Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 371 - 380 | « Previous 1 ... 35 36 37 38 39 40 41 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Λυπάμαι που με ξέρεις τόσο λίγοΠου δεν σε άφησα ν ’αγγίξεις τις πληγέςΓραφτό μας ίσως ήτανε να φύγωΚαι μην αφήσεις να σε πνίξουν ενοχές
Ανάσκελα σε βρίσκω να ισορροπείς στο κενό
της ζωής σου αγναντεύεις τα υπέρλαμπρα άστρα
με αιθέριες σκέψεις να σχηματίζουν βιτρό
στων θολών σου τζαμιών τα βρώμικα ράχτα .
Έχεις απόψετους άνεμους κλειδώσει.Πώς δεν δακρύζειτώρα η βροχή;Χαμήλωσες τη γηλίγο πιο κάτω απ’ τον εαυτό σουκαι λάτρεψεςένα σπασμένο όστρακοέξω απ’ τον πλανήτη.
Βγαίνω πάλι στης νύχτας την αστροφεγγιά να τραγουδήσω.
φάλτσα φωνή, που ξορκίζει το κακό.
πονάω ν΄ ακούω τ΄ αβάσταχτα τραγούδια των αηδονιών.
στάζουν μέσα μου, μαρτύρια.
βαθαίνει η χαρακιά...
Τα νήματα έχουν χαθεί το φως τα διαπερνά καθώς οι μαριονέτες συνεχίζουν και πιστεύουν στη ζωή.
Μαριονέτες, μαριονέτες σ’ ένα θέατρο εξπρές
πορευόμαστε στην ζωή μας γεμάτοι στρες.
Ξύπνησα νύχτα
Να υποδεχθώ τον ερχομό του Βασιλιά
Εσύ έλειπες
Κι αναρωτιόμουν
Αν θα είναι το ίδιο όμορφο το φως Του
Χωρίς εσένα
Τα πόδια μου ήταν ρίζες
τα χέρια μου ήταν πλανήτες
απλώθηκα ως το υπερεκτατό
βάθυνα ως το στόμα του χρόνου
δεν θυμάμαι αν γεννήθηκα
Ο Λιγόψυχος σαν πεινασμένος γύπας
γράπωσε το δέρμα μου και μ έσερνε στους ουρανούς..
Ράψε μου το στόμα με συρραπτικό
μακράς βολής.
Θά'χω τρόπο να μιλώ.
| 807 results - showing 371 - 380 | « Previous 1 ... 35 36 37 38 39 40 41 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
