◆ Η Αυθάδεια της αλαζονείας κάθεται επί του γραφικού και οι κόρες διεσταλμένες προσαρμόζονται πλήρως με την ορθάνοιχτη άλαλη άποψη της ανοιχτής οδοντοστοιχίας. Οι μικρές αποστάσεις ανάμεσα στις λέξεις ολοκληρώνουν τη δυσαρμονία της επιθυμίας με το πραγματικό και μία ολόκληρη συνοικία από πολύχρωμους σαλτιμπάγκους κανονίζει τη διάταξη των σειρών.
◆ Στον κάλαθο των αχρήστων τσαλακωμένα χαρτιά, αποτελέσματα στυτικής δυσλειτουργίας της συλλογιστικής, διακοσμούν την υποδοχή των τετριμμένων σκέψεων της παρανοϊκής ανυπάρκτου μεγαλοπρέπειας.
◆ Ενώ τα βλέμματα συμπεραίνοντας χορεύουν στο ανοιγόκλεισμα τα επιφθέγματα της εμβροντησίας.
◆ Και στα κλειδωμένα εκ της εσωτερικής ευγένειας ερμηνεύματα η σιωπή βασιλεύουσα διασχίζει τις λεπτομέρειες εκφωνώντας σαρκασμό δυσνόητου περιεχομένου.
◆ Και καλλίγραμμος η αίσθηση διά της ευτραπελίας προσπαθεί να κατοχυρώσει τη διαφορετικότητα λοιδορώντας τα κακώς παρακείμενα της καλώς κείμενης απακμής.
◆ Μεταποιητικές συλλογές νοημάτων με τις πλάγιες γραμμές να ξεφαντώνουν δίνοντας την παύση και η οφθαλμοπλανία να φορά τη ναπολεόντεια καλύπτρα με τη χείρα να αποκρύπτει μέρος των δακτύλων, αναφωνώντας διθυραμβικά το απαύγασμα της ελλείψεως.

◆ Επιφανειακή τάσις
◆ Με την πρόθεση της θλίψεως να πρωτοστατεί στα χείλη των διαφανών τοιχωμάτων της υάλου. Υγρές σκέψεις του μεσονυκτίου στην αισθαντικότητα του χρόνου που κοντοστέκεται παρακείμενα στο μαρμάρινο σκαλοπάτι.
◆ Προλογίζει το παρανόημα εντέχνως για τους επιφανείς λόγους των αισθήσεων.
◆ Πρωτοφανείς εκδηλώσεις συναισθηματικής καταπτώσεως και το αυτονόητον συνεχίζει απερίσπαστο τους περιπάτους στη χώρα της παρερμηνείας της αληθοσύνης.
◆ Και μένουν τα σημάδια
◆ Κι η γύμνια
◆ Στη σύμπλευση των ομοίων κόσμων.
◆ Και στους εξώστες απλωμένα τα ρούχα δίχως τα σώματα ενώ η αναπνοή στον βυθό της ανάγνωσης συναρμόζει στα δεδομένα την παράνοια της ίδιας συλλαβής.