Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

![]() |
0.0 |
Ο θανατος!
Εχασα τον θειο μου πριν λιγα χρονια, πεθανε στα 84 του. Με πειραξε. Ηταν ο αγαπημενος μου. Κατι σαν μεντορας μου.Τοτε εγραψα κατι , πηρα μολυβι κ χαρτι κ εγραψα μια ιστορια κ καπου εκει ανεφερα ότι: Θανατε θα σε νικησουμε καποτε. Θα βρει τον τροπο ο ανθρωπος να σε νικησει.
Εκτοτε εχασα πολλους αγαπημενους μου στα χερια μου. Ξεψυχησαν στα χερια μου. Ο πατερας μου…τα ζωακια μου..
Κ η αντιληψη ότι ο θανατος είναι κατι κακο αρχισε σιγα σιγα να ξεθωριαζει. Ότι ο θανατος είναι εχθρος.. αρχισε σιγα σιγα να ξεθωριαζει.
Κ υστερα ηρθε μια λεξη στα χειλη μου: Σεβασμος.
Κ σιγα σιγα η ζωη σου αποκτα νοημα. Εγω αρχισα αναποδα. Από τον θανατο εφτασα στη ζωη. Αναποδα. Εβγαλα το αυτοκινητο μου εξω στο δρομο με την οπισθεν. Ετσι ξεκινησα από τον θανατο κ εφτασα στην ζωη, εξω από μια πορτα που γραφει: Σεβασμος. Ο Μιστερ Σεβασμος. Κ για την ζωη κ για τον θανατο. Σεβασμος. Αυτη είναι η πυξιδα μου.