στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Home

Πεζογράφημα

Ισραηλ. Παλαιστινη. Νεκροι

Written by κριστοφ July 29, 2014 Προβολές: 2504 Αγαπημένα

0.0

Δεν ξερω ποιος νικα κ ποιος είναι ο ηττημενος,

Νεκροι στα ποδια μου. Οχι μονο φανταροι, αλλα γυναικες, παιδια, γεροι.

Κ περασαν τα χρονια, κ οι νεκροι συνεχιζαν να είναι στα ποδια μου. Δεν θα αρχισω να μιλω με τους νεκρους -θα μπορουσα να το κανω για να σου δημιουργησω συναισθηματικη φορτιση-, Δεν θα το κανω. Σεβομαι τους νεκρους. Τι σημαινει σεβομαι τους νεκρους; Σημαινει ότι οι νεκροι δεν εχουν ομιλια για να μπορουν να αντιπαρατεθουν στις αποψεις μου. Νεκρος σημαινει ένα τελειωμενο κεφαλαιο, ηταν μαζι μας κ τωρα εχουν περασει απεναντι. Δεν υπαρχει τροπος επιστροφης, οι γεφυρες εχουν πεσει, το μονο που μενει ειναι να τους κουνω το μαντηλι κ να κανουν κ αυτοι το ιδιο. Καμια φορα σκουπιζω τα δακρυα μου κ βλεπω ότι κανουν κ αυτοι το ιδιο.

Περισσότερα...

Συγκατοικοι ειμαστε ολοι στην τρελα. Ας είναι η αγαπη ο οδηγος σου

Written by κριστοφ July 28, 2014 Προβολές: 2965 Αγαπημένα

0.0

Εξερευνησες τον κοσμο. Πηγες κ στο φεγγαρι,

Κ δεν εχεις ιδεα τι εισαι. Τι μεγαλος θησαυρος εισαι. Κριμα.

Σπαταληθηκες. Η σπαταλη είναι ομορφη. Σπαταλησε τον εαυτο σου! Είναι ομορφο,

Ξοδεψε τον εαυτο σου, μην εισαι τζιγκουνης, ξοδεύτου αβερτα, μεχρι την τελευταια ρανιδα του αιματος σου, είναι ομορφο, είναι θεικο.Κριμα όμως. Ησουν τσιγκουνης, ειχε ς τις γροθιες σου σφιγμενες. Σπαταληθηκες!

Περισσότερα...

Η ζωη είναι ποιηση, δεν είναι επιχειρηση

Written by κριστοφ July 28, 2014 Προβολές: 2585 Αγαπημένα

0.0

Χαμενος μεσα σε τοσες σκοτουρες,

Που τελικα χανεις τον εαυτο σου,

Αναμεσα με τα βελονακια του ραψιματος. Ηθελες να κρεμασεις μια κουρτινα, να ραψεις ένα τραπεζομαντιλο, ένα σεντονι με στριφωμα. Όχι τιποτα σπουδαιο, απλες καθημερινες πραξεις που λεει κ ο Ριτσος, απλα καθημερινα πραγματα, να δεσεις το κορδονι σου, να ποτισεις τα λουλουδια. Κ είναι κ αυτό το φεγγαρι που περιμενει να το εξερευνησεις, κ μετα είναι η σειρα του Αρη, του Πλουτωνα, του Κρονου. Περιμενουν από σενα τοσα να κανεις, μα δεν τα προλαβαινεις όμως όλα, μια ζωη τι να πρωτοκανεις;

Περισσότερα...

ο απανθρωπος κοσμος του ανθρωπου

Written by κριστοφ July 21, 2014 Προβολές: 2813 Αγαπημένα

0.0

Αυτό που θεωρεις δεδομενο, δεν ειναι παρα μια συμβαση.

Μια φορα ηταν ένα ειδος πανω στη γη που:

εφτιαξε ένα κοσμο απανθρωπο. Εζησε μαζι του,

γεματος μιζερια. Χορτασε μιζερια. Αυτό το ειδος χρησιμοποιησε την εξυπναδα του για τα πιο βρωμικα ενστικτα του. Βεβαια ολοι υποκρινονταν ότι όλα ηταν μελι γαλα κ ότι σιγα σιγα όλα θα φτιαξουν προς το καλυτερο. Ηταν μια μηχανη, ακριβως όπως το χειροκινητο πιεστηριο τυπογραφιας. Κάθε νέο ον που γενιοταν του εδιναν μια χειροκινητη μεγγενη. Εβαζε το κεφαλι σου μεσα κ μετα αρχιζε να το σφιγγει. Στην αρχη ποναγε κ ετσι οι μεγαλοι το διδασκαν πώς να το κανει. Ορισμενοι συνανθρωποι μας, σε μια δεδομενη στιγμη της υπαρξης τους, καταλαβαιναν το ολο σουρεαλιστικο σκηνικο κ ετσι πεταγαν την κεφαλομεγγενη μακρια κ ελευθερωνονταν από το μαρτυριο του Σισυφου, από το μαρτυριο του Προμυθεα, από το μαρτυριο του μαζοχιστη, γινοντουσαν ξανα ανθρωποι. Όμως,

όμως οι υπολοιποι τους εβλεπαν σαν κατι το εξωγηινο. Τοτε τους σκοτωναν κ τους εκαναν θεους. Ετσι,

ακομα κ αυτοι, οι καθ’ολα νορμαλ ανθρωποι, που ελευθερωνονταν, εγιναν θεοι,

κ τους προσκυνουν ανθρωποι με ανθρωπομεγγενες στο κεφαλι.

Περισσότερα...