Κρυστάλλινη σφαίρα , η ζωή μου γεμάτη με χρώμα
κι εγώ μοναχικός διαβάτης μέσα στο χρόνο
παρατηρώντας τα χρώματα της ν’ αρμενίζουν ακόμα
με το μυαλό ζαλισμένο σ ένα ψεύτικο κόσμο .
Μέσα στο χάος της ονείρωξης και της πλάνης
Μέσ’ απ’ την ανάγκη του πρέπει και του τώρα
μέσα από το σκίρτημα της πρώτης αγάπης
Τρέχω μα δεν προλαβαίνω την ώρα .
Αγνός πολεμιστής σ’ ένα κόσμο που σβήνει
Κατάδικος ενός σώματος που γερνά και πόνα
Με τις σκιές του παρελθόντος κενές μες την μνήμη
Σπασμένο γυαλί μιας καρδίας που αναζητά .
Αγέρι δροσερό φύσα στην μπόρα
Δώσε ζωή σε μια άρρωστη χώρα
Δώς μου πάθος και νόημα τώρα
Γαλήνεψε την κουρασμένη μου καρδια












στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.



