μπαινω στο ιντερνετ κ βλεπω ολη αυτη την ομορφια του ανθρωπου, ακουω μουσικη, οπως το “el condor pasa” οπως το ”ιματζιν” του Τζων Λενον, κ δεν πιστευω στα ματια μου, στα αυτια μου, οτι ο ανθρωπος μπορει να ονειρευεται τοσο ομορφα.
Ειναι ομορφος ο ανθρωπος, ενας δημιουργος ομορφιας. Ενα απο τα δημιουργικά εκφραστικα μεσα του ειναι η ποιηση. Μπορει εκει εξω να γινεται ενα χαμος,
ομως η ποιηση ειναι το οχημα που σε κανει να ονειρεύεσαι ενα πιο ομορφο κοσμο. Υπαρχει αραγες αυτος ο κοσμος που ονειρευεται η ποιηση, ή ειναι στην φαντασια της κ μονο;
Ειναι ο κοσμος αυτο το χαλι που βλεπουμε γυρω μας κ μεσα μας; Μπορει να ξεφυγει απο την μιζερια του;
Σηκωσε το κεφαλι!
κανει γυρους απο το κεφαλι σου. Εχει ανοιχτα τα φτερα του κ πετα στον ανοιχτο οριζοντα. τοσο ομορφο!
Αυτη η ομορφια σταματησε ξαφνικα. Ακουστηκε το μπαμ, μετα ειδα το πουλί να ταλαντευεται στο ουρανο κ να πεφτει. Μετα ειδα τον ανθρωπο με το οπλο στο χερι, κ ενα χαμογελο να σχηματιζεται πανω στα χειλη του.
Τοτε η ποιηση ξαναέστησε το πουλι στον αερα,
του εμφύσησε ζωη κ ξανασυνεχισε την ζωη του σαν να μην συνεβηκε τιποτε.
Ηλθε λιγο κοντα μου, πιθανον για να με ευχαριστήσει, κ μετα ανεβηκε σαν πολεμικο σουκόι ψηλα στον ουρανο κ χαθηκε.
Προηγουμένως, οταν ειχε ελθει κοντα μου για να με αποχαιρετησει, διέκρινα πανω στο σωμα του ιχνη απο αιμα.
Υπεθεσα οτι τα αιματα μπορει να ηταν απο καποιο φτερο του που ειχε πληγωθει αναμεσα σε καποια δεντρα σε καποια κλαδια- πως ειναι οταν πληγωνομαστε εμεις; οταν τρεχουμε κ πεφτουμε κ ματωνουμε τα γονατα μας, κ οι μαναδες φωναζουν απο τα μπαλκονια:
-Σιγα Γιαννη! προσεχε!
Ο Γιαννης, ενα αποτελεσμα ερωτικου παθους της μητερας του κ του πατερα του, του εραστη,
που τωρα αυτη η διψα , το παθος, εχει περάσει, κ στη θεση του βαλαμε τα ερωτικα σηριαλ στην τηλεοραση,
κ το παθος για κατι το αψυχο, την μπαλα.
Οταν ο κυνηγος σημαδεψε το πουλι που πετουσε ελευθερο στον ουρανο, κατι μεσ’ το μυαλο του , ενας νευρώνας, του ειπε να κατεβασει το οπλο . Σου εχει τυχει κ εσενα αυτο πολλες φορες στη ζωη σου,
να ακυρωνεις ραντεβου. Ραντεβου σημαινει Συναντηση .
ετσι αφου ακυρωσες αυτη την συναντηση, η ζωη πηρε αλλη τροπη, που πιθανων δεν ειχες φανταστει ποτε σου οτι θα έπαιρνε. Ολα ειναι συγκυρίες,
σαν να ειμαστε δεμενοι μεταξυ μας με αορατους σπαγγους,
κ στην αλλη ακρη – που ειναι παντα τεντωμενα-
ενα αλλο χερι. Οι επιστήμονες θα το ελεγαν ατομικοί δεσμοί. Οι δυναμεις που κρατουν τα ατομα ενωμενα μεταξυ τους.
Εχεις δει ποτε σου εκατονταδες πουλια να κανουν τους σχηματισμους τους στον αερα; Το ενα καθορίζει την θεση του βασει του αλλου. Ετσι ειναι κ η δικη μας ζωη, η ζωη ολων μας,
καθοριζεται απο την δικη σου θεση, κ η δικη μου καθοριζει, επηρεάζει καποιον αλλο, κ παει λεγοντας. Κανουμε την ανθρωπινη ουσια,
το δικο μας πεταγμα στον ουρανο,
...
σαν δυναμεις καρκινου μεσα σε υγιες σωμα.
Η ποιηση δειχνει το σμηνος πουλιων που παιζουν στον ουρανο( ολα ειναι παιχνιδι).
η ποιηση ειναι κατι το αορατο, μια ανθρωπινη οπτασια σαν ονειρο, που μπαίνει μπροστα σε κάνες οπλων,
που ομως δεν μπορει να αποτρεψει κατι, ειναι νεφος, ομιχλη, ενα ουρανιο τοξο,
πολυχρωμια,
που διαλυεται με το πρωτο αερακι,
σαν τα παιδικα μας χρονια,
που ομως ολα ξαναεπιστρεφουν ξανα κ ξανα, σαν παιδιά. Ολα ειναι παιχνιδι.

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 





