Eίσοδος Μελών

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 42 guests online

Who's Online

Έχουμε 838 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Όταν όλα τα κοριτσάκια μεγάλωναν με το όνειρο κάποτε να ντυθούν νυφούλες και να ανεβούν τα σκαλιά της εκκλησίας για να συναντήσουν εκεί στην κορυφή τους τον πρίγκιπα μέσα στο Αρμάνι κουστούμι, εκείνη το μόνο που άκουγε από την μάνα της μέσα στο σπίτι ήταν μια συνεχής γκρίνια για τα δεινά του γάμου. " Ο γάμος το μόνο που κάνει είναι να σε δένει χειροπόδαρα με ένα σωρό υποχρεώσεις και πρέπει!" της έλεγε και της ξανάλεγε και στο παιδικό μυαλό της αντί για ρύζια και κουφέτα φανταζόταν χειροπέδες και μαστίγια.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Μια γυναίκα προσπαθεί να πάρει μια δύσκολη απόφαση, χωρίς κανένα υποστηρικτικό πλαίσιο.

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

'' Έβρεξε. Είναι ωραία η βροχή. Όμως παν απ όλα είναι μελαγχολική. Σε κάνει να θυμάσαι στιγμές και συναισθήματα που νόμιζες λησμονημένα. Και τότε αναρωτιέσαι ,που κρυβόταν όλος αυτός ο μυστηριακός κόσμος το καλοκαίρι; Είναι λες και βρίσκεσαι σε άλλο κόσμο, σε άλλη εποχή. Λες και γύρισες χρόνια πίσω. Έγινες πάλι το μικρό κορίτσι που κολλούσε την μύτη της στο τζάμι μέχρι να παγώσει και έβαζες στοιχήματα πoια σταγόνα θα τερματίσει πρώτη.. ''σε πέρασε η σταγόνα μου Γιώργο!''. Έγινες ξανά το κορίτσι με τα γυάλινα μάτια που κοιτούσε τις σταγόνες που κυλούσαν μαζί με τα δάκρυά σου.Kαι σκεφτόσουν ..σκεφτόσουν ώρες ατέλειωτες. Έτσι είναι λοιπόν η βροχή. Γεμάτη μυρωδιές, ήχους και αναμνήσεις. Κάθε μυρωδιά, κάθε ήχος και μία ανάμνηση. Γλυκιά, πικρή, μικρή ή μεγάλη ..πάντως ανάμνηση. Οι αναμνήσεις, λένε, έχουν φτιαχτεί για να μας κάνουν έστω και λίγο ευτυχισμένους με στιγμές του παρελθόντος μας. Εγώ όμως γιατί δεν το νιώθω ποτέ αυτό; Γιατί νιώθω πάντα πόνο; Δεν πρέπει οι αναμνήσεις να μας πονούν, λένε. Αν δεν έχεις όμως άλλη επιλογή; Κι αν έχεις κι όμως δεν την θες; Κι αν προτιμάς τον δικό σου πόνο απ τον πόνο των άλλων; Τότε τι κάνεις; Απλά συνεχίζεις να θυμάσαι και να πονάς. Και να ελπίζεις ότι κάπου μέσα απ την βροχή θα βγει το ουράνιο τόξο και για σένα.’’

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Ιστορία φαντασίας. Εξελίσσεται σ'ένα κόσμο που μοιάζει με το δικό μας, αλλά είναι διαφορετικός (alternate universe). Ένας μελετηρός νέος αναλαμβάνει να διώξει τα πνεύματα ενός στοιχειωμένου χωριού, ερευνώντας την τραγική υπόθεση μιας "μάγισσας".

Περισσότερα...

Βαθμολογία Επιμελητών-Editor
 
0.0

Έξω η κίνηση είχε ήδη ξεκινήσει. Άνθρωποι βιαστικοί περπατούσαν μπροστά στο πεζοδρόμιο ένας μάλιστα παραλίγο να πέσει πάνω της την στιγμή που γύριζε το κλειδί και άνοιγε την γυάλινη πόρτα του καταστήματος. "Μα γιατί όλοι τρέχουν?" αναρωτήθηκε και μπήκε χαμογελαστή μέσα. Προσεκτικά γύρισε το ταμπελάκι με την επιγραφή "ANOIXTO" και προχώρησε πίσω από το πάγκο. Ακούμπησε την τσάντα της από κάτω και τράβηξε την ροζ ποδιά της από το πρώτο συρτάρι. Με ανάλαφρες κινήσεις την πέρασε από το λαιμό της και με χάρη την έδεσε με ένα όμορφο φιόγκο. Την λάτρευε την ποδιά της και ας θύμιζε γυναίκες άλλων εποχών. Με τρυφερότητα την ίσιωσε και προχώρησε προς την βιτρίνα για να κοιταχτεί στο τζάμι. Ευχαριστημένη με το αποτέλεσμα χαμογέλασε στο είδωλο της για να διαπιστώσει πως ένας νεαρός στεκόταν απέξω και την κοιτούσε πονηρά νομίζοντας πως εκείνος ήταν ο αποδέκτης του χαμόγελου της. Με μια κίνηση που θύμιζε θεατρίνα του κινηματογράφου γύρισε την πλάτη της τινάζοντας τα μαλλιά της και ξαναγύρισε πίσω από τον πάγκο.

Περισσότερα...

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: