Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 731 - 740 | « Previous 1 ... 71 72 73 74 75 76 77 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Τα φύλλα των δέντρων πέφτανε,
το φθινόπωρο κι αν έφτασε,
ακόμα η καρδιά στη θλίψη μαράζωνε,
με το πόνο που στο πέρας τα πάντα νέκρωσε.
Μπήκα σε σπίτια πλούσια και είδα το φως να τρεμοπαίζει τρομαγμένο από τα λόγια τα βαριά που έκαναν πόλεμο μεταξύ τους.
μια μεγάλη ανάσαγεμάτη μπερδεμένα συναισθήματα
Τις νύχτες σαν πέφτει η μοναξιά
βαρύ μολύβι στον μαύρο κόρφο
αρχίζεις να αναρωτιέσαι
ολοένα και πιο πολύ
για όλα αυτά που έγιναν
γύρω από εσένα ή και μαζί με...
Ήταν το φως, το φονικό ; ή το σκοτάδι μίσος ;
Στιλβωμένα ως συνήθως κάγκελα – περιστύλια… Κι όλοι ρωτούν και απορούν….που βρίσκονται ψάχνουν να βρουν…
Απροσδόκητος διάλογος…
Και τότε μίλησα εγώ πριν κεραυνός γίνει βουνό πριν μάτια κόκκινα θεριού καρδιά μου ξεριζώσουν.
Και το θεριό με κοίταξε βλέμμα φωτιάς ετίναξε και στάχτη πυρωμένη μάτια δρεπάνι κεραυνού μεγάλου ανουσιουργού τα πυρωμένα βέλη.
* * * *
Το αίμα ζεσταινότανε… … η έκρηξη ερχότανε… ο θάνατος πλησίαζε… Μπρούτζινη πύλη έτριζε… ο ήχος ανυπόφορος… Καμένα δάκρυα κυλούν και πετεινοί πολλοί λαλούν….
Δεν με χωρά ο θάνατος
ο τόπος και ο χρόνος.
παιδί που το μαλώσανε
κρύβομαι στην γωνιά μου.
αντικριστά από τ΄ όνειρο
σε πίστης χαραμάδα,
πλέκω με ξέφτια της...
| 807 results - showing 731 - 740 | « Previous 1 ... 71 72 73 74 75 76 77 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
