μια απροβλεπτη συναντηση με τον Μαικλ Τζακσον

Νησι Σκιαθος. Σεπτεμβριος. Δυο κερακια αναμμενα στην παραλια, διπλα σε εναν αντρα κ μια γυναικα. Σχεδον μονοι τους. Πιο κει κατι ξενοι λουομενοι ετοιμαζονται να φυγουν. Φευγουν. Η παραλια ολη δικια τους. Ειχαν γνωριστει το χθεσινο βραδακι κ τωρα μονοι τους εδώ. Ο αντρας γυρω στα 50, δηλαδη στο τελος της σεξουαλικης του καριερας. Η γυναικα γυρω στα 20.Στην αρχη. Ενα μπουκετο 20 λουλουδιων. Γεματη σεξουαλικη ενεργεια. Ένα ηφαιστειο ετοιμο να εκραγει. Προσεχε!

Γυναικα! Θαυμαζω την γυναικα! Με εμπνεει. Ολες οι γυναικες, κάθε ηλικιας. Τις θαυμαζω. Ενα αριστουργημα. Πιστευω ο ιδιος ο θεος δεν θα το περιμενε. Ο ιδιος, ενας αντρας, που τον ξεπερασε το δημιουργημα του. Σε όλα! Ο Θεος είναι Γυναικα.

Τον ειδε χθες βραδυ κ τον ερωτευτηκε αμεσως. Καθοταν εκει με κατι φιλες της , γεματη ανια κ ξαφνικα μπηκε μεσα αυτος σαν χειμαρρος. Δεν αντεξε κ πηγε κ του μιλησε. Γνωριστηκαν. Η καρδια της πηγαινε να σπασει. Ο αντρας που εψαχνε μια ζωη. Αυτος!

Τωρα μονοι τους στην παραλια κ διπλα τους δυο αναμμενα κερακια, κοντα το ένα στο άλλο, σαν να ακουμπουσαν οι φλογες τους. Ακουμπουσαν κ ελιωνε το ένα μεσα στο άλλο. Δεν ειχαν κανει ερωτα ακομα. Οταν εχεις διπλα σου μια αλανιαρα Αφροδιτη οποια ηλικια κ να εχεις, ακομα κ εκατο χρονων να εισαι, θα αναστηθεις, θα σηκωθεις από το κρεβατι, θα ξεχασεις αρθριτικα κ βουλωμενες αρτηριες κ θα ορμισεις προς τα μεσα ακαθεκτος. Ξεχνωντας ποιος εισαι κ το πόσο εισαι. Το σεξ είναι μια φυσικη νοσος που ονομαζεται αλτσχαιμερ. Ξεχνας τα παντα κ ορμας κ οπου σε βγαλει. Ειναι σαν να ταξιδευεις με το καραβι κ βλεπεις μια γοργονα, με τα ζουμερα της στηθη να τα χαιδευει το κυμα κ να σου λεει ελα μαζι μου. Θες δεν θες θα πας. Πεφτεις στο νερο κ κολυμπας μαζι της, πανω της, κατω της, μεσα της,

κ αυτή να ουρλιαζει, εχοντας στα χειλη της το ονομα σου,

κ το πιο παραξενο απ’όλα είναι ότι δεν ξερεις κολυμπι. Ποτε δεν ηξερες. Παντα πρωταρης.

Είναι ανικητη η γυναικα. Ότι κ να κανεις. Σεβαστου την. Η μονη Θεα που υπαρχει.

Διπλα του ένα ηφαιστειο να τον καταπιει. Από τοτε που την ειδε την ειχε σηκωμενη. Ηταν ετοιμος για όλα. Ετσι όπως ηταν ξαπλωμενη στη αμμο αρχισε να την σκεπαζει με αμμο. Αυτή αμεσως ανατριχιασε ηδονικα. Την σκεπασε σιγα σιγα με αμμο κ η αμμος πηρε το σχημα του κορμιου της. Αυτές οι καμπυλες. Κ να ξεχωριζουν δυο γυμνες κορυφουλες. Δυο ολοστρογγυλες κορυφες. Πηγαινε να στησεις τις δικες σου σημαιες πανω τους!

Την σκεπασε με την αμμο, την φιλησε στα χειλη κ σηκωθηκε. Περπατησε μονος στη παραλια. Καθησε μονος του πανω σε ένα βραχο διπλα στη θαλασσα.

Εδώ ακριβως σταματησα να γραφω κ πηρε την σκυταλη ενας Ανθρωπος που εφυγε απο κοντα μας. Ο Μάικλ Τζακσον, να μας μιλα για τα παιδια,

να μιλα συνεχως για τα παιδια. Για τα παιδια του κοσμου μας.

Michael Jackson The Greatest Humanitarian-Greek subtitles-youtube,

να μιλα για την Φυση,

να τραγουδα την ζωη. Να υμνει τον πλανητη μας,

να μοιαζει εξωγηινος. Ενας ξενος. Μονος αυτος κ πεντε εξι αλλοι μαζι του. Τα μιασματα.

Κ κατω στις πλατειες το κοινο ,ως συνηθως, να ουρλιαζει κ να πετα τα γυναικεια σλιπακια του στη σκηνη,

πανω στα μουτρα του Μαικλ Τζακσον.

Εφτασε κοντα της. Συνεχιζε να κοιμαται στην παραλια. Σκεπασμενη με την αμμο,

κ αυτές οι δυο ομορφες βουνοκορφες της που εξεχαν,

κ η λεξη «δυο»να στριφογυριζει στο μυαλο του, σαν κατι το αταιριαστο. Εγειρε κ την φιλησε στο στομα κ αυτη αναστεναξε βαθια.

Τα δυο κερακια,που ηταν παρα διπλα κ συνεχιζαν να τρεμοπαιζουν στον αερα, δεν ξερω πως εγινε, εγειρε το ενα διπλα στο άλλο κ αυτοπυρποληθηκαν.

Δεν ξερω ,

αλλα σε αυτόν τον κοσμο, που κολυμπουμε ολοι μας,

δειχνει τοσο παραξενο κ ηρωικο να κανει καποιος το αυτονοητο. Να Υμνει την Ζωη.

Πληθη που ουρλιαζουν για λιγη αγαπη,

Εκλιπαρουν για αυτή. Σκοτωνουν για αυτήν. Την Αγαπη.

Ξεκινησα να γραφω κατι, χωρις να ξερω που θα παω κ τι θα συναντησω κ βρεθηκα προσωπο προσωπο με τον Μαικλ Τζακσον. Δεν θα το πιστεψεις! Για πρωτη φορα! Εγω κ ο Μάικλ αντιμετωποι για πρωτη φορα πανω στην σκηνη,

του θεατρου,

που ονομαζεται Κοσμος. Φατσα φατσα. Ειναι απιστευτο! Σαν μονομαχοι.

“Προσευχομαι οταν δω κατι απιστευτα μεγαλοπρεπες,

κ προσευχομουν την άλλη μερα όταν τα συννεφα σχηματιστηκαν πανω

από το βουνο κ το σκηνικο του ηλιου ηταν καταπληκτικο,

κ οι υπεροχες γραμμες που σχματιστηκαν στα βουνα. Πως μπορεις

να μην πεις: ουαου. Ο Θεος , ο κοσμος, είναι τοσο ομορφα. Κοιτα τα συννεφα! Ευχαριστω

που κανεις τα πραγματα τοσο ομορφα. Κ τα συννεφα είναι σημαντικα, δινουν την υγρασια,

το οξυγονο κ δεν χρειαζοταν να είναι ομορφα, αλλα μολις κοιταξεις ψηλα σε εμπνεουν”.

Μichael Jackson Rare talking about clouds-greek subtitles-youtube.

Τωρα που εφυγε ο Μαικλ κλαψουριζεις. Που θα βρεις αλλον σαν αυτόν;

Ψαχνεις γυρω σου για ηρωες. Ειμαι σιγουρος ότι θα τον βρεις,

γιατι παντα υπαρχουν ανθρωποι που κανουν το αυτονοητο,

να υμνουν την ζωη.

Ακουω αγρια βουβαλια να ποδοπατουν συνειδησεις,

να βιαζουν, να εκμεταλευονται, να ασχημονουν πανω σε παιδικες καρδιες.

Δεν είναι βουβαλια. Ειναι η απληστια του χρηματος. Κοιταξε τους! Φορουν χρυσες κορωνες. Είναι σαν εμας, καταίδιοι. Μας μοιαζουν. Ειναι ο οχλος. Κατι σαν Χιτλερ κ τα Ες-Ες του. Αυτοι είναι οι Χιτλερ κ μεις τα Ες-Ες, συνεταιρακια της τρελας του κοσμου μας.

Διαβασα λιγο για τον Μαικ Τζακσον κ κατεληξα όπως παντα στην ιδια χιλιοπαιγμενη ιστορια: Ενας αγγελος αναμεσα σε χουλιγκανς. Εφυγες νωρις Μαικ. Σε εξαποστειλαμε πριν την ωρα σου. Αγαπες κ πρασινα αλογα. Μπουρδες.

Ποσες βομβες εριξες σημερα;

Ποσους πικρανες σημερα;

Ποσες πουστιες εκανες σημερα;

Ποσα κερδισες σημερα στο χρηματιστηριο;

Συσσωρευσες αρκετα τρις στην Ελβετια;

Κ η ριπανση; Ποσο μολυνες σημερα την γη;

Μαικλ Τζακσον. Σαν στο κεντρο της Χιροσιμα ενας Πλατανος ολοζωντανος. Απιστευτο.

Νομιζεις ότι κλαις που εφυγε ο Τζακσον; Κακομοιρη μου! Απλα κλαις την μοιρα σου. Κλαις τον εαυτο σου. Τον λυπασε. Αυτό λενε ολοι οι ψυχολογοι: Δοξαζω καποιον σαν θεο για να εχω το αλοθι να κανω τις πουστιες μου. Μονο που ο Μαικλ δεν ηταν θεος, αλλα ενας ανθρωπινος ανθρωπος. Ανθρωπινος Ανθρωπος. Δηλαδη Θεος,

κ η δημιουργια του είναι δημιουργια Κοσμου. Ενας Θεος, όπως ακριβως ο Θεος. Δημιουργος.

Ο Μάικλ δεν εφυγε ποτε. Ηταν παντα εδώ.

Εσυ λειπεις. Παντα ελειπες. Χιλιαδες χρονια κ χρονια απουσιαζεις. Κενος. Απροσωπος.Ο Μάικ είναι εδώ χειροπιαστος. Ακουμπησε τον! Δεν ειναι φαντασμα. Εισαι εσυ.

Εισαι ακριβως εσυ,

η όπως πρεπει να εισαι. Ανθρώπινος Ανθρωπος. Μαικλ Τζακσον. Γεμιζουν τα κενα μας.

Ειχαν συσκεψη οι δυναστειες του Χρυσού. Ειχαν μαζεψει τοσο χρυσο. Ειχαν μετατρεψει τον ανθρωπο σε μηχανη που παραγει χρυσο. Πολύ χρυσο. Δεν μπορεις να το φανταστεις ποσο χρυσο κατεχουν. Θα θεωρηθω οργανο της Παπαρηγα κ του ΚΚΕ, αλλα ο συσσωρευμενος χρυσος προκειται να μας πνιξει.Μια πλημμυρα. Τοτε εμφανιστηκε ενας ανθρωπος με μια μαουνα που ονομαστηκε κιβωτος, κ εβαλε μεσα όλα τα ζωα του κοσμου,

Κ η μεγαλη πλημμυρα εγινε. Τελικα η κιβωτος, αφου αποσυρθηκαν τα νερα, προσαραξε σε ένα ορος . Κ ξαναρχισε η ζωη, σχεδον από την αρχη. Μεχρι που κατι δεν πηγε παλι καλα κ ξαναγινε πλημμυρα,

Ειχαν συσκεψη οι δυναστειες του Χρυσου.

Μάικλ μου. Γεμιζεις τα κενα μας. Κατι πρεπει να βαλουμε μεσα στην κιβωτο, όταν θα ερχεται η πλημμυρα μας. Γεμιζεις τα κενα μας.

Μαικλ μου παρε με μαζι σου. κριστοφ