Puccarina,
υπαρχει στο διηγημα σου μια φραση: μαγεία βγαλμενη απο τα παραμυθια.
Ετσι ειναι κ η ζωη μας ολη, μια μαγεια. Μπορει να μην το γνωριζουμε, αλλα ζουμε σε ενα παραμυθενιο κοσμο. Πολλοι προσπαθησαν κ προσπαθουν να καταστρεψουν αυτη την μαγεια του κοσμου, αλλα κανενας μεχρι τωρα δεν τα καταφερε, ουτε θα τα καταφερει ποτε. Ολα στον κοσμο ειναι μαγεια. Μπορει πολλες φορες να χανόμαστε μεσα στην καθημερινότητα μας, αλλα η μαγεια ειναι παντα εκει κ μας περιμενει,
αλλα θελουμε να εχουμε τα ματια μας ανοιχτα,
που αυτα συνεχως ειναι νυσταγμενα απο την φτηνη ρουτινιαρικη ιστορια του κοσμου μας. Η ζωη μας ενα ανιαρο εργο καποιου τριτης κατηγοριας σκηνοθετη που του αρεσουν τα αιματα κ οι ιντρικες.
Η ζωη ειναι μαγεια,
μικρες νιφάδες χιονιου,
σαν χειμωνιατικη ιστορια καποιου παραμυθιου του Ντικενς χωρις ολες αυτες τες τραγικες πονεμενες φιγουρες, ετσι που οταν ο Ντικενς πηρε την πένα για να συνεχίσει να γραφει μεσα στο καταχειμωνο, έσκισε τα παραμυθια του,
κ τα πεταξε στον ουρανο σαν αποκριάτικες χρωματιστες σερπαντίνες,
που επεφταν μαζι με το χιονι. Γεμισε ο τοπος με χρωματιστα χαρτακια. Το πρωι ηταν ολα καταλευκα, σκεπασμενα απο το χιονι.
να εχεις μια ομορφη μερα Puccarina. με εκτιμηση κριστοφ







στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.






