Η δουλεία

«Η δουλεία είναι αντιθετη προς την φυση, γιατι μοναχα οι ανθρωπινοι νομοι κανουν αλλους δουλους κ αλλους ελευθερους. Στην φυση δεν υπαρχει καμια τετοια διαφορα» Ο θείος μας ο Αριστοτελης.

Ο καπιταλιστης εβαλε το οπλο στον κροταφο του κ αυτοκτονησε. Πανω στο γραφειο του ένα απλο σημειωμα: «συγνωμη για την ζημεια που προκαλεσα. Συγνωμη».

Το εργο που προκειται να δουμε μαζι είναι πολύ προχωρημενο, οπως αλλωστε όλα τα εργα αυτου του σπουδαιου οραματιστη.Του κριστοφ. Προειδοποιουμε το κοινο ότι το εργο εχει στιγμες εντονης βιας.

Ο καπιταλιστης εβαλε το οπλο στον κροταφο του κ αυτοκτονησε. Δεν ηταν απελπισμενος, δεν ηταν φαληρισμενος, δεν του ειχε φυγει η ερωμενη, δεν επαιρνε ο γιος του ναρκωτικα κ η κορη του ειχε ειχε επιτυχημενο γαμο με τρια ωραια παιδια κ ένα παμπλουτο ανδρα. Τον γιο του Λατσίδη Ωναση. Δεν ειχε κανενα λογο να αυτοκτονησει. Ακομα κ το κοκκινο του Φερραρι που το εκανε σερβις τελευταιως, ο μηχανικος του του ειπε οτι το αυτοκινητο δουλευει ρολοι. Κ το άλλο του αυτοκινητο,η Μαζερατι των 800 αλογων εχει όλα της τα αλογα σε αψογη κατασταση, ετοιμα για κουρσα κ για γκανιάν. Ολα δουλευαν αψογα σε αυτόν, γιατι να αυτοκτονησει; Το τελευταιο τσεκ απ εδειξε ότι η υγεια του ηταν τελεια, ποτε δεν ηταν τοσο καλα. Οι δουλειες του, οι μπιζινες του εν μεσω κρισης πηγαινα καλυτερα από καλα. Τεραστια κερδη ειχε ο ομιλος του.Τιποτε δεν δικαιολογουσε αυτή την αυτοκτονια. «συγνωμη εσφαλα. Συγνωμη προς τον συνανθρωπο μου που εκμεταλευτηκα για να βγαλω ιδιον κερδος. Συγνωμη, οσους εβλαψα»

Το μηνυμα ηταν σαφες. Αυτος ο ανθρωπος ενιωθε τυψεις κ αυτοκτονησε.

Αφου αυτοκτονησε, τα ιματια του διαρρηχθηκαν,σχιστικαν,

κ μοιραστηκαν στους κληρονομους του. Η ζωη συνεχιζεται. Είναι ο ιδιος δισκος στο γραμμοφωνο ξανα κ ξανα. Η ιδια ακριβως ιστορια. Οι δουλοι είναι εκει κ οι αφεντες είναι εκει, ετοιμοι για όλα. Εχεις διερωτηθει ποτε οτι ο κοσμος, ο ανθρωπινος κοσμος που ζουμε είναι ηλιθιος;

Ξερω το εχεις διερωτηθει κ εχεις βγαλει το δικο σου συμπερασμα που είναι ακριβως ιδιο με το δικο μου. Ηλιθιος. Βλακας. Το Δαφνί μοιαζει αγγελος μπροστα στο τι υπαρχει εξω από το Δαφνι. Το Δαφνι είναι ο παραδεισος της λογικης εν συγκρισει με τον εξω κοσμο. Είναι μια οαση σοφιας.

Γιατι ο κοσμος είναι ετσι; Τι πηγε στραβα μαζι μας κ παντου βλεπεις μιζερια; Γιατι ο κοσμος που ζουμε είναι απανθρωπος; Γιατι ο ανθρωπος εκμεταλλευεται τον συνανθρωπο του; Γιατι σκοτωνει ο ενας τον άλλο;

Ζουμε σε ένα απαραδεχτα απανθρωπο πολιτισμο. Από κάθε τομεα. Βρωμαει ολοκληρος, από πανω μεχρι κατω.

Ο καπιταλιστης, αυτό το συμπαθεστατο πλασμα κατά τα αλλα, εβαλε μονος του τελος στην υποαρξη του. Ας είναι μαλακο το χωμα που τον σκεπαζει, ας ειναι από περλίτη το χωμα του, ελαφρυ σαν πουροχωμα. Ενας κουκος όμως δεν φερνει την ανοιξη. Αν ηταν να αυτοκτονησουν όλα τα καθικια εκει εξω, ο κοσμος δεν θα αλλαζε καθολου. Μπορει να ηταν κ χειροτερος. Δεν αλλαζει ο κοσμος ετσι. Πως αλλαζει;

Πρωτα απ’ολα θα πρεπει να θελεις να αλλαξεις. Η λυση που προτεινε ο αυτοχειρας καπιταλιστης είναι η χειροτερη κ δεν την προτεινω ουτε ακομα κ σε αυτους τους καπιταλιστες. Είναι κ αυτοι ανθρωποι σαν εμας, με κρεας κ αιμα, ανηκουμε στο ιδιο ανθρωπινο ειδος. Το ανθρωπινο. Μπορει να κονομανε αυτοι κατά παραπανω, αλλα αυτό δεν λεει τιποτε, δεν παυει να είναι ανθρωποι.

Μολις πριν από λιγο ανακοινωσαν εκτακτα τα καναλια ότι αυτοκτονησε κ άλλος καπιταλιστης. Καποιος Βαρδίνης Βαρδης. Στο σημειωμα που αφησε εγραφε ακριβως τα ιδια με τον άλλο: «συγνωμη συνανθρωπε μου». Αν κ μου αρεσει αυτή η εξελιξη θα τους ηθελα ζωντανους αναμεσα μας κ να χαμογελουν, κ να αγκαλιαζοματε σαν παιδακια.

Που λετε…Τι; Τι εγινε; Ολοι; Από τον πρώθυ μεχρι τον τελέυταιο βουλετη; Ολοι;

Μολις τωρα εμαθα ότι ολοκληρη η κυβερνηση μαζι με ολους τους βουλευτες κ τους υπουργους κ γενικα ολοι, αυτοκτονησαν ομαδικα μεσα στην βουλη.

Καλο να γινεται αυτό. Σιγα σιγα καθαριζει ο ανθρωπος από την βρωμα του, αλλα δεν ειμαι αυτης της αποψης. Τους θελω ζωντανους , εδώ πανω σε αυτή την γη κ να προσπαθουν να κανουν αυτή την γη οσο γινεται πιο ανθρωπινη. Η κηδεια τους θα γινει αυριο στο περιβολο της βουλης.

Το ερωτημα παραμενει. Τι κανουμε τωρα; Πως προχωρουμε. Αν μεχρι να τελειωσω θα εχουν φυγει ολοι αυτοι, εμεις που θα εχουμε μεινει τι κανουμε, πως προχωρουμε; Κ όλα δειχνουν ότι αυτοκτονουν επιτελους όλα αυτά τα καθαρματα. Εμεις τι κανουμε;

Κ περασαν τα χρονια. Βρισκομαστε στο Ετος 6014. Ετος αυτοκτονιων χαρακτηριστηκε. 4000 χρονια από σημερα κ ξανα παλι το ιδιο μοτιβο. Των μαζικων αυτοκτονιων που ειχαμε κ στο 2014. Μεχρι την μεργκελ κ τον μπους φτασαν οι αυτοκτονιες τοτε. 4000 χρονια μετα κ ειμαστε στο ιδιο σημειο.

Ξαναγυριζουμε στο σημερα:

Το ερωτημα παραμενει. Δεν αποφασισες να γινεις ακομα ανθρωπινος. Φαινεται την βρισκεις με την απανθρωπια. Νιωθεις τον συνανθρωπο σου να υποφερει κ σου αρεσει. Εχει ζουμι φαινεται εκει μεσα, μυριζει ομορφα, σε πιανει μεγαλη αγαλλιαση όταν εισαι απανθρωπος. Την βρισκεις ετσι, μαζι της.

Είναι η μοιρα σου να ζεις ετσι. Μεχρι να αποφασισεις κ να αλλαξεις. Αν δεν αποφασισεις να αλλαξεις θα σερνεσαι όπως σερνεσαι τωρα. Μες στις σπηλιες της απανθρωπιας,

καπου στο αχανες συμπαν,

πανω σε μια γη,

μεσα σε σπηλιες. Σαν αγριο ζωο, σαν νυχτεριδα,

που τρεμει το φως κ πινει το αιμα η μια της αλλης.

Αυτοκτονησε κ ο μπαρόζο, μεσα στο ευροκοινοβουλιο, πανω στην εδρα που αγορευε. Με το οπλο στον κροταφο είναι κ ο βενιζέλος, πλατη με πλατη με τον σαρκοζί. Πιο κει είναι το πτωμα του ομπάμα, 65 τραπεζιτες παρα περα μεσα στα δικα τους αιματα. Αστους να αυτοκτονουν καθαριζουμε σιγα σιγα . Δεν αλλαζει όμως ετσι η καταστση. Πρεπει να το παρεις αποφαση πρωτα εσυ. Τοτε θα αρχισουν να αλλαζουν όλα. Πιστευω στο ατομο. Το ατομο ειναι το πιο ομορφο πραγμα που εφτιαξε η φυση. Το ατομο. Ολες οι άλλες μαζικοτητες είναι απλα σαχλαμαρες. Αυτοκτονιες κ τιποτε άλλο. Δουλειά για τον νεκροθαφτη,τριβει τα χερια του ο ανθρωπος, ενας ενας παιδια, με την σειρα μην σπρωχνεται, ολους θα σας θαψω, μην βιαζεστε τοσο.

Ότι πιο ομορφο. Το ατομο,

Σαν παπαρουνα μονη της στον αερα κ οσο παει. Σαν παπαρουνα.

Κ όμως εγινε κ αυτο! Αυτοκτονησε κ ο Μητσοτακης! Στο σημειωμα που αφησε εγραφε ένα μεγαλο συγνωμη. Παω να βρω την Μαρικα, εγραφε. Συγνωμη οσους αδικησα. Συγνωμη. Φευγω τωρα. Κατεβηκε ένα λευκο συννεφο κ τον πηρε. Μυρωδιες από φρεσκοφτιαγμενα αχνιστά φαγητα σπιτικης κουζινας γεμισαν τον τοπο. Μαρικα κ Μητσοτακης να καθονται μαζι κ να τρωνε όπως παλια, κ να σιγομιλανε. Οτι αξιζει εδώ πανω είναι η εκτιμηση που νιωθει ο ενας στον άλλο.

Πιστευω στο ατομο. Σαν παπαρουνα μονη της μεσα στο καμπο κ οσο αντεξει,

Εκει, τα κοκκινα φυλα της να τα παιρνει ο ανεμος,

κ να μενει ένα γυμνο τσαμπι μονο του,

κ μετα από λιγο να φευγει κ αυτό. Ηταν η μοιρα του ετσι. Είναι η μοιρα μας ετσι. Μια παρουνα.

Δουλεία ειναι να νομιζεις οτι εδώ πανω εισαι καποιος ανωτερος από τους αλλους κ να τους εκμεταλευεσαι. Ανωτεροι κ κατωτεροι. Είναι κ οι δυο λεξεις αισχος κ ντροπη για το ανθρωπινο ειδος μας. Πανω σε αυτές τις δυο λεξεις είναι κτισμενος ολος ο πολιτισμος μας. Πρεπει να καταργηθουν αμεσα. Εδώ κ τωρα. Όχι με κανενα προεδρικο διαταγμα ή με καμια οδηγια της ΕΕ. Η καταργηση θα πρεπει να γινει μεσα μας. Μεσα μας ζει αυτος ο δαιμονας με τα δυο κεφαλια, εμεις τον τρεφουμε. Εχει να κανει με το Εγω του καθενα μας. Το Εγω υπαρχει παντα με την συγκριση, νιωθει δυνατο ετσι. Ανωτεροι κ κατωτεροι είναι ενας μηχανισμος του Εγω. Θελεις να ξεχωρισεις απο ολους εκει εξω, εισαι ο καλυτερος, δεν θα ξαναγεννησει η φυση αλλον σαν εσενα, εισαι ο αρχηγος εδώ πανω. Το παραδοξο όμως είναι ότι το Εγω είναι κ το μεσον για να απελευθερωθουμε από αυτό. Οσο πιο δυνατο Εγω εχεις τοσο πιο γρηγορα θα απελευθερωθεις από αυτο. Αυτό όμως δεν θα γινει αυτοματα. Θα πρεπει να το θελεις. Τι σημαινει θελω; Θελω, σημαινει ότι βλεπω ότι το Εγω είναι κατι το φτιαχτο, το ψευτικο κ θελω να το αφησω. Ηταν το μεσον , η σκαλα, η βαρκα μου, η γεφυρα, για να περασω το ποταμι. Αφου περασω το ποταμι, πλεον μου είναι αχρειαστα, μου είναι αχρειαστο το Εγω.

Ειμαστε ένα μικρο κομματι αυτου που μας εφερε εδώ. Δεν ειμαστε οι δημιουργοι. Ειμαστε ο τελευταιος τροχος της αμαξας, σε αυτό που ονομαζουμε Υπαρξη. Δισεκατομμυρια, αμετρητοι κοσμοι κ αστρα γυρω μας κ μεσα μας. Είναι ασυλυπτες οι διαστασεις του κοσμου μας, απειρες κ ατελειωτες κ αιωνιες. Κ μεις παλευουμε πανω στην γη, κ η γη δεν εινα παρα μια βαρκα που πλεει στο απεραντο πελαγος.

Εχουμε μια ιστορια πισω μας. Σαν ανθρωπινο ειδος εχουμε μια ιστορια εδώ. Οτι αξιζει να κρατησουμε είναι η σοφια που αφησαν κατά καιρους σπανιοι ανθρωποι. Δεν ηταν θεοι, ηταν αθρωποι σαν εσενα κ μενα, με σαρκα κ οστα κ αιμα κ καρδια.Τους βλεπαμε σαν θεους επειδη μας ελεγαν πραγματα θεικά. Ηταν απλα ανθρωπινα οντα που βρηκαν κατι κ μας το ειπαν. Είναι μια σοφια 10,000 χρονων. Δεν ειχαμε ακομα γεννηθει εμεις κ όμως ηλθαμε κ βρηκαμε αυτή την σοφια που ανακαλυψαν ανθρωποι σαν εσενα κ μενα κ μας την ειπαν. Το ζουμι της είναι το εξης:

Γενιεσαι σαν ένα μπαλονι.Το Εγω. Πρεπει να το φουσκωσεις οσο δεν παει, για να σπασει ενοσω ζεις κ ετσι θα απελευθερωθεις, θα γινεις ξανα Ενα με Ολα. Είναι μια αλχημια, η μετατροπη του Εγω σε Ενα. Δεν εχεις να χασεις τιποτε. Ετσι κ αλλιως το μπαλονι , το Εγω, είναι σκετος αερας κοπανιστος, θα κερδισεις όμως ολο τον κοσμο. Αν όμως δεν σπασεις μονος σου το μπαλονι, τοτε θα μαραθει από μονο του, θα γερασεις. Δεν πευχες κατι όμως ετσι. Για να κερδισεις την αιωνια βασιλεια σου πρεπει να σπασεις το μπαλονι σου οσο εισαι ζωντανος. Ειναι περιεργος κ παραξενος ο κοσμος που ζουμε. Ομως ετσι είναι η κατασταση κ οι σοφοι απλα ειπαν αυτό που ειδαν κ ανακαλυψαν οι ιδιοι. Διελυσαν τον εαυτο τους στο Συμπαν. Ο λογος που παρεμεναν ακομα αναμεσα μας ηταν από συμπονια. Θελαν να μας βοηθησουν κ μας να το πετυχουμε αυτό. Ξεραν ότι δεν γινεται ετσι, όμως εμεναν μαζι μας απλα από συμπονια. Αν μπορουσαν να κανουν εστω κ ένα ανθρωπο, να τον κανουν να αρχισει να ψαχνει την αληθεια, αυτό κ μονο ηταν αρκετο για αυτους.

Οτι βλεπεις γυρω σου είναι ανευ σημασιας κ ανευ λογου.

Ασκοπα. Αερας κοπανιστος. Αυτος όμως ο αερας,

είναι κ η πρωτη υλη, η εκρηκτικη υλη. Τα εργαλεια σου. Εξαρταται από σενα πως τα βλεπεις. Εξαρταται από πια οπτικη γωνια τα βλεπεις. Συνηθως βλεπουμε μονο τα εσωτερικα τοιχωματα του μπαλονιου. Το Εγω μας. Η προσπαθεια ολων των Σοφων είναι να σου δημιουργησουν, να σου εξαψουν την φαντασια σου ώστε να θελεις να βγεις εξω από τα περιορισμενα τοιχωματα του Εγω. Είναι πολύ δυσκολο αυτό,

Κ εξαλλου νιωθω τοσο ασφαλης εκει μεσα. Ας είναι ψευτικο, εγω νιωθω ασφαλης. Ας είναι ένα παραμυθι που εφτιαξα εγω κ με νανουριζει τοσο ομορφα κ δεν θελω να το χασω. Κ θα παλεψω με κάθε τροπο να κρατησω αυτό το παραμυθι μου ζωντανο.

Αυτοκτονησε κ ο Μπιλ Γκειτς! Η ιδια ιστορια. Ενιωθε τυψεις. Δεν βρηκε ομως τιποτε ετσι. Ξεφουσκωσε το μπαλονι του, ανοιξε την βαλβιδα του μπαλονιου του κ ξεφουσκωσε.Την περιουσια του την πηρε ο γιος του κ η γυναικα του. Αυτος θα πρεπει να ξαναγυρισει πισω πιθανον σαν γιος του γιου του. Πιθανον σαν παιδι της γυναικας του κ του νεου ανδρα της. Γιος η κορη δεν ξερω. Παντος εδώ γυρω θα βρισκεται, δεν εχει να παει πουθενα. Τον εθαψαν με τιμες αρχηγου κρατους. Οταν τον εθαβαν ένα χρωματιστο μπαλονι από την παραδιπλα παιδικη χαρα εφευγε μαζι του ψηλα στον ουρανο.

Την επομενη μερα αυτοκτονησαν μαζικα κ οι 20 πλουσιοτεροι ανθρωποι στον κοσμο, του 2014. 20 συγνωμες στον κοσμο. Ειχαν παει σε ενα ραντζο στο Ακαπουλκο. Βρεθηκαν τεζαρισμενοι κ αγκαλιασμενοι χερι χερι. Το πιο πιθανον ευθανασια. Οι περιουσιες τους μοιραστηκαν στους συγγενεις τους, οσο γινοταν πιο δικαια. Το κρατος πηρε τον νομιμο φορο του. Τελευταιαες πληροφοριες λενε ότι τωρα είναι υπαλληλοι των εταιρειων τους. Παιρνουν τωρα μισθο τρεις κ εξηντα. Τα συνδικατα των εταιριων τους ετοιμαζονται για απεργια. Δεν εχουμε να παμε πουθενα. Εδώ γυρω τριγυριζουμε συνεχεια. Ξανα κ ξανα, μεχρι την αυτοπραγματωση μας.

Ο μπίλ γκέιτς στη νεα του ζωη δουλευει στα ασανσερ της εταιριας Μάικροσοφτ. Σαν ασανσεριστας. Κάθε φορα που καποιος «μεγαλος» μπαινει στο ασανσερ, τον χαιρετα με ένα πλατυ χαμογελο. Μεσα του όμως τον βριζει. Κ βριζει περισσοτερον το αγαλμα που είναι στην εισοδο του μεγαρου Μαικροσοφτ. Τον ιδρυτη της. Τον πουστ.. κ τον πουστ.. λεει συνεχεια. Στην νεα του ζωη είναι κρυπτοκομμουνιστης. Θελει να αλλαξει τον κοσμο. Ο λενιν στην νεα του ζωη είναι η μέργκελ. Ο τρότσκι εγινε ο ιδιος ο σαρκοζί κ ο κομμουνιστικοφαγος Νιξον εγινε ο γενικος γραμματεας του ΚΚΚινας. Ο παμπλουτος μπάφετ είναι τωρα στη Ζιμπαπουε, ένα αραπακι. Υποσιτιζεται. Περιμενει το επομενο κοντεινερ που θα στειλουν οι αμερικανοι σαν βοηθεια. Τον εχει κοψει η λόρδα. Αν πεθαινοντας κ όλα τελειωνουν, εχουν καλως κ είναι τακτοποπιημενα. Αν όμως υπαρχει η μετενσαρκωση, αν υπαρχει, τοτε εχουμε μεγαλο προβλημα. Γινεται ένα μπερδεμα. Εχει πλακα. Ο μητσοτακης στη νεα του ζωη κατεβαινει με το κομμα της παπαρηγα κ η παπαρηγα εγινε ενας νεαρος χρυσαυγιτης. Ο Φλωρακης είναι πλεον ενας γιαπης. Η βιβλος που κοιματε μαζι της γραφει: γινε κ συ πετυχεμενος. Κατακτησε τον κοσμο.Μπορεις!

Οι 65 τραπεζιτες που αυτοκτονησαν, πουλανε τωρα ψημενα καστανα, στα καρβουνα, εξω από τα Μακτοναλτ. Πεθαινουν της πεινας. Αυτοι που είναι μεσα πεθαινουν επισης, από το μεταλλαγμενο ψευδοφαϊ. Οι τρακοσιοι βουλευτες εγιναν τωρα αδεσποτα εξω από την βουλη. Ηλθε ο δημος κ τα μαζεψε. Χαλουσαν την μοστρα της βουλης. Ο σκυλος της ΕΣΑ, ο δικτατορας Ιωαννιδης στην νεα του ζωη εμεινε ο ιδιος. Ενα εκπαιδευμενο ντοπερμαν. Φυλακας στην προεδρικη κατοικεια του νεου μας προεδρου. Του Τσιπρα. Ο παπαδοπουλος δουλευει τωρα γυψαδορος. Εχει προβληματα οικονομικα λογω κρισης. Μιλα συνεχως για τανκς. Μονο τα τανκς θα μας σωσουν, λεει συνεχως κ γυαλιζει το ματι του. Περιμενει τον παττακό να πεθανει κ να ξαναγεννηθει φρεσκος, να ξαναρχισουν παλι μαζι από την αρχη τον αγωνα.

Το ντοπερμαν του Τσιπρα γαυγιζει. Μπαινει η λιμουζινα του προεδρου στο προεδρικο μεγαρο. Τον πουστ… κ τον πουστ… συνεχως να βριζει, ο τυπος, το αγαλμα του ιδρυτη της Μάικροσοφτ, εκει στην άλλη μερια του ατλαντικου, στην Νεα Υορκη.

Ένα φαξ, που μου ηλθε τωρα στο λαπτοπ, λεει ότι ο πάπας της Ρωμης δουλευει τωρα,στην νεα του ζωη, 20 χρονων πιτσιρικας, σε ένα ιταλικο πρατηριο βενζινης. Η μητερα τερεζα τελειωνει το πανεπιστημιο. Σπουδαζει διοικηση επιχειρησεων. Δεν εχουν σχεση, ουτε ο ένας ουτε ο άλλος με τα ιερα κ τα οσια. Μαλλον μπορεις να τους πεις υλιστες. Ας είναι. Ορισμενοι που ανεφερα ζουν ακομα. Ολοι αυτοι που ανεφερα εχουν ένα πολύ δυνατο Εγω. Αυτό είναι πολύ καλο, γιατι καπου εχουν φτασει στον υλικο κοσμο κ σιγουρα εχουν δει την ματαιοτητα των πραγματων. Ειναι πολύ ευκολο για αυτους να αυτοπραγματωθουν αν το θελησουν. Συνηθως δεν το θελουν κ δεν το ψαχνουν. Ομως είναι τυχεροι γιατι μπορει να πεσει στα χερια τους αυτό που εγραψα κ να αρχισουν να ψαχνονται μεσα τους.

οτι βλεπεις γυρω σου δεν είναι παρα,

ενα δυνατο γελιο. Χιουμοριστικη γκριματσα,

ζωγραφισμενη με ασπρη κιμωλια

πανω στον μαυροπινακα της ζωης μας.

η Ζωη δεν ηταν ποτε μαυροπινακας. Ζωη είναι το σπουργητακι που τραγουδα ανεμελο, από το πρωι κιολας,

εξω από το παραθυρο,

καποιου, που βαριεστημενα ετοιμαζεται να παει στην

ανθρωπινη του κολαση. Τοσο περηφανος για αυτην που εχει παντα σκυμμενο

το κεφαλι του. Ενας καταδικος ετοιμος για το αποσπασμα. Κ παντα ακουει το εικονικο κλικ.

Μπαγασα! Την γλυτωσες κ σημερα!

Βλεποντας τον κοσμο μας,

Ετσι όπως τον καταντησαμε, μου ερχεται να βαλω τα κλαματα,

μα μου βγαινει μονο γελιο. Είναι ενας κοσμος που οι ανθρωποι συμπεριφεροντα σαν μαιμουδες. Είναι ανθρωποι, αλλα συμπεριφερονται σαν μαιμουδες. Ειμαστε ανθρωποι, αλλα συμπεριφερομαστε σαν μαιμουδες. Πανω σε αυτή την γη εχουν περπατησει όμως κ Ανθρωποι. Σπανια, αλλα εχει συμβει. Είναι αυτους που δοξαζεις κ προσκυνας με κάθε ευκαιρια. Είναι σαν εσενα, ανθρωπινα πλασματα, με μονη την διαφορα ότι τηρησαν πιστα το συμβολαιο που εκαναν με την Μανα Φυση. Ολοι εμεις,οι υπολοιποι, το αθετησαμε κ το πεταξαμε στον καλαθο των αχρηστων,

Σαν ένα παλιοχαρτο. Αυτό το χαρτι εγραφε από την μια μερια : «Ανθρωπος». Αν εκανες τον κοπο να το γυρισεις από την άλλη θα εβλεπες την λεξη: «Θεος»,

Το χαρτι αυτό,

Το εσχισες,

Το μασησες,

Το καταπιες,

Το έχεσες. Τραβηξες το καζανακι. Πηγε στον βοθρο.

Μετα επλυνες τα δοντια σου με μια οδοντοπαστα τελευταιας τεχνολογιας για να τα κανεις ολοασπρα. Ειχες ραντεβου. Εσυ καπνιζεις, η γκομενα σου καπνιζει περισσοτερο από σενα. Τραβηξατε μια δυνατη ρουφηξια κ φιληθηκατε με τα ολασπρα δοντια σας,

που σαν να ετριζαν. Δεν ηταν, σαν να, Ετριζαν πραγματικα.

Στην κυριακατικη μου βολτα με τα σκυλακια μου περασα κ από τον πλατανακο μου. Ειχα μερες να περασω από κοντα του. Τον εκοψαν ! Παρεμειναν κατι φυλλα του στο χωμα. Εσκυψα κ τον φιλησα. Φιλησα τον κομμενο κορμο του. Εβαλα κ δυο τρια ξερα φυλλα του στην τσεπη μου που τα σκορπισα παντου. Αυτος ο κοσμος είναι εφημερος. Είναι η τυχη ολων μας εδώ πανω. Καλο σου ταξιδι πλατανακο μου. Ευχαριστω που ησουν μαζι μας!

Να περνατε ολοι ομορφα.