Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 751 - 760 | « Previous 1 ... 73 74 75 76 77 78 79 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Πάλι η νύχτα σε σέρνεισε μπαράκια υπόγειακαι η ανάσα πεθαίνειαπ τα σκάρτα σου λόγια
Στων ματιών σου την άκρη,ένα κρυστάλλινο δάκρυ,έσταζε πάνω σ’ ένα ανθός λουλουδάτο,του αγρού στολίδι μυρωδάτο.
Εσύ που διακόρευσες την άρνησή μου να ερωτευθώ τους εραστές μου, μήπως οφείλεις να αποκαταστήσεις την τιμή της χαμένης λογικής μου, νυμφευόμενος τις αμφιβολίες μου;
Ρυθμούς αναζητούμε στων ονείρων τους μύθους ρυθμούς, της ζωής μετρητές.
Η μελωδία σου ρουφηγμένη απ’ το χθες
Μπολιάζει θύμισες παλιές μες την ψυχή
δάχτυλα σέρνονται σε τεντωμένες χορδές
σαν χάδι ζεστό που αγκαλιάζει το κορμί .
Ορχιδέας καλλίγραμμο παιχνιδιάρικο σπέρμα
Ρουφάς της άνοιξης τους χυμούς και το χρώμα
Σπίλοι στολίζουν το ωραίο σου δέρμα
Υγρή ονείρωξη το δικό σου το σώμα .
Ένα δάκρυ
χάραξε στο πρόσωπό σου
μια υδάτινη ρυτίδα
δε αγγίζομαι πια από ανάσες δανεικές
κρατώ στο βλέμμα μου μονάχα εσένα
ολόκληρη όμως…
Κατάλαβα ότι βρέχει, κάπως αργά,
Έριχνα λίγο νερό στο πρόσωπό μου, Αυτό πριν πέσει στην τρύπα, πριν χαθεί, Τυλίγεται σαν πετσέτα υγρή που ξεπλένει Τις έγνοιες και τις...
Διστάσαμε το μεσημέρι διστάσαμε το βράδυ ξυπνήσαμε στο σκοτάδι και κλείσαμε τα μάτια σαν ξημέρωσε.
Φεύγα όσο μπορείς.
Από μίζερους τοίχους αυτιών.
Σοβατίσματα προσώπων πλαστών.
Από σκιές καλογήρων τύψεων.
Από απομεινάρια σκελετών συνειδήσεων.
| 807 results - showing 751 - 760 | « Previous 1 ... 73 74 75 76 77 78 79 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
