Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 101 - 110 | « Previous 1 ... 8 9 10 11 12 13 14 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Δεν είναι πια ο ουρανός το χώμα το νερό μα το νεκρό χρυσάφι δεν είναι το ψωμί ο ιδρώτας η φλόγα στα μάτια μα ένας αριθμός μια υπογραφή ο κήρυκας...
Δεκαπεντάχρονου Απρίλη πεταλουδίτσα Μα αντί για ξέγνοιαστο μπουμπούκι της άνοιξης , βιαστική να μεγαλώσει, κι ο χρόνος πως αργοπορεί!
το λεπτό σου σώμα
μου αφηγείται...
έχεις φιλοξενήσει ήλιο και χώμα
από τα καλοκαίρια σου
στο στήθος
Σταμνιά σπασμένα ζήλεια και διχασμός. Αφήνοντας το χτες η απορρόφηση στυφή.. Χαρτιά προφήτες απρόσεχτοι δείχτες, ανισόρροποι.
Ανάσες που τρέχουνε, ακολουθώντας τα βήματα. Φλόγες σκέψεις, που πέφτανε στους πάγους πεισμώνοντας την φύση, π’ απλώνονταν αμίλητη.
μέσα στη λίμνη της συνήθειαςρίχνω τα μάτια μουνα δω αν λάμπουν
Στρίβω ακόμη ένα τσιγάρο Η στάχτη του προηγούμενου Σιγοκαίει στο αυτοσχέδιο τασάκι Μια μπύρα που έχει τελειώσει.
Άγρια και αφιλόξενη αυτή η πόλη
και κάθε νύχτα ένα κόκκινο φεγγάρι
τον έρωτά μου ξεπουλά
το χάραμα πριν έρθει.
Το τέλος δεν ήρθε στα δάχτυλά σου που τρέμαν
το τέλος δεν ψιθυρίστηκε απ'τα χείλη σου που άνοιξαν
δεν ήθελα να δω αυτά τα χείλη να σχηματίζουν τούτες τις λέξεις
...
Σφυρίγματα τρένων ριπές που αναμοχλεύουν μνήμες και χαμένες προσδοκίες σε υπόγεια στοά με τεχνητούς κρύους ήλιους argon
...
| 807 results - showing 101 - 110 | « Previous 1 ... 8 9 10 11 12 13 14 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
