στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Και τελικά ο Πλουμιστός μεγάλος κόκορας μας
απόφαση την έλαβε και πήγε στη Πυθία
«Καλώς τον...»
«Γειάσου Θεία...»
«ποιος άνεμος εφύσηξε και σε έφερε κοντά μου ?
τόσο φουριόζος έφθασες και μπήκες στον οντά μου ?»
«Πρώτα την καλημέρα μου
θέλω φτιάξεις τη μέρα μου»
«Θέλω μιλήσεις και μου πεις
Θεών σου τα μελλούμενα
και πες τους, πως για μένανε
να’ ναι καλώς αιτούμενα
αν θες να σε φιλήσω
αλλιώς θα έρθω πιο κοντά
κατάμουτρα σε φτύσω....»
«Κόκορα ένα θα σου πω
..λόγια σου διφορούμενα,
όλο .. ήξεις – αφήξεις..
υπεκφυγές – ασάφεια
λόγια μεγάλα και παχιά
χωρίς κανένα νόημα
χωρίς καμιά ουσία
τι το’ θελες και τα’ βαλες
τώρα με την Περσία ?
Ποιος βλάξ σε παραπλάνησε
σε πήρε στο λαιμό του
φουσκώνοντας την τρόμπα,
και όπως στα εμβόλια
σε έκανε πάλι ρόμπα ?...
Αφού το θες όμως καλά
λόγια μόνο ν’ ακούσεις
ένα σου πω, στο κλάμα
να μη πρήξεις...
<<ήξεις, αφήξεις, ουκ εν τω πολέμω θνήξεις>>
και επειδή τα αρχαία σου είναι σαν τη κεραία σου
να σου το μεταφράσω...
<<θα πας, θα γυρίσεις, δεν θα πεθάνεις στον πόλεμο>>
Όμως στις εκλογές... χωρίς υπεκφυγές
να κάνεις το σταυρό σου για να επιβιώσεις...
τομάρι σου να σώσεις...»
«Η εν Δελφοίς Πυθία και όχι καμιά σου... Θεία !»
«Σ’ ευχαριστώ βρε Θείτσα μου
και παίρνω τη βαλίτσα μου για να γυρίσω πίσω
και να το πω σε όλους, χωρίς καν να σε βρίσω,
γιατί καλό μου είπες, πως μόνο θα Νικήσω !....»
Νίκος Στυλιανού
