στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

Άλλο

Για τους αδικοχαμένους της βάσης στο ζύγι

Written by maroulla.panagou July 13, 2011 Προβολές: 5898 Αγαπημένα

0.0

Ποιός να το’ λεγε ότι τούτη η αυγή /θα βαφότανε μαύρη
ποιός να το προφήτευε !!!ότι η επιβίωση θα κόστιζε....
Κανείς δεν προειδοποίησε
για να προσέχουν
τούτα τα αθώα παιδιά .
Το μόνο τους φταίξιμο
Έκαναν απλά το καθήκον τους.

Αν σε δαγκώσουν,τότε να ξέρεις ότι κοιμάσαι

Written by desyllasi June 06, 2011 Προβολές: 6602 Αγαπημένα

0.0

Αν σε δαγκώσουν,τότε να ξέρεις ότι κοιμάσαι

΄΄Το λιμάνι της Σαντορίνης είναι άπατο ακόμα και ένα βήμα από την ακτή. Άβυσσος που είναι αδύνατο να βυθομετρηθεί. Σε αυτό το νησί συμβαίνει κάτι ασύλληπτο για μένα, μα που φαίνεται εκεί συνηθισμένο. Μερικοί από τους πεθαμένους ξαναγυρίζουν στα σπίτια τους λίγες μέρες ύστερα από την ταφή τους. Και κανείς δεν ξέρει τι είναι αυτό που τους ξαναζωντανεύει. Οι Σαντορινιοί τους λένε «βρυκόλακες»..’’

Ιστορία των φράγκικων δουκάτων του Αιγαίου, Sauge – Παρίσι 1699

Περισσότερα...

Με κοίταξε στα μάτια

Written by SAILOR May 15, 2011 Προβολές: 6512 Αγαπημένα

0.0

Με κοίταξε στα μάτια και είπε
…δεν μπορούσα ποτέ να κατέχω… να έχω τίποτε… από παιδί… δεν ήθελα να διαχειρίζομαι… να είμαι εγώ υπεύθυνος για οτιδήποτε… μα, ακόμα κι αν ήθελα, δεν μπορούσα… ήμουν ανίκανος να κατέχω… ήθελα μόνο να βιώνω…

Περισσότερα...

το βιογραφικό μου

Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ April 19, 2011 Προβολές: 5511 Αγαπημένα

0.0

Γεννήθηκα το 1962, 27 του Οχτώβρη, στο προάστιο Πετρούπολη της Αθήνας.
Στα παιδικά μου χρόνια, πολλούς Οχτώβρηδες χιόνιζε. Έτσι, έκαιγε πάντα η ξυλόσομπα στο χωλάκι μας. Ή, έβρεχε… Μ’ εντυπωσίαζαν τα τζάμια του σπιτιού μας, που θάμπωναν. Κολλούσα το πρόσωπό μου ή, την παλάμη μου ανοιχτή, συνήθως στο τζάμι της κρεβατοκάμαρας των γονιών, κι άφηνα τα σημάδια μου.

Περισσότερα...