στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

ΛΟΓΟ - PAGE

** 3001-5000 Αναγνώστες **

Logo Page = Λογοτεχνική Σελίδα – Κανόνες Χρήσης παρ. ...

Θυμήσου..

Written by Nikos Stylianou March 06, 2017 Προβολές: 4848 Αγαπημένα

0.0

Θυμάμαι…
σε κοίταξα στα μάτια
επίμονα
μα δεν μπόρεσα να σε βρω
γιατί κρύφτηκες μέσα σου..

Περισσότερα...

Ο Χρόνος

Written by fotis23 February 24, 2017 Προβολές: 4002 Αγαπημένα

0.0

Μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Περπατάω στην πλατεία Συντάγματος βλέποντας τον κόσμο να είναι βιαστικός. Ίσως να μην αντάλλαξα ματιά με κανέναν περαστικό διότι όλοι επείγονται… Εξαντλητικά γρήγορος ρυθμός.Κουράστηκα.

Κάθισα στο παγκάκι απέναντι από το σιντριβάνι. Κοιτώντας την ροή του νερού αφέθηκα σε μια εσωτερική συζήτηση.

- O

Περισσότερα...

Νερό και Φως

Written by fotis23 February 07, 2017 Προβολές: 4498 Αγαπημένα

0.0

Λαχτάρησα την ημέρα που θα μπορώ να έχω τον άνθρωπο εκείνο να μιλώ. Το όλων, την γυναίκα. Τα σώματα μας ν’ αγκυροβολήσουν, θάλασσα να ευωδιάζουν. Στο κορμί σου να κολυμπήσω. Στα ρηχά βάθος να βρω…έναν βυθό αντάξιο σου.

Περισσότερα...

Όνειρο

Written by fotis23 January 29, 2017 Προβολές: 4279 Αγαπημένα

0.0

Μια νύχτα έφυγες με τρεις αναπνοές….μπαμπα. Ξέρω πως δεν το έκανες γιατί το ήθελες αλλά η έλλειψη σου πίσω άφησα τόσα πολλά. Η απώλεια σου δεν μπορεί να καλυφθεί στον χρόνο.Πόσες καταστάσεις φαίνονται διαφορετικές ενώ είναι ίδιες;Δεν έπαψα στιγμή να σε αναζητώ…Σε ονειρευτηκα σε έψαξα εκεί που άνθρωπος δεν πατά… Εκεί που μόνο το πνεύμα μπορεί να περάσει.

Σε βρήκα να κάθεσαι σε έναν λευκό βράχο. Ήρεμος κοιτούσες πιο ψηλά από τον ουρανό. Με είδες όμως ενώ κοιτούσες αλλού , μάλλον με περίμενες…

- -Τι βλέπεις ; σε ρώτησα.

- -Τίποτα γιε , μου είπες και με αγκάλιασες σφιχτά.

Περισσότερα...

Το για πάντα να μην είναι ευχή...

Written by fotis23 January 23, 2017 Προβολές: 4274 Αγαπημένα

0.0

Κοιτάζω έξω από το παράθυρο. Σύννεφα. Μπορεί να έρθει καταιγίδα. Σκέφτομαι ότι έτσι είναι και η ζωή μας. Ποτέ δεν ξέρουμε τι μπορεί να έρθει στο επόμενο πεντάλεπτο αλλά το αγνοούμε… Αφήνουμε τα λίγα λεπτά ήλιου που μπορεί να εμφανιστούν μένοντας πίσω από την κουρτίνα…Γιατί; Θα νυχτώσει γρήγορα… Χάνουμε στιγμές που δεν θα ξανάρθουν… Χάνουμε το μέγιστο που κρατάμε στο στήθος μας με την αναπνοή μας. Χάνουμε την ΖΩΗ

Περισσότερα...