Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (67) | Άρθρο (13) |
| Διήγημα (44) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (125) |
| Ποίηση (806) |
| 806 results - showing 141 - 150 | « Previous 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
0
Το δάσος φύτρωσε μέσα στην πόλη μια νύχτα που ο ουρανόςέφτυνε βροχή στα πρόσωπά μας.
Καυτά κομμάτια δίκιου μιας σκοτωμένης Δικαιοσύνης που την προστάζουν να σηκωθεί για να την χαστουκίσουν.
Έλα
σαν πρωτόγονο δάσος
Εγώ
με τα χέρια μου
θα σκάψω το χώμα που πάτησες
βαθιά
ώσπου να βρω το αίμα μου
να το αντλήσω με τα δάχτυλά μου
να μεταγγίσω στο κορμί...
Μου γέρασες πνοή μου
σου χαμογελώ πικρά
με βλέπεις;
μέσα απ’ το θολό σου βλέμμα
αντέχεις ακόμα να με βλέπεις;
κορίτσι των κερασένιων χειλιών
μεθυσμένο μου δέντρο
έχεις...
«Να είσαι καλά», μου είπε
«και να θυμάσαι»
Κι εγώ – δεν πάει άλλο –
Είπα να μη μιλήσω
Και δε θυμάμαι
Λησμόνησα
Κάνω δέηση
και ένα δάκρυ
επιβεβαιώνει τον εαυτό μου
πως υπάρχω.
Tο σκυλί κοιμόταν κάτω από τα πέτρινα σκαλιά,γέρικο πια και ξεχασμένο.Παλιά του μίλαγαν οι σκοποί και το φωνάζαν Λίζα.
Στους δρόμους σερνόταν το πλήθος για την ζωή του,τα πρωινά εκείνα που σβήναν τις επαναστάσεις μιας γενιάς.Οι φωτιές στα μάτια σου με κυνηγούν κάθε βράδυ από τότεκαι το γέλιο σου...
Αιχμάλωτοι δυό αετοί χαλκάς τους δένει τα φτερά δυό πήχες. Σέρνονται στην γη . Μεταλλαγμένη η ανδρειά σ' ημερωσύνη
| 806 results - showing 141 - 150 | « Previous 1 ... 12 13 14 15 16 17 18 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
