Sub Menu

Eίσοδος Μελών

Who's Online

Έχουμε 253 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Εκτύπωση PDF
RSS
Logo Gate * Ανένταχτο Στις οροφές οι σοβάδες αποκολλώνται
 

Στις οροφές οι σοβάδες αποκολλώνται Hot

Στις οροφές οι σοβάδες αποκολλώνται

Έφτασε χωρίς αναπνοή, αφήνοντας στο φθινόπωρο τις ενοχές των πολύχολων συλλογισμών.
Ο χειμώνας προς το παρόν περιορίζεται στα τυπικά της ενθρονίσεως, ενώ οι εξακολουθητικοί χρόνοι δίνουν στην απάντηση όλες τις πιθανές αποκλίσεις του δυσάρεστου.
Στην πολιτεία η κατάντια ξεπέρασε τα δεδομένα και ο ευτελισμός, στερεότυπο σύνθεμα, αναδεικνύεται απροκάλυπτα στα μήκη και στα πλάτη των αναφορών.
Οι φράσεις, τυπικά προσχήματα, άλλα λόγια περί συναισθήματος, ανακατεύουν τα νοήματα αποπροσανατολίζοντας με την απλοϊκότητά τους τη νοημοσύνη, ενώ στα θεατράκια κάκιστη η υποκριτική, υπονομεύει χωρίς χάρη τη μεγαλοσύνη του ψευδολογήματος.

Και το ουσιαστικό της τρέλας μονοπωλεί το ενδιαφέρον της καθεστηκυίας γραμματικής αφαιρώντας από τους κανόνες την αυθάδεια της αιτιολογίας.
Παραχάραξε τη γραμμή ο κονδυλοφόρος και η μουντζούρα περιπλέκει την όραση. Οι υπόλοιπες αισθήσεις, αποτυπώματα ορισμών στη νάρκη του Δεκεμβρίου, απλώς φανερώνουν την ύπαρξή τους.
Και τα αρκτικόλεξα, επικίνδυνες συμπυκνώσεις σχεδιασμού των επιθέτων, γράφουν το υπόλοιπο της κακογραμμένης κωμωδίας.
Ρήξη, με την πρόθεση της προελεύσεως να απουσιάζει από τη λάμψη και τα όμοια κέδρινα λογύδρια της παρουσιάσεως να δίνουν στην ανορθογραφία το μυστικό της επιτυχίας.
Και η εκδήλωση των μικρών κειμένων της ανύπαρκτης πολιτικής θέσεως στη μικρή χώρα με το μεγάλο όνομα συνεχίζει την εκφώνηση των εγχόρδων της παροιμιακής προσεγγίσεως.
Ο Αντώνιος, συνεχίζοντας την ενασχόλησή του με τη γεωμετρία του αδιανόητου χώρου, ακολουθεί την ευθεία γραμμή αγνοώντας ότι οι λύσεις πλειστάκις απαιτούν και την τεθλασμένη.
Στα βουνά έφτασαν οι ήχοι των αναστεναγμών της απελπισίας και οι ερωτήσεις βομβαρδίζουν ανεπιτυχώς αναζητώντας την υπόνοια μίας απαντήσεως.
Στα πρωτοσέλιδα οι τίτλοι, υποτιμώντας την αναγνωστική ικανότητα, προκαλούν το μειδίαμα. Προτάσεις μονόχρωμης αναλύσεως ζωγραφίζουν τους μορφασμούς της αποδοκιμασίας και τα μάτια μισόκλειστα ακολουθούν τα σφιγμένα στόματα.
Στις οροφές οι σοβάδες αποκολλώνται και το οξειδωμένο σίδερο φανερώνει τη φθορά της εγκαταλείψεως.
Πανικόδρομες οι αντιδράσεις, αποτελέσματα καθημερινής διαδικασίας, έχουν από καιρό εγκαταλείψει την έκπληξη. Το αυτονόητο σύρεται αλυσοδεμένο στα υπόγεια των ερμηνειών και οι απλουστεύσεις απόμειναν να ενδιαφέρουν την κατευθυνόμενη αισθητική.
Στην πραγματικότητα των τοίχων η σοφία των αμπέλων αναρτά απροσχημάτιστα την απαγγελία της και τα τεντωμένα χεράκια επιβραβεύουν την κάθε λογής απομνημόνευση των περιλήψεων.
Λογοτεχνία της πολιτικής και πολιτική της λογοτεχνίας.
Δείγμα και δήγμα.
Οδηγίες προς τους μπαρκαρισμένους.
Και ο Γέλως, αυτοκρατορικός επισύναψε στο χαρτί το κρυμμένο του βλέμμα.
Κρύο στο γυάλινο και τα χνότα αλλοιώνουν τη θρασυστομία του ξημερώματος. Κουρασμένη η ματιά προσηλώθηκε στο σημείο. Ξεπετάγματα σκέψεων. Αναδρομές. Στους ίδιους δρόμους τα πατήματα. Απαράλλαχτα.
Η συνέχεια θα αναζητήσει την επόμενη σελίδα.
Εναλλαγή των λέξεων.
Αναδιπλώσεις χειμερινής απογνώσεως.
Και οι εορτές περιμένουν στο ημερολόγιο.

Μυογράφημα
Στο ερμάριον τα φύλλα πράσινα με άσπρα χερούλια. Λαδομπογιά περασμένη με πολλά χέρια. Ξύλο ανάγλυφο απ’ την πολυκαιρία, αυλακιές γεμισμένες με μπόλικο χρώμα. Ντυμένη αδυναμία του παρελθόντος. Στα ράφια οι εφημερίδες κολλημένες. Υπέρτιτλοι ανακατεμένοι να καλύπτουν στο ξύλο τα εξογκώματα.
Κονσέρβες και πλαστικές συσκευασίες, ποικιλία της γεύσεως αποθηκευμένη, μπαχαρικά πολίτικα, πικάντικες συναναστροφές της ψευδαισθήσεως στο καζάνι της καθημερινότητας.
Στην κουζίνα με τις ψάθινες καρέκλες και το βαρύ τραπέζι. Στο αναμμένο μάτι να βγαίνει ο αχνός, να προσαρμόζεται η μυρουδιά στις απαιτήσεις του τοπίου.
Στο ανακάτεμα η μεγάλη κουτάλα να περιπλέκει τα υλικά, να πέφτουν οι γεύσεις, να ακούγεται στο ραδιόφωνο το πρώτο λάλημα του πετεινού. Μουσική, διαφημίσεις, συνεντεύξεις κι αστειολογήματα.
Ένα ξυπνητήρι οξύηχο. Αγουροξυπνημένα μάτια. Εωθινή προετοιμασία. Φλιτζάνια πολύχρωμα, ροφήματα διάφορης καταγωγής. Φέτες χοντρές. Γάλα και μέλι.
Στην τηλεόραση ο εκπρόσωπος επαναλαμβάνεται και το ξημέρωμα κάνει τη δουλειά του. Στο τραπέζι τα υπολείμματα. Οι κινήσεις βιαστικές. Κρύο νερό. Ρούχα και υποδήματα.
Φωνές και εκνευρισμός. Πόρτες να χτυπάνε. Ερωτήσεις χωρίς απάντημα και προστακτικές απανωτής πολυλογίας.
Στη στιγμή. Στην αποχώρηση. Η ησυχία.
Ο αχνός φτάνει στην οροφή. Η κουτάλα ανακατεύει και ο υπουργός με το χαμόγελο παίρνει το πρωινό του.
Στους δρόμους τα φρεναρίσματα στο κόκκινο.
Και στο ερμάριο οι ψευδαισθήσεις φυλακίζονται.

Αποτύπωμα
Πρωτογράμματη η ενοχή
Των συναισθημάτων
Αποκαλύπτεται
Εκ της παρορμήσεως
Ξεμυτά στον πράσινο τοίχο
Κοκκινίζοντας τα μικρά πρόσωπα
Της μεγαλειότητας
Στο διάστημα της λευτεριάς
Η κιμωλία
Χορεύει
Με την καλλιγραφία
Και η δήλωση
Ομορφονιά παρουσιάζεται
Κεραυνώνοντας
Την ημερήσια διάταξη
Ενώ ένα σφουγγάρι αποκαθιστά
Στον πίνακα τη συνέχεια


Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ,
τεύχος 1737 στις 6 Δεκεμβρίου 2012

Γεώργιος Μ. Θεοδοσίου

Κριτικές Χρηστών

There are no user reviews for this listing.

 

 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: