Κατω από τον ιδιο ουρανο

Υπαρχει μια εκπομπη στην κρατικη τηλεοραση της Κυπρου που ονομαζεται: «κατω από τον ιδιο ουρανο». Μια εκπομπη που προσπαθει να κανει γεφυρες μεταξυ των ανθρωπων που τυγχανει να εχουν διαφορετικη εκκινηση. Καποιος ξεκινησε από εδώ κ ονομαζεται Κυπρος, καποιος ξεκινησε λιγι πιο κατω κ ονομαζεται Τουρκια, Ελλαδα, Αλβανια, Ολλανδια.

Ο ανθρωπος παλευει με τα φαντασματα του!

Κ το φαντασμα είναι παντα ο νικητης.

Δεν θα ασχοληθω όμως με αυτή καθ’αυτη την εκπομπη. Ο τροπος που ερωτευεται ο ανθρωπος δεν απεχει κ πολύ από τον τροπο που εχουν χωριστει τα εθνη κ καυγαδιζουν μεταξυ τους, σαν τους κοκορους.

Ο ανθρωπος παλευει με τα φαντασματα του,

Κ παντα απ’εκει μεσα βγαινει ηττημενος,

καταματωμενος. Ετσι εχουν ιδρυσει τον Ερυθρο Σταυρο για να περιθαλπτει τα θυματα.

Εχουν συμφωνησει να σκοτωνονται κ μετα εχουν συμφωνησει να περιθαλπτονται. Λιγο οξυμωρο. Είναι.

Θα μπω κατευθειαν στο θεμα μου. Δεν εχω συναντησει ανθρωπινο ζευγαρι που να ζει ευτυχισμενο. Αυτό εινα το θεμα μου. Ο ερωτας , το ομορφοτερο πραγμα στο κοσμο κ εχει καταντησει,

ενας αλλοδαπος που ψαχνει στεγη.

Γνωρισα μια γυναικα κ προσπαθω να μην την βλεπω σαν σεξουαλικο ειδος, αντικειμενο. Πλεον ειμαι σε θεση να χαλιναγωγω τις ορμες μου. Ενας γειτονας σημερα μου ειπε ότι η χηρατη παπαδια τα ειχε με ένα γεροκουσαλο, χηρατος κ αυτος. Κ οτι ξεφτιλισε το σοϊ της. Αυτο μου ελεγε ο γειτονας σημερα κ την κατσαδιαζε. Δεν συμμεριζομαι την αποψη του, είναι πολύ σωβινιστικη. Η αποψη μου είναι αυτή: Οτι κανει καθενας με το πραμα του είναι υποθεση μονο κ μονο των δυο τους κ κανενος αλλου. Καθε τριτος που χωνει την μουρη του εκει μεσα είναι σκουλικι. Δεν εχω τιποτε με τα συμπαθητικα σκουλικακια, ισα ισα κανουν εφορο το εδαφος με τα κοπρανα τους. Υπαρχουμε ολοι εδώ πανω επειδη υπαρχουν τα σκουλικακια.

Οποιος χωνει του μουρη του εκει μεσα είναι

ενας μπανιστιρτζης πολιτικο υποκειμενο. Μια λεξη ολο μαζι. Το ένα συμπληρωνει το άλλο. Οτι καλυτερο εχει να μας δωσει ο πολιτισμος μας στις μερες μας κ είναι όλα κατσκευασμενα από τα χερια μας. Μπανιστιρτζης πολιτικο υποκειμενο. Ενας καμπινες με τρεις πορτες κ στην μεση μια σκετη τρυπα. Ο παλιος καλος χωριατικος καμπινες.

-Τι είναι αυτό το αεροζολ που ψεκαζεις την ατμοσφαιρα;

-Λεβαντα. Αποσμητικο λεβαντα. Κ δυοσμο κ γιασεμι κ μεντα.

Γεμισε η ατμοσφαιρα αρωματα. Ανοιξαμε κ το παραθυρο κ μπηκε φως.

Μιλα μια γιαγια η Μελανή μια ελληνοκυπρια κ θυματε, πολλες φορες δακρυζει:

Η πρωτη μου αναμνηση ηταν όταν η γιαγια μου εβαλε χρυσαφικα στην κορη της που παντρευοταν κ μετα ηλθεν μια γειτονισσα ελληνοκυπρια να της τα κλεψει. Την προλαβε όμως μια τουρκαλα κ της τα ξαναπηρε. Όταν επεστρεψε η γιαγια μου, η τουρκαλα ηλθε κ εφερε τα χρυσαφικα στη γιαγια μου κ της ειπε ότι η ταδε ηθελε να κλεψει τα χρυσαφικα της κορης της.

Ο πατερας μου ηταν συνεταιρος με καποιον τουρκοκυπριο, στο κρεοπωλειο. Όταν φυγαμε, μετα από καμποσο καιρο, ο τουρκος ηλθε κ βρηκε τον πατερα μου κ εκλαψε, εκλαψε, εκλαψε. Τοσο πολυν αγαπουσε τον πατερα μου. Ετσι ανθρωπο δυσκολα βρισκεις ελεγε ο τουρκος για τον πατερα μου.

Όταν ηταν να κανουμε γαμο, εστελναμε στους τουρκους μια λαμπαδα στο τζαμι κ το ανακοινωνε ο χοτζας. Κ εκεινοι όταν ηταν να παντρεψουν ένα δικο τους εκαναν το ιδιο. Εστελναν σε μας μια λαμπαδα στην εκκλησια κ το ανακοινωνε ο ιερεας μας. Αυτό το καλεσμα σημαινε ότι εισαστε ολοι ευπροσδεκτοι. Στους γαμους θυμαμαι μας φερναν κ φαγιά κ καναμε κ μεις το ιδιο.

Αγαπουσαμεν τους τουρκους ηταν καλοι. Αγαπούσαμεν τους. Ηρθαν κ κατι παιδια τουρκοκυπριων που ζουσαν στην αγγλια κ ηλθαν κ μας ειδαν κ λεγαν ότι το φαγητο σου ηταν παντα νοστημο, ότι μαγειρευες ηταν παντα νοστιμο.

Μια άλλη γυναικα γυρω στα 60 η Αννα θυματε ονοματα: Εγω εμεγαλωσα σε τουρκομαχαλά. Η Φατμά που καθεται τωρα στην Κερυνεια, η Κατριγιέ τωρα καθεται στην Αγκαστίνα, πολλα ονοματα, η Μουχτερένη ηταν αραπού κ παντρευτηκε έναν Τουρκοκυπριο κ πηγα στην Αγκαστινα κ την ειδα κ χαρηκε παρα πολύ. Θελω να ερχονται, πεθυμώτες να ερχονται, θελω να πηγαινω να τις βλεπω. Ειδα κ την μανα της Φατμάς ηταν κ ετσι μεγαλη κ χαρηκε που με ειδε. Ειδα κ αλλους χωριανους μας, αλλοι πεθαναν αλλοι ζουν. Ενας δασκαλος τουρκοκυπριος μας καλεσε κ γνωριστηκαμε. Μας εδωσε κ ένα βιβλιο του. Η Ρασιμέ θυμαμαι με μαθαινε ραψιμο, δεν ξερω όμως που βρισκεται τωρα. Όταν ημουν μικρη θυμαμε την που μας ταιζε.

Μιλα ενας αντρας γυρω στα 70, ο Χριστος: Ημουν κοινοταρχης μαζι με τον Αζισιν. Φιλοι σου ποιοι είναι;, τον ρωτα ο δημοσιογραφος. Είναι ο Αρκατασλατίμ, ο Ζυάν, ο Χαλίτ, ο Μιτχατ, ο Ρασιτ. Συνεργαζούμασταν παρα πολύ καλα, εκτιμουσαμεν ο ενας τον άλλο.

Είναι ορισμενες ιστοριες από καποιο μικτο χωριο που ζουσαν τουρκοκυπριοι με ελληνοκυπριους. Τωρα ζουν μονο ελληνοκυπριοι γιατι οι τουρκοκυπριοι μετα την εισβολη πηγαν στο βορειο τμημα.

Καθημερινες ιστοριες ανθρωπων. Τιποτε το εξτριμ. Απλα καθημερινα πραγματα. Ζουσαμε καλα μαζι, ζουσαμε σαν να ειμασταν μια οικογενεια. Καθημερινοτητα, διανθισμενη με κλαμα κ χαμογελο, με σιωπη, με περισκεψη , με νοσταλγια, με αναμνησεις. Οπως κάθε σχεση, ειτε αυτή είναι μεταξυ δυο μονο ανθρωπων ειτε αυτή είναι ενός χωριου.

Αφου ο ανθρωπος μπορει να ζησει με τον αλλον ανθρωπο καλα, τι εχει παει στραβα κ παντου γυρω μας υπαρχει αλληλοσκοτωμος κ μιζερια; Ποιος φταιει; Ποιος κουτσομπολης βαζει στα αυτια των ανθρωπων ψεματα κ στελνει τον έναν ανθρωπο εναντιον του αλλου;

Ποιος εχει συμφερον οι ανθρωποι να είναι τσακωμενοι μεταξυ τους; Ποιος κερδιζει από αυτό;

Παιζουν στο χρηματιστηριο τον ανθρωπο κ κερδιζουν δισεκατομμυρια ντόλαρς,

παιζουν τον ανθρωπο στο χρηματιστηριο,

κ του δινουν για παρηγορια καποιον θεο,

που θα κατεβει από τον ουρανο κ θα τον σωσει.

Ποιος εχει συμφερον από την μιζερια σου;

Εγω! Σε παιζω στα χρηματιστηρια! Ψηλη μιζερια σημαινει μεγαλα κερδη, χαμηλη

μιζερια σημαινει πτωχευση. Κ όπως ξερεις εχω παιδια να θρεψω.

Κ συ. Κ συ εχεις επισης αναγκη εμενα. Γιατι χωρις εμενα θα πεθανεις.

Τι εχει παει στραβα με τον ανθρωπο κ σερνεται;

Παιζουν τον ανθρωπο στα χρηματιστηρια του κοσμου.Ο ανθρωπος είναι επισης ένα εμπορευμα. Κ είναι κ η σχεσης μας επισης χρηματιστηριακη που εχει κ αυτή ένα κερδος.

Ολα, θελεις δεν θελεις είναι χρηματιστηριακα παιχνιδια. Κ περισσοτερο οι σχεσεις των ανθρωπων. Ειναι τοσο δυσδιακριτη αυτή η χρηματιστηριακη διαβρωση,

Σαν σιλικομένο στηθος, μια πλαστικη μεταλλαξη, ένα βιαγκρα,

Που είναι σχεδον δυσκολο να την διακρινεις αναμεσα στις σχεσεις.

Κοιταξε την γυναικα που ειχε απεναντι του. Δεν ηθελε να της μιλα ετσι χυδαια. Ηθελε να της μιλησει τρυφερα όπως αρμοζει σε μια γυναικα, ηθελε να την σφιξει στην αγκαλι του, ετσι για την απολαυση της ηδονης, ετσι για την απολαυση του ωραιου, ετσι για την απολαυση της ζωης. Απλα πραγματα δηλαδη. Ποιο απλα δεν γινεται. Οι ανθρωπινες σχεσεις είναι το πιο απλο πραγμα. Κοιταξε την γυναικα που ειχε μπροστα του,

κ την επαιξε στο χρηματιστηριο.

αφιερωμενο στην Γιωτα.

Υστερα εκατσε κοντα στην θαλασσα κ της ανοιξε την καρδια του. Εριξε λιγα ψιχουλα ψωμι σε κατι περιστερια κ γλαρους που ηλθαν εκει διπλα του.