Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 561 - 570 | « Previous 1 ... 54 55 56 57 58 59 60 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
 |
0.0 |
Written by maroulla.panagou
October 25, 2010 Προβολές: 3097 
0
0
Σαράκι η νοσταλγία μαζί σου κάθεται παρέα σαν ένα παραμύθι του χθες και σου κρατάει το χέρι σ'εκείνο το νησί π'άφησες πίσω.
Αίμα στα χέρια μου
Μα πουθενά πληγή.
Σαν με κοιτάς, δυο αστραπές φωτίζουν την καρδιά μου.
Από αυτήν την Πόλη ,λέω εγώ, πως κόπηκα!Και το αίμα μου είναιοι άσπρες γραμμές στο οδόστρωμα.Το χρώμα στους σηματοδότεςΤο νέον που πλημμυρίζει τις ταμπέλες!
Πήρα μαζί μου την ελπίδα κάτω στην όχθη.Με κυνηγάει η βρώμικη ανάσα του ουρανού.Ψάχνω το σημείο που έχασα από μικρό παιδί.Μεγάλωσε ο ποταμός ή μίκρυνα εγώ?
Μνήμες παλιές της μοναξιάς νυστέρια κορμί π’ αγκάλιαζα τις ώρες της σιωπής σε καλοκαίρια μ’ ατελείωτα νυχτέρια όμορφα αστέρια όταν έψαχνες να βρεις
Μόνος απομεσήμερο , κοιτάζω απ’ το μπαλκόνιΤης νιότης σου το λίκνισμα , μαχαίρι που πληγώνειΤα χρώματα του δειλινού , ραίνουν το πρόσωπό σουΣαν χέρι ινδικού θεού , με φέρνεις στο...
Στα τζάμια του δειλινούεκεί που σβήνουν οι γλάροι το πέταγμα τουςτα ρόδινα χείλη της φωτιάςπου βύζαξαν το κόκκινο από τα όνειρά μου,όταν μύστης έγινες των ψίθυρων της αγάπηςκαι εγώ Αφροδίτη...
Δρόμε του Απείρου
Γραμμή της Γης
Φοβάμαι να σε περπατήσω
Κι όμως πρέπει…
Το παράθυρο δεν έκλεινε ποτέ και ο αέρας έφερνε συνέχεια ιστορίες από τα κλεμμένα βράδια σου
| 807 results - showing 561 - 570 | « Previous 1 ... 54 55 56 57 58 59 60 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
