, βλεπω τα φυλλα των δεντρων που ανεμιζουν ελαφρα από τον ανεμο. Τα φυλλα είναι η συνδεση τους με τον ηλιο, με την ζωη. Η καρδια τους. Καθε φυλλο κ μια καρδια. Κ κάθε φυλλο που πεφτει παει να συναντησει την γη κ να ενωθει μαζι της. Ξεκινησε από την γη κ κατεληξε παλι πανω στη γη. Εκανε ένα ταξιδι. Το ταξιδι αυτό είναι αδιακοπο, δεν τελειωνει ποτε,είναι μια ροη, μια κινηση, όπως η καρδια σου που κτυπα συνεχως. Ασε με να σου το θεσω διαφορετικα. Πολλοι αρχαιοι φιλοσοφοι ειπαν ότι ο κοσμος ξεκινησε από την φωτια από το νερο, από τον αερα κλπ. Όλα αυτά ηταν για να σου πουν ότι ο υλικος κοσμος είναι αναλωσιμος. Ότι τωρα υπαρχει αυριο δεν θα υπαρχει. Οχι ότι η υλη καταστρεφεται, αλλα ότι όλα αλλαζουν μορφη. Ετσι ότι εχεις ακουμπησει, ηταν για μια κ μοναδικη φορα. Την επομενη φορα που θα ακουμπησεις το ιδιο πραγμα δεν θα είναι το ιδιο. Κ θα εκπλαγεις αν σου πω ότι κ συ ο ιδιος αλλαζεις λεπτο προς λεπτο. Φιληθηκατε με την γυναικα σου χθες κ σημερα που ξαναφιληθηκατε δεν ειστε οι ιδιοι. Αυτά δεν σου τα λεω για να σε φοβησω αλλα για σου υπενθυμισω ότι ο κοσμος που ζουμε είναι ρευστος. Ο κοσμος υπαρχει επειδη ρεει συνεχως. Οι ανθρωπινες κοινωνιες είναι ανεπιτυχεις προσπαθειες για να καλουπωθει η ζωη. Η ζωη δεν καλουπωνεται. Χανεις την ζωη ετσι. Διαβασα καπου ότι οι Δημοκρατικες εκλογες που γινονται κάθε τεσσερα χρονια για αναδειξη νεας κυβερνησης, τα κομματα είναι ποδοσφαιρικες ομαδες που εχουν για μπάλα τον ψηφοφορο. Εσενα, εμενα, τα παιδια μας, τους παππουδες κ τις γιαγιαδες μας. Μια ουτοπια. Όλα είναι ουτοπια,

Οι αμυχές στο σώμα μου είναι ακόμα εμφανείς,η περικεφαλέα βρίσκεται πεσμένη στο δωμάτιο και το ξύλινο πάτωμα έχει ποτίσει με αίμα,χάνεις περισσότερα όταν ψάχνεις στα πιο φρικαλέα τούνελ του ανθρώπινου μυαλού ή αυτά που ανακαλύπτεις βρίσκουν τον γενετικά δομημένο εαυτό σου?