στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Ειδαμε το πυροτεχνημα να σκαει στον ουρανο. Πολλα ομορφα πυροτεχνηματα. Η συναυλια ηταν στην παραλια,
Παρτυ στην Βουλιαγμενη. Ιουλιος 1983. Λουκιανος Κηλαηδονης.
Σημερα, 2013, 30 χρονια μετα, επροκειτο να γινει η τελετη εορτασμου της Ευρωπαικης ενωσης. Καμποσες χωρες είναι τωρα μεσα στην ευρωπαικη ενωση . Ο κοσμος εχει τα χαλια του κ ο ευρωπαικος λαος ακομα χειροτερα. Καποια μυστικη οργανωση, ονοματι Τροικα, γαμει κ δερνει. Η Ευρωπη βρισκεται στα χερια των 300 τυρανων. 300 ευρωπαικες οικογενειες, οι πιο πλουσιες, εχουν ριξει πραξικοπηματικά την νομιμη διοικηση της ευρωπαικης ενωσης κ με οπλα τους τα μεσα ενημερωσης, τα ΜΜΕ, εξουσιαζουν τον κοσμο. Ο κοσμος, όπως παντα, ευκολοπιστος, πιστευει ότι πραγματι η Τροικα είναι οι συγχρονοι ελευθερωτες. Ειναι η χειροτερη φασιστικη μορφη εξουσιας που εχει ζησει ποτε ο ανθρωπος κ παρουσιαζεται με ένα πολιτισμενο προσωπο. Είναι μια βρωμικη υποθεση. Οταν θα γιατρευτουμε από την αρρωστια που λεγεται μαλθακωση, αποβλακωση, τοτε θα μπορουμε να δουμε καθαρα, ότι όλα αυτά που συμβαινουν στους καιρους μας, ειναι απλα ηλιθιοτητες. Ανοησιες. Τωρα δεν μπορουμε να το δουμε, γιατι η σκονη, μας τσουζει τα ματια,
οταν το τοπιο εχει γινει ξέρα, ξεραήλλα,
οταν εχει στεγνωσει το χωμα από νερο,
τοτε κ το παραμικρο αερακι σηκωνει σκονη.
Πριν να συνεχισω θα ηθελα να σου υπενθιμισω κατι που ξεχνας συνεχως. Η κοινωνια που ζεις, εισαι εσυ,το Ατομο. Συμβαινει να το ξεχνας συνεχως. Η κοινωνια είναι το ατομο, δεν είναι κατι το απροσωπο. Κοινωνια δεν είναι μαζα, δεν είναι πληθος, δεν είναι συμβολα, δεν είναι νομοι, δεν ειναι εξουσια, δεν είναι στρατος, δεν είναι δημοκρατια, δεν είναι δικτατορια. Αυτά όλα δεν είναι κοινωνια. Ειναι μηχανισμοι για να σε κρατουν σκλαβο. Η κοινωνια δεν είναι μια οντοτητα που υπεριπταται των παντων. Κοινωνια είναι το Ατομο, όχι η μαζα. Η κοινωνια είναι φτιαγμενη για την ευημερια του κάθε ατομου ξεχωριστα. Κ κάθε ατομο, ξεχωριστα, εχει τα δικα του χαρακτηριστικα, που δεν ταιριαζουν με κανενος άλλου. Ετσι, η κοινωνια, είναι αμετρητα ξεχωριστα πλασματα, που ζουν μαζι.Κοινωνια είναι η ευημερια του κάθε ατομου ξεχωριστα. Η κοινωνια είναι φτιαγμενη για την ανελιξη του κάθε ατομου της ξεχωριστα. Ετσι ζεις μεσα σε μια κοινωνια για να σε βοηθησει να ανεβεις ψηλα κ να εκπληρωσεις τα δικα σου αποκλειστικα ονειρα, που δεν εχουν καμια σχεση με τα αλλα ονειρα των μελων της κοινωνιας, γιατι εισαι μοναδικος. Εισαι μοναδικη περιπτωση. Εισαι Ατομο. Η μονη σχεση που εχεις με τους γυρω σου, ειναι ότι αναπνεεις τον ιδιο αερα κ πατας τα ιδια χωματα. Ομως βαδιζεις το δικο σου ξεχωριστο δρομο, που δεν ταιριαζει με κανενος αλλου. Ειναι αδυνατον να ταιριαζει, γιατι εισαι μοναδικοτητα. Εισαι ατομο. Η λεξη «ατομο» είναι το πιο ομορφο λουλουδι του λεξικου. Δεν χρειαζεται να μαθεις άλλη λεξη. Αν μαθεις την λεξη ατομο εμαθες τα παντα, εγινες πανεπιστημιακη διανοια. Ολη μας η ζωη είναι να μαθουμαι αυτή την λεξη. Ατομο. Ομως, συνεχως μας βαζουν τρικλοποδιες διαφοροι επιτηδειοι, για να σκοτωσουν το Ατομο. Τες πιο πολλες φορες στη ζωη μας ειμαστε στο χωμα, παρα ορθιοι κ να περπατουμε. Μολις σηκωθουμε, κατι βρισκεται στο δρομο μας κ πεφτουμε. Σηκωνομαστε κ ξανα νεα τρικλοποδια κ παρτον κατω. Τρωμε χωμα. Τρωμε πολυ χωμα μεχρι να γερασουμε κ να μας στειλει ο θεος, μια κ καλη στο χωμα.
Ετσι ολοι οι κατοικοι μιας χωρας, βαζουν ο ένας στον άλλο τρικλοποδιες. Είναι το εθνικο σπορ κάθε χωρας. Την βρισκουμε ετσι. Τσαλαπατα ο ενας τον άλλο για να ανεβουμε ψηλα. Αυτό δεν είναι κοινωνια. Ειναι τρελοκομειο. Καρναβαλος.
Σημερα κατεφθασαν, με εκτακτη πτηση κ οι απεσταλμενοι της Ευρωδιαλυσης. Οι παικτες της Τροικα. Θελαν να παιξουν κ αυτοι. Επεμεναν να μπουν στο παιχνιδι. Δεν εβγαινε κανενας, γιατι ηταν στην πιο καλη φαση του αγωνα κ κλωτσαγαν ολοι, ο ένας τον άλλο, αλυπητα κ ειχε ωραιες φασεις ο αγωνας. Αρχισαν να τρεχουν τα σαλια τους με αυτό που εβλεπαν κ θελαν να μπουν μεσα, να πετσοκοψουν κ αυτοι ποδια. Μπηκαν με το ετσι θελω στον στιβο κ κατευθυνθηκαν στους αρχηγους κ στους πρωθυπουργους. Τους κλωτσησαν εξω κ μπηκαν αυτοι στη θεση τους.
«Κοινωνια είναι το εργαλειο, για να ανεβει το Ατομο ψηλα. Στους ουρανους!»
Αυτό κανουν ολοι. Κ η τροικα ακομα καλυτερα. Ακομα ψηλοτερα.
Ριξαμε το τελευταιο κ καλυτερο μας πυροτεχνημα κ αυτο δεν εσκασε. Ηταν ελατωματικο. Πιθανον κινεζικο.
Οταν επεσε κατω στο χωμα, πηγα κοντα του κ το σηκωσα στα χερια μου κ το κοιταξα από περιεργεια. Εγραφε: Χωρα κατασκευης «Ευρωπαικη Ενωση, Γερμανια»
Χαι Χιτλερ!
Ημερομηνια ληξης: 1850. Ετος παρουσιασης του Κομμουνιστικου Μανιφεστου του Μαρξ κ Εγκελ.
Εφυγαν οι παικτες της Τροικα, εκτακτα, για περιοδεια στην Ισπανια, στη Πορτογαλια κ στην Κυπρο. Ξαναμπηκαν στο παιχνιδι οι δικοι μας αρχηγοι, με μεγαλυτερο μισος κ ζηλο από πριν. Σχεδον πωρωμενοι. Χαι Χιτλερ!
Ηταν γιορτη. Μαζευτηκαν ολοι οι αρχηγοι του κρατους κ καθισαν γυρω από ένα πυροτεχνημα. Αρχισε να παιζει κ η μπαντα του Δημου, τα εμβατηρια της. Ηλθε καποιος κ αναψε το πυροτεχνημα. Αυτό αναψε για λιγο κ μετα εσβησε. Ξαναδοκιμασε. Αναψε παλι λιγο, εκανε ένα μικρο παφ κ ξεκοιλιαστηκε εκει μπροστα μας. Οι βαρβαροι εφυγαν σιωπηλοι, σκυφτοι. Ηταν βραδυ. Όταν ξημερωνε, πανω στην Ακροπολη, ανεμιζε μια σβαστικα. Σταματησε ένα φορτηγο μερσεντες κ κατεβασε ένα στρατιωτικο αγημα. Φορουσαν περιβραχιόνια με την σβαστικα. Μετα από λιγο ακουστηκαν ριπες πολυβολων. Εγινε σιωπη. Χαι Χιτλερ!
Ο ηλιος αρχισε να χαραζει για τα καλα,
κ ο ασπονδος εχθρος της Αθηνας, η Σπαρτη, ηταν μεσα στα τειχη. Οπως παντα. Η ιδια ακριβως ιστορια. Οπως παντα. Εμφυλιος. Αυτοκτονια. Απο τους βραχους της Ακροπολης επεσε ένα τσουβαλι που εκανε ένα γδουπο. Σαν να ηταν πατατες. Μεσα από το σχισμενο σακι ξεπροβαλε ένα ανθρωπινο χερι, να βγαινει στο φως κ να ακουμπα το χωμα. Μικρες σταγονες αιμα κοιλουν από τα δακτυλα του κ υπογραφουν στο χωμα, την θανατικη καταδικη αυτης της χωρας. Οδυσσεας Ανδρουτσος, δολοφονημενος από το πρωτοπαλικαρο του, τον Γκουρα, κατοπιν διαταγης της τοτε «ελληνικης κυβερνησης». Οδυσσεας Ανδρουτσος.
Η ντροπη συνεχιζεται, πιο αμιλικτη από πριν, πιο χυδαια, πιο κυνικη, σαν ψώρα,
σαν Τροικα, σαν φτιαχτή κριση, σαν εκατοχρονη πορνη, που βαφεται φανταχτερα για να προσελκυσει το θυμα της. Μισο ευρω το κρεβατι. Δεχομαστε κ σε δοσεις. Οσο, οσο. Δωστε ότι προαιριστε, ελατε τζαμπα. Σαπιζουμε. Κριμα. Κοτζαμπασηδες, πολιτικαντες , Φαναριωτες, Τροικα. Αυτή η χωρα, πετά παντα, τα πιο πολυτιμα της, σαν σακι πατατες, από τον ιερο βραχο της Ακροπολης. Οδυσσεας Ανδρουτσος. Προσκυνηστε ωρε φιλοτουρκοι. Οδυσσεας Ανδρουτσος. Οι δικοι μας θησαυροι . Οι δικοι μου. Το Ατομο. Οδυσσεας Ανδρουτσος. Προσκυνηστε ωρε.
