Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
1.0
Reviewed by μπαμ μπουμ κεφτες
" Άκου με που σου λέω.. βαλ' τα μαχαιροπήρουνα ξανά μες το ντουλάπι πριν είναι πια πολύ αργά και ..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 159 guests online

Who's Online

Έχουμε 1260 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Εκτύπωση PDF
RSS
LOGO PAGE ** Πεζογράφημα Φύλαξε τα καλύτερα για σένα
 

Φύλαξε τα καλύτερα για σένα Hot

Φύλαξε τα καλύτερα για σένα

Εκανα τον πρωινο μου διαλογισμο. Ειχα μερες να κανω τον διαλογισμο μου. Μην φανταστεις ότι ο διαλογισμος είναι κατι το σοβαρο κ το μυστηριωδες κ ότι διαλογισμο πρεπει να κανουν οι μορφωμενοι κ οι σπουδαγμενοι κ οι λιγοι εκλεκτοι του θεου. Διαλογισμος είναι όταν καθεσαι κ πινεις καφε με την φυση, με το περιβαλλον σου κ δεν λετε κουβεντα. Ο ενας μεσα στη σιωπη του αλλου. Διαλογισμος είναι σιωπη κ τιποτε άλλο. Μια μεγαλη σιωπη. Σιωπη δεν είναι: σκαστε κ πρεπει να κοιμηθω. Σιωπη είναι σταματημα σκεψεων. Διαλογισμος ,είναι ο διακοπτης που σταματα το μυαλο. Δεν είναι ουτε καν διακοπτης. Διαλογισμος είναι η λεξη “OFF”. Κάθε διακοπτης εχει ένα “OFF” κ ενα “ON”. Το”OFF” αντιστοιχει στο διαλογισμο. Θα μπορουσαν οι διακόπτες να εγραφαν αντι για“OFF”,την λεξη “Διαλογισμος” στην θεση του”OFF”.

Ο πρωινος μου διαλογισμος εγινε μπροστα στον ηλιο, που ανεβαινε το στερεωμα, πισω από ελαφριά συννεφιά κ εδειχνε τον ηλιο σαν να ηταν πισω από λεπτο στρωμα παγου. Φανταστου ότι είναι πρωι κ πανω στα τζαμια του αυτοκινητου εχει σχηματιστει μια λεπτη στρωση παγου. Ηταν η υγρασια που εκατσε πανω στα τζαμια του αυτοκινητου σου κ παγωσε λογω της βραδυνης ξαστεριας κ του δελτιου καιρού που ανακοινωθηκε μετα το δελτιο ειδησεων των 9. Θα εχει παγετωνα το βραδυ κ σκεπαστήτε καλα ειπε ο τυπακος του δελτιου καιρου. Το δελτιο καιρου ανακοινωθηκε μετα την τελευταια ειδηση: Κρατηθειτε! Χωρισε ο Μπραντ Πιτ με την Ατζολινα Τζολι. Μιλουν πλεον μονο μεσω δικηγορου. Την ανακοινωση εκανε η τηλεπαρουσιαστρια των ειδησεων γεματη με καποιο υπουλο χαμογελο. Πισω από αυτό το χαμογελο φαινοταν καθαρα στο προσωπο της μια μεγαλη ανακουφιση, ότι δηλαδη επιτελους χωρισαν, όπως ολος ο κοσμος ξερει να κανει. Να αγαπιουνται κ μετα να μισουνται. Ησυχασαμε ολοι μας γιατι πολύ κρατησε το ειδυλλιο τους κ ηταν απανθρωπο. Αγαπας καποιον κ τον φιλάς κ τον γλυφεις κ μετα τον μισάς κ βαζεις την γλωσσα σου μεσα κ βγαζεις τα δοντια σου εξω κ εκει που πριν φιλουσες κοβεις τις σαρκες του αλλου. Γινεσαι σαρκοφαγος, γινεσαι ένα ζωο,από τα πιο επικινδυνα ζωα που εχουν υπαρξει ποτε πανω σε αυτή την γη.Το ειδος αυτό ονομαζεται: αντρογυνο. Φυλαχτειτε!

Ο παγος που σχηματιστηκε πανω στα τζαμια του αυτοκινητου σου δεν σε αφηνει να δεις καθαρα εξω κ βλεπεις το φως της λαμπας του δρομου θαμπά. Σαν πανω στα τζαμια του αυτοκινητου σου καποια μαγισσα να εριξε το αραχνουφαντο νυχτικο της. Εβγαλε το νυχτικο της το εριξε στο αυτοκινητο σου κ τωρα είναι καπου γυμνη εξω στον ηλιο για ηλιοθεραπεια κ συ δεν μπορεις να δεις καθαρα.

Εκλεισα τα ματια μου κ εμεινα με τον εαυτο μου. Το φως του ηλιου να με πλημυριζει κ να με ζεσταινει. Αρχισαν να τρεχουν δακρυα από τα ματια μου. Καμια σκεψη κ όμως να τρεχουν δακρυα από τα ματια μου. Ετσι, επειδη η ψυχη μου γουσταρε να κλαψει.

Ο κοσμος μας, ο κοσμος της υλης, είναι διπολικός. Ειμαστε ενεργεια μεσα σε ένα συμπαν ενεργειας κ για να δουλεψει αυτή η ενεργεια θελει διπολικοτητα. Θελει συν κ πλην για να δουλεψει η μπαταρια του κοσμου ολου κ να παραξει ενεργεια. Θελει τα αντιθετα του . Υπαρχει το ένα επειδη υπαρχει το αντιθετο του κ ετσι αναμεσα τους δημιουργειται κινηση, ενεργεια. Κατι μονο του δεν μπορει να υπαρξει. Αγαπη κ μισος είναι ένα,μια μπαταρια. Καλο κ κακο είναι ένα. Ομορφια κ ασχημια ειναι ένα. Θεος κ διαβολος είναι ένα. Γυναικα κ αντρας είναι ένα. Ελξη κ απωση είναι ένα. Ζωη κ θανατος είναι ένα. Ευτυχια κ δυστυχια είναι ένα. Η ζωη μας είναι ένα εκκρεμες που κινειται ποτε δεξια κ ποτε αριστερα. Οταν κινειται αριστερα μαζευει ενεργεια για να κινηθει δεξια. Κ όταν κινειται δεξια μαζευει ενεργεια για να παει αριστερα. Ενας αεναος κυκλος χωρις αρχη κ χωρις τελος. Ότι βλεπεις γυρω σου θα ρθουν αλλοι πολιτισμοι κ θα τα ισοπεδωσουν κ θα φτιαξουν τα δικα τους. Κ με την σειρα τους θα παραχωρησουν τον δικο τους πολιτισμο για τους αλλους που θα ρθουν. Μια ατελειωτη αλυσιδα. Ενα εκκρεμες περα δωθε κ πανω στο εκκρεμες εμεις. Οποτε πηγαινει αριστερα, αγαπας κ οταν πηγαινει δεξια μισεις. Οταν πηγαινει αριστερα νιωθεις ομορφα κ οταν κινηται δεξια νιωθεις ασχημα. Όταν πηγαινει προς τα κει γινεσαι πλουσιος κ οταν ερχεται προς τα δω εισαι φτωχος. Όταν ανεβαινεις την πλαγια εισαι νεος κ όταν την κατεβαινεις γερνάς.

Μουσικη κ σιωπη. Η μουσικη είναι μουσικη κ σιωπη.Νοτες κ στο ενδιαμεσο τους σιωπη. Μετα το Ντο ακολουθει μια σιωπη,μια παυση, μετα ερχεται μια αλλη νότα, το Φα, υστερα μια σιωπη. Μετα το Λα κ ξανα σιωπη κ ακολουθει ξανα ένα άλλο Ντο. Αυτό είναι η μουσικη, μια μεγαλη σιωπη που πανω της υπαρχουν νοτες. Η ομορφια της μουσικης είναι η σιωπη. Οσο πιο ομορφη η μουσικη τοσο μεγαλυτερη σιωπη δημιουργει μεσα σου. Αν μπορει να σε φερει στην απολυτη σιωπη σου τοτε πετυχε τον σκοπο της. Το ιδιο συμβαινει με τις λεξεις, με τον λογο, με τα γραφτα μας. Είναι η λεξη, μετα ένα κενο, μια σιωπη, μετα άλλη λεξη κ ξανα παλιν ένα κενο. Κ παει λεγοντας. Τα γραφτα κ οι λεξεις θα πρεπει να μας οδηγουν στην εσωτερικη σιωπη.

Φαινεται ότι:

η σιωπη κ το κενο κ η Αβυσσος είναι ο μαυροπικανας που πανω του γραφονται τα παντα,

κ η ζωη μου είναι η κιμωλια που γραφει πανω σε αυτό τον μαυροπινακα.

Ετσι η ζωη μου ειναι τα σχεδια που ζωγραφιζω κ οι λεξεις κ οι αριθμητικες πραξεις κ οι ερωτες μου κ τα παιδια μου κ ο πλουτος μου κ τα υπαρχοντα μου κ όλα μου. Ειμαι η κιμωλια που γραφει πανω στον μαυροπινακα.

Ετσι εχει το εργο που εχει τιτλο: Η ζωη μας.

Όμως η υπαρξη δεν είναι τοσο ανοητη. Δεν μας εφερε εδώ για να γραφουμε με κιμωλιες πανω σε μαυροπινακες. Εξαλλου οι επιστημονες υποστηριζουν ότι η σκονη μπλοκαρει τους πνευμονες κ το αναπνευστικο συστημα κ δυσκολευει την αναπνοη μας.

Ολα είναι σιωπη κ κενο,

οπως το κενο της κουπας σου που πινεις νερο, κ χρησιμοποιεις αυτό το κενο για να βαλεις το νερο σου για να πιεις κ να δροσιστεις.

Επισης ένα άλλο κενο που ηθελα να σου υπενθυμισω είναι το κενο μεταξυ γεννησης κ θανατου. Είναι η γεννηση μας στην αρχη της ζωης μας κ στο τελος ο θανατος μας. Το μεσοδιαστημα που μενει αναμεσα τους ονομαζεται αγαπη.Ειναι τα τρια μυστηρια της ζωης που παντα θα είναι μυστηρια. Γεννηση. Αγαπη. Θανατος. Οπως μια τραμπάλα. Φανταστου ότι είναι μια οικοδομικη ταύλα, σανιδα, που στηριζεται στο κεντρο της με ένα τουβλο. Στην μια μερια της γραφει γεννηση κ στη άλλη γραφει θανατος. Εσυ αρχιζεις κ περπατας πανω στην σανιδα. Αρχιζεις από την γεννηση μπουσουλοντας ,μετα στεκεσαι ορθιος κ κανεις διαφορα κολπα στο διαστημα που μενει μεχρι να φτασεις στην αλλη ακρη. Κοντευοντας στην άλλη ακρη κ αφου θα σε εχει πιασει ο κατηφορος, γιατι θα εχει γειρει η σανιδα, θα αρχισεις παλιν να μπουσουλας, γιατι εχεις αρθριτικα κ δεν σε σηκωνουν τα ποδια σου κ θα αρχισεις, χωρις να το θελεις, τις κωλοτουμπες μεχρι να σταματησεις με καποια δυναμη πανω στην ταμπελα που γραφει θανατος. Κ από την φόρα που θα εχεις, θα απογειωθεις στο μεγαλο κενο. Στην Αβυσσο. Γυρισες σπιτι σου παλιν. Εκει θα εχεις καποια συνομιλια με τον θεό σου κ θα διαφωνησεται σε πολλα σημεια. Θα περασεις τοτε από δικη( επειδη διαφωνηται). Κ το δικαστηριο θα σε κρινει ενοχο κ θα παραδεχτεις την ενοχη. Θα πρεπει να ξανακανεις το ταξιδι. Το γνωστο παντοτινο ταξιδι της Γεννησης της Αγαπης κ του Θανατου. Θα κοιταξεις γυρω σου, καποιος θα πηδα κ θα κανει ερωτα. Θα κανεις ένα σαλτο μεσα στην μητρα της γκομενας του.

-Ναι. Εισαι εγκυος, θα αναφωνησει θριαμβευτικα ο μαιευτηρας.

Η γκομενα κ μελλοντικη μανα σου χαμογελα κ ο εραστης της κ μελλοντικος μπαμπας σου πεφτει αναισθητος κατω. Μπηκε ο πρωτος κρικος της αλυσιδας του μελλοντικου μπαμπα σου.

Κ συ κανεις τα πρωτα σου σουτ μεσα στη μητρα της κ όταν με το καλο βγεις στο φως, η πρωτη σου λεξη θα είναι μια μεγαλη αναπνοη κ ένα τσιριχτο κλαμα,

κ θα παλευεις να ξαναμπεις μεσα στην μητρα, μεσα σε κάθε μητρα,

ξανα κ ξανα,

κ παντα με ουρλιαχτα. Εσυ κ η γκομενα σου,

κατω από την σιωπη ενός δεντρου, η μιας ησυχης παραλιας, μεσα στις θυμωνιες κ στους καλαμνιωνες,

πανω στο γρασιδι.

Πανω στη ξανθη αμμο. Πανω στην απεραντη σιωπη της ξανθιας αμμουδιας.

Γραφεις την ζωη σου με την κιμωλια σου πανω στον μαυροπινακα.

-Πιθανον να γραφεις σαν ενας άλλος κριστοφ -.

Τα τρια μυστηρια της ζωης μας. Γεννηση κ αγαπη κ θανατος. Που φαινομενικα δειχνουν ξεκρεμαστα σε ένα κοσμικο χαος,

σαν τρια μοναδικα, μοναχικα λουλουδακια πανω σε μια ατελειωτη ερημο με την μόνη συντροφια τους καποιον πρωινο ηλιο κ μιας ηλιαχτιδας που διαπερνα τις λιγοστες σταγονες δροσοσταλιδων που ειναι πανω στα ευαισθητα φυλλαρακια τους κ διασπαται στα χρωματα του ουρανιου τοξου κ αντανακλαται στο χωμα εκει γυρω απο αυτά, η πανω σε καποια πεταλουδα που ηρθε να παρει το νεκταρ τους κ να φυγει,

κ φευγοντας η πεταλουδα, εχει ακομα πανω στα φτερα της αυτό το ουρανιο τοξο,

ζωγραφισμενο πανω στα φτερα της.

Φυλαξε τα καλυτερα για σενα. Τα πιο ομορφα χρωματα σου, τα πιο ομορφα γλυκά σου, τα πιο ομορφα αρωματα σου, φυλαξε τα για σενα.

Η πεταλουδιτσα με το ουρανιο τοξο στα φτερα της, προσγειωθηκε πανω στην αμμο κ κοιταξε τα χρωματα του ουρανιου τοξου που ηταν πανω της. Αρχισε να γλυφει τα χρωματα του μεχρι που τα φυλαξε όλα μεσα στην καρδια της. Ετσι που απεξω εδειχνε τοσο συνηθισμενη πεταλουδα. Μεσα στην καρδια της ομως ηταν καλα φυλαγμενο ο ωραιοτερος θησαυρος του κοσμου ολου. Τα χρωματα του ουρανιου τοξου. Ενας ηλιος. Ο ιδιος ο ηλιος.

«Κ αν δεν μπορεις να κανεις την ζωη σου όπως την θελεις,

τουτο προσπαθησε τουλαχιστον

οσο μπορεις: μην την εξευτελιζεις

μες την πολλη συναφεια του κοσμου,

μες τις πολλες κινησεις κ ομιλιες.

στων σχεσεων κ των συναναστραφων

την καθημερινην ανοησια».

Καβαφης-οσο μπορεις.

Φυλαξε τα καλυτερα για σενα.

Είναι το νερο κ το φως για την ψυχη σου

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 1 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
5.0
 
 

Αγαπητέ φίλε Κριστόφ…. Αν και από αρχής παρακολουθώ τα γραπτά σου χωρίς να σχολιάζω, εν τούτοις αυτή την φορά θα ήθελα να πω δυο λόγια. 1ον Να πω ότι είσαι από τους μοναδικούς εκείνους συγγραφείς που έχεις το προνόμιο να γράφεις με ΑΛΗΘΙΝΗ πένα ! Είναι σπάνια και ακριβή αυτή η πένα να ξέρεις… 2ον Γράφεις με ανατρεπτικό λόγο, που πάντα κρύβει πίσω από τις λέξεις « αιμοβόρες αλήθειες », «τρομαγμένα ψέματα » και πολλές φορές με « φιλοσοφικό στοχασμό αλλά και σαρκασμό, μιας επίπλαστης και ψεύτικης ηθικής και στρεβλωμένης γνώσης… » Μπράβο σου και συγχαρητήρια ! – έτσι απλά -.... Θα τα ξαναπούμε ίσως στην πορεία και ίσως τότε πούμε πολύ περισσότερα…. Προς το παρόν, σου εύχομαι καλή συνέχεια…

Νίκος Στυλιανού


Reviewed by Nikos Stylianou
February 11, 2013
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: