Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (67) | Άρθρο (13) |
| Διήγημα (44) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (125) |
| Ποίηση (806) |
| 806 results - showing 581 - 590 | « Previous 1 ... 56 57 58 59 60 61 62 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Νύχτες μαρτύριο , σαν δηλητήριοστα χείλη μου την μοναξιά κερνάτεΔεν το μετάνιωσα, που σε συνάντησαΦονιά μου κι άγγελε μου μη λυπάσαι
Σημαίνει…
Να χρωματίσεις τη ζωή σου
με κείνο της αθανασίας τον ήλιο
αν μπορείς
πριν φύγεις
σιγουρέψου ότι είχες δυο βήματα στέρεα
και αληθινά…
Τον έλεγαν Σίσυφο·ήταν καταδικασμένος
Στο δέντρο της σιωπής κρέμονται οι καρποί της γαλήνης
Μέρες που βρέχει κόκκινη
Λεπτή βροχή.
Οι άνθρωποι που εξατμίζονται
Σε ένα άσπρο σύννεφο.
Απόψε σκέφτηκανα σβήσω το φεγγάριμε λίγα σύννεφαένα κομμάτι ουρανό...
Τα άστρα αν σβήσουν στον ουρανό,
το χάραγμα είναι, μη το φοβάσαι,
στις τσέπες σου ψάξε βαθειά,
χαμένες σκέψεις ίσως να βρεις,
ξεφτισμένες κλωστές θα ψηλαφίσεις,
δέσε τις απορίες σου...
Είσαι τόσο όμορφη!
Πήρες απ'τα μάτια μου
μια χούφτα σκοτάδι
κι έγινε μες τις παλάμες σου
ένας μικρός, ολόλευκος κρίνος
Πως το'κανες αυτό;
...
Η νύχτα καταφύγιο της σιωπής μου
με το φεγγάρι σκουπίζει τις βαθιές πληγές μου
Το βλέμμα σου
Αναζητώντας έναν διαλύτη σκότους
Ακρωτηρίασε όλους τους ουρανούς
Κι έχει ξεχυθεί
Σαν άτακτο παιδί
Στις εξοχές της Άβαλον
| 806 results - showing 581 - 590 | « Previous 1 ... 56 57 58 59 60 61 62 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
