληξία την αποκρυπτογραφημένη ερμηνεία του βαθυσκότεινου πόθου της ασέλγειας.

♦ Και η σαρκαστική απογύμνωση της γενικής του χρέους, με την περιποίκιλη υπονοούμενη πα­ραλλαγή συναλλάσσεται με τις περιστάσεις αφή­νοντας στον ορίζοντα την πικρόχολη εντύπωση της οξείας πραγματικότητας.