-σημερα παιδια θα μιλησουμε για την αγαπη, για την ομορφια.
Αυτό ειπε ο δασκαλος κ γυρισε να γραψει τις δεκα εντολες στον μαυροπινακα. Οι δεκα εντολες υπαγορευτηκαν από τον ιδιο τον θεο στον Μωυση, στο ορος Σινα, σε μορφη δυο μεγαλων πλακων. Γραφουν:
Εντολη πρωτη: Ειμαι ο κυριος ο θεος σου. Δεν υπαρχουν αλλοι θεοι εκτος από μενα. Ειμαι ο ενας κ μοναδικος.
2: Μην φτιαξεις ειδωλα του θεου κ να τα προσκυνας, είναι αμαρτια. Υπαρχω μονο εγω. Ολοι οι αλλοι θεοι είναι ψευτικες απομιμισεις.
3: Μην χρησιμοποιεις το ονομα μου για οποιονδηποτε λογο. Μην κρυβεσαι πισω από αυτό.
4: Να τιμας την ημερα Σαββατα κ να την αφιερωνεις σε μενα. Σε εξι μερες, Εγω, δημιουργησα τον κοσμο κ την εβδομη αναπαυτικα. Κανε κ συ το ιδιο τιμωντας Με.
5: Να τιμας τον πατερα κ την μανα σου. Ετσι θα ζησεις πολλα χρονια.
6: Ου φονευσεις.
7: Ου μοιχευσεις.
8: Ου κλεψεις.
9: Ου ψευδομαρτυρησεις. Μη λες ψεματα.
Κ η τελευταια για να μην σας κουρασω:
10: Μην επιθυμεις τιποτα από τους γυρω σου. Ουτε την γυναικα του, ουτε το σπιτι του, ουτε τον δουλο του, ουτε την δουλη του, ουτε το βοδι του, ουτε τα υποζυγια του.
Αυτές ειναι οι δεκα εντολες που ο Θεος εδωκεν στον Μωυση για να τες δωσει με την σειρα του στο εκλεκτο των εθνων το Ισραηλ. Ο Μωυσης ηταν ο αρχηγος του Ισραηλ, ηταν προφητης, διοικητης, κριτικος, ιστορικος, κ τελευταιο κ το πιο σημαντικο, ο μεσιτης του Θεου. Ενας διαμεσολαβιτης εντολων του θεου στον ανθρωπο. Ενας αντιπροσωπος του θεου. Ετσι το Ισραηλ , οι Εβραιοι, είναι το εκλεκτον εθνος Του.Απο τοτε, οποια πετρα κ να σηκωσεις θα τους βρεις από κατω. Η μονη μπιζινα που εχασαν ηταν ο Χριστιανισμος. Οταν ο θεος εστειλε τον γιο του για να σωσει το πιο σπουδαιο του δημιουργημα του,τον κατ’εικονα Του, τον ανθρωπο δηλαδη, τοτες οι ιδιοι οι Εβραιοι τον εστειλαν από κει που ηλθε. Τον σταυρωσαν στα 33 του χρονια.
Τότες, χρονια μετα, ανελαβε ο παπας της Ρωμης κ το Βατικανο την αρχηγια της εκκλησιας.
Για τον Μωυση εχουν να πουν οι γραφες κ η ιδια η Βιβλος το εξης ντοκουμεντο:
Ο Μωυσης ως γνωστον ηταν εβραιος. Όταν ο θεος αποφασισε να δωσει τις δεκα Εντολες στον ανθρωπο, εψαχνε να βρει καποιον για να τις δωσεις. Ειναι ευγενικη φυση ο Θεος. Ρωταγε λοιπον καποιον προφητη:
-Εχω να σου δωσω καποιες εντολες για να μπορεσετε, εσεις οι ανθρωποι, να πορευτειτε καλυτερα. Θελεις να τις παρεις;
-Οχι ευχαριστω, του ελεγαν ολοι οι προφητες.
Δεν ηθελαν να μπλεξουν με αυτές. Ηταν πολύ επικινδυνες κ εβλεπαν ότι κανενας δεν θα τις εφαρμοζε. Ετσι του λεγαν: όχι ευχαρισττω δεν θα παρω, κ του γυριζαν την πλατη κ μετα μετραγαν τα χρηματα που ηταν στο μπαγκαρι. Ειχαν εξοδα, τα εξοδα ετρεχαν κ αυτος εδώ, ο Θεος, πετουσε στα συννεφα. Δεν ηθελε κανενα τις εντολες του. Δεν ηθελαν να μπλεξουν με αγαπες κ κουραφεξαλα κ τα οικονομικα πηγαιναν ολο κ κατά διαολου. Δεν ηθελαν να μπλεξουν κ με το μετωπο της αγαπης, αρκετα προβληματα ειχαν με τα οικονομικα κ τις μπιζινες κ υπηρχε κριση οικονομικη κ επρεπε να γινουν επενδυσεις κ ο τομεας της αγαπης ηταν παντα ζημιογονος.
Τοτες, ο Θεος, ειδε τον Μωυση, τον αρχηγο του Ισραηλ κ των εβραιων κ τον πλησιασε. Είναι αληθεια πολύ διστακτικα γιατι ηταν η τελευταια του ευκαιρια. Ηταν ο τελευταιαος προφητης που εμεινε. Για να μην πολυλογουμε, τον πλησιασε λοιπον κ λεει στον Μωυση:
-Μωυση τεκνον μου, εχω να σου δωσω κατι εντολες. Ενα πακετο εντολων. Θελεις να το παρεις παιδι μου;
Τότες, ο προφητης Μωυσης, τον κοιταξε στα ματια κ αμεσως χωρις να σκεφτει του ειπε:
-Πόσο; Ποσο κανουν; Ποσο παει το κομματι η εντολη;
Ο Θεουλης τον κοιταξε απορημενα κ του ειπε:
-Τζαμπα. Είναι δωρεαν.
Τοτες στο ακουσμα της λεξης δωρεαν, ο Μωυσης ελαμψε κ του ειπε αμεσως:
-Δωσε μου Δεκα.
Του τις εδωσε κ εκτοτε αποδειχτηκε οτι αυτή η ενεργεια του Μωυση, αυτή του η καταφαση εκανε το Ισραηλ τους πιο εξυπνους, τους πιο υπολογιστικους ανθρωπους στον κοσμο.
Δεν ξερω αν το μετανοιωσε ο Θεος. Ειχε επιλεξει το Ισραηλ, σαν το αγαπημενο του εθνος, δεν ξερω αν το ματανοιωσε, ουτε εχω δει πουθενα μεσα στην Βιβλο κατι σχετικο με αυτό. Υπαρχει η υπονοια ότι πιθανον καποιος καλοθελητης εσχισε την σχετικη σελιδα με την κριτικη του Θεου. Αυτή είναι η μια αποψη. Η άλλη αποψη είναι ότι ο θεος μας εγκατελειψε στην μοιρα μας. Δεν ασχολειτε πλεον μαζι μας. Ειδε κ επαθε ο ανθρωπος μαζι μας, εστειλε κ τον γιο του κ μιλαγε για αγαπη κ τιποτε άλλο κ τον σκοτωσαμε στα 33 του χρονια,
Πολλοι λενε ότι μας εγκατελειψε κ δεν θα ξαναγυρισει ποτε εδώ.
Ο δασκαλος, αφου εγραψε τις δεκα εντολες στον μαυροπινακα, γυρισε το κεφαλι του στη ταξη κ ειδε μιαν αδεια ταξη. Ειχαν φυγει ολοι. Ακουσε φωνες κ οδυρμους εκει εξω . Βγηκε εξω. Μακελειο,
κ στα ποδια του, σπασμενες δυο πετρινες αρχαιες πλακες . Τοσο διαλυμενες, σαμπως κ από πανω τους περασε τανκς, ετσι που με δυσκολια διεκρινες ότι κατι εγραφαν πανω τους.
Κραυγες συνθηματων πανω σε τοιχους. Κραυγες.
Πλησιαζουν Χριστουγεννα. Τι εχει παει στραβα με τον ανθρωπο; Τι συμβαινει μαζι του; Γυρω μας μια ανοησια κ τιποτε άλλο. Μια απληστια, από τις απλες ανθρωπινες σχεσεις, μεχρι της διακρατικες κ τις ακομα πιο μεγαλες, τις σχεσεις ανθρωπου με την μανα φυση. Αποχαυνωση, αποβαλακωση, μιζερια.
Τι πηγε στραβα; Πολλοι φιλοσοφοι προσπαθησαν να λυσουν αυτό το μυστηριο μα κανενας δεν καταφερε τιποτε. Μοιαζει σαν οσο πιο περισσοτερο ασχολησε με την ηθικη του ανθρωπου, τοσο πιο χειροτερος γινεται. Ετσι είναι. Η ηθικη δεν διδασκεται, είναι κατι που είναι μεσα στην καρδια. Η καρδια εχει την δικη της γλωσσα. Κ η γλωσσα της καρδιας δεν είναι κατι που μαθαινεται, δεν είναι αριθμητικη, δεν είναι λογικη. Ολοι οι μαθηματικοι τυποι σπανε τα μουτρα τους μπροστα στην καρδια.
Θα σε ηθελα να κρατησεις αυτη την προταση: «η λογικη σπαει τα μουτρα της μπροστα στην καρδια.»κρατησε αυτή την προταση κ βαλε την στην καρδια σου.
Εκατσα να γραψω κατι για τους συμμαθητες μου. Για την αγαπη, για την ομορφια που κρυβει ο καθενας μας. Ειμαστε ολοι εδώ, μαζεμενοι κ προσπαθουμε ολοι μας να βγαλουμε μια ακρη από αυτό που λεγεται Ζωη. Αξιζει την προσπαθεια. Περιβαλλομαστε από τοση ασχημια κ μοιαζει ακατορθωτο να φτασουμε στην Εδεμ. Μοιαζει ουτοπια. Μοιαζει μια χαμενη υποθεσις ,
κ η ασχημια να συνεχιζει να μεγαλωνει, να μεγαλωνει, να μεγαλωνει, να γινεται γιγαντας που θα πρεπει ενας Οδυσσεας να χρησιμοποιησει την πονηραδα του για να γλυτωσει ο ιδιος κ να γλυτωσει κ τους συντροφους του. Τελικα ο Οδυσσεας τυφλωνει τον γιγαντα κ ελευθερωνεται.
Δεν μου αρεσουν τα αιματα κ η βια. Ειμαι εναντιον σε κάθε βια, σε κάθε σκοτωμο. Το θεωρω παιδαριωδη κ ζωωδες.
Λιγη παυση…ας κλεισουμε τα ματια…
Ψαχουλεψα τον εαυτο μου κ δεν επιασα τιποτε αγριο πανω μου, ουτε γαμψά νυχια, ουτε τα δοντια μου είναι φτιαγμενα για ξέσχισμα σαρκας. Ψαχουλεψα κ την γυναικα. Επαθα την πλακα μου. Τοση ομορφια εκει μεσα. Τοση ομορφια. Απιστευτη ομορφια.
Παυση…τα ματια μας παντα κλειστα…
Απιστευτη ομορφια. Απιστευτη ομορφια…
Αφιερωμενο στους συμμαθητες μου.Κριστοφ
Σημ: ειμαι σε ένα πολιτιστικο κ φιλοσοφικο οργανισμο, που κανουμε μαθηματα για τον Πλατωνα, τον Σωκρατη, τον Πυθαγορα, για την Φυση, για τον ανθρωπο, για τον κοσμο.
-Μπορεις να μιλας εξ ονοματος της αγαπης;
-Μπορεις. Ομως είναι μονο λογια. Η καρδια με την καρδια μιλουν μονο μια γλωσσα. Μιλουν μονο την γλωσσα της σιωπης. Ετσι τα εφτιαξε ο Κυριος, ετσι θελησε να τα φτιαξει. Ετσι όλα τα κειμενα κ ολες οι γραφες είναι σκετη φλυαρια, για να περναμε την ωρα μας ευχαριστα. Δεν ειμαι εναντιον κανενος, ουτε κ εναντιον του ανθρωπινου ειδους, αλλα αν μπορουσε το ανθρωπινο ειδος να εκλειψει από την γη,
Να, ας πουμε, να παει να κατοικησει στο φεγγαρι,
κ αφηνε την γη ελευθερη από την παρουσια του, τοτε θα συνεβαινε κατι απιθανο. Ο Θεος θα ξανακατεβαινε στη γη, γεματος χαρα, σαν μικρο παιδακι, φωναζοντας: Επιτελους ελευθερος. Επιτελους ελευθεροι. Ολα τα ζωντανα θα το διασκεδαζαν. Εφυγε ο νταης. Επιτελους.
Σου ελεγα πριν ότι δεν μπορεις να γραψεις για την αγαπη. Κ το ιδιο ισχυει κ για μενα, για τα γραπτα μου τα σχετικα με την αγαπη, είναι σκετα σκουπιδια. Σκετη φλυαρια,
Η αγαπη είναι παντα σιωπη. Σου κτυπα την πορτα ντροπαλα,
της ανοιγεις. Μπαινει στο σπιτι σου,
κ πρεπει να μην εισαι εκει για να μπορεσεις να την αγκαλιασεις.Το Εγω πρεπει να λειπει.
Όμως το ανθρωπινο ειδος είναι ακομα στην γη κ αλωνιζει ασυστολα. Αρχιμαφιοζος. Νονός.
Ετσι ο Θεος ζει αλλου. Ποτέ δεν ηταν εδώ. Στις σπανιες στιγμες που αποφασισε να ρθει,
το εχει μετανοιωσει οικτρα. Εξ’αλλου τι να ελθει να κανει εδώ;
Τοσος καταναλωτισμος, τοση ομφαλοσκοπιση. Καλυτερα που λειπει. Θα τον ειχαμε κανει κ αυτόν εμπορευμα. Καλυτερα που λειπει. Μας αφησε μονους μας. Καλυτερα ετσι. Καλυτερα.
Ενα φαντασμα πλανιεται πανω από την γη. Είναι ο ανθρωπος.
Υπαρχει κ μια αλλη μαρτυρια σχετικα με τον Οδυσσεα κ τον γιγαντα Πολυφημο. Ακουσε την, ειναι κ η πιο σοβαρη κ η πιο αληθινη. Δεν είναι μυθος:
Ο Οδυσσεας, εκει μεσα στην σπηλια, ακουσε τον γιγαντα που εσκουζε. Φαινεται καπου ποναγε. Τον ρωτησε γιατι σκουζει κ ο γιγαντας του ειπε ότι εχει μπει ένα ξεφτι ξυλου από το ροπαλο του στο δακτυλο του. Τοτες ο Οδυσσεας του ειπε αν μπορει να τον βοηθησει να το βγαλει. Ο γιγαντας δεχτηκε. Τοτε το πονηρο μυσαλο του Οδυσσεα πηγε αμεσως στο κακο. Σκεφτηκε ότι όταν θα προσπαθουσε να βγαλει την ακιδα από το χερι του γιγαντα, σε μια στιγμη που ο γιγαντας θα ηταν σκυμμενος από πανω του κοιταζοντας τον, θα γυριζε αμεσως κ θα του εβγαζε το ματι κ θα τον τυφλωνε. Τιποτε όμως δεν εγινε ετσι κ αυτή είναι η ομορφια της ζωης. Το απροβλετο. Να τι πραγματικα συνεβηκε:
Όταν ο Οδυσσεας εβγαλε την ακιδα από το χερι του γιγαντα Πολυφημου, ο γιγαντας τοσο πολύ ηταν ευχαριστημενος που γυρισε κ αγκαλιασε τοσο δυνατα τον Οδυσσεα που κοντεψε να τον συνθλιψει. Ο γιγαντας εφερε ρακί κ κερασε τον Οδυσσεα κ καθως η νυχτα ηταν μεγαλη ελεγε ιστοριες της ζωης του ο ένας στον άλλο κ περνουσαν ομορφα, σηκωνοντας τα ποτηρια με το ρακι ,
-γεια σου.
-γεια σου.
Κ μιλωντας ο Οδυσσεας, τον πηρε ο υπνος. Τοτες ο γιγαντας εφερε την δικη του κουβερτα, από γουνα μαμουθ κ τον σκεπασε κ του χαιδευε τα μαλλια. Κ ο Οδυσσεας ειδε στον υπνο του ότι ηταν με την γυναικουλα του στην Ιθακη, με τον γιο του τον Τηλεμαχο κ το γερικο του σκυλι στα ποδια του κ δεν αντεξε στο ονειρο του κ δακρυσε ετσι όπως κοιμοταν. Κ ο γιγαντας το παρατηρησε αυτό κ μαλακωσε η σκληρη του καρδια που την άλλη μερα τους αφησε ελευθερους κ φυγαν. Κ οι συντροφοι του Οδυσσεα κ ο Οδυσσεας, ειχαν την ευλογια του γιγαντα κ του πατερα του, του βασιλια της θαλασσας, του Ποσειδωνα. Σε τρεις μερες το ταλαιπωρο ταξιδι του Οδυσσεα εφτανε στο τελος του, με ολο το πληρωμα του σωο κ ασφαλες. Κανεις δεν πνιγηκε από τρικυμιες κ τετοια. Ολα αυτά ηταν μυθοι κ προκαταληψεις του παραμυθά Ομηρου, για να εντυπωσιασει.
-Κ ο γιγαντας;
Ο γιγαντας εγινε χορτοφαγος. Χορτοφαγος. Η ζωη μας είναι απροβλεπτη. Ολα σε μια στιγμη μπορουν να αλλαξουν. Ολα. Προς το καλυτερο η στο χειροτερο. Κ ο γιγαντας που δεν ειχε τυφλωθει, φορεσε στα γεραματα του γυαλια. Ερχοντουσαν τα προβατα στα ποδια του τοσο αφοβα, σαν να ηταν σκυλια κ αυτος τα χαιδευε απαλα,
σαν να χαιδευε την ιδια την καρδια του, μασουλωντας μαρουλια κ μαιντανο,
κ δυοσμο,
εχοντας πανω στα αυτια σκουλαρικια από ανθη γιασεμιου,
κ το προσωπο του τοσο ζαρωμενο κ κουρασμενο απο τα χρονια,
σαν να θελαν οι ρυτιδες να κρυψουν κατι. Κατι πολυτιμο. Κατι πολύ- πολύ πολυτιμο,
Μα αυτό δεν κρυβοταν, γιατι τον προδιδαν τα ματια του. Τοσο ομορφα κ τοσο λαμπερα, Εκει μεσα στα κυλωματα του κρανιου του. Η ψυχη του ανθρωπου, τα ματια του, καθως λενε.
Δυο αστραπες εκει μεσα. Κεραυνοι. Κεραυνοι που κατακαίουν το ψεμα κ όλα τα γραπτά. Κ αφηνουν τον κοσμο παντα παρθενο κ φρεσκο. Σαν νεογεννητο μωρο. Χριστό. Χριστουγεννα.
αφιερωμενο στους συμμαθητες μου κ την δασκαλα μου προσωπικα. με εκτιμηση κριστοφ.
μαθηματα αγαπης,
μεσα σε ένα Κοσμο που δεν είναι τιποτε άλλο παρα Αγαπη,
σκεπασμενη με ψεματα. Με χιλιαδες ψεματα. Εκατομμυρια ψεματα. Σκιες.
Κ σημερα θα ξαναβγει ο ηλιος κ μετα θα ξαναφυγει. Όπως παντα.
Κ γω θα ψαχουλευω στο σκοταδι, πιθανον ένα κερι με λιγο φως,
Κ ξανα θα βγει ο ηλιος. Ενας κυκλος, ξανα κ ξανα.Ενας επαναλαμβανομενος κυκλος.
Μαθηματα αγαπης, μεσα σε έναν κοσμο Αγαπης.
Εβαλα στο τζουμποξ μου: τον υμνο των μαυρων σκυλιων, του Κηλαηδονη,
Στα ξενυχτια λεμε ναι, κ στις τρελες λεμε ναι,
Στα μεθυσια λεμε ναι, στα κοριτσια λεμε ναι,
Ναι!!

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 





