στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Ειναι κατι που ανακαλυψα. Ειναι ισως μια πολύ σπουδαια ανακάλυψη. Οτι θα πρεπει να σεβεσαι. Να σεβεσαι τον χωρο σου, την ζωη σου,
τους αλλους.
Σεβασμος.
Σεβασμος ειναι η έννοια που θα μας ανοιξει τις πορτες του αγνωστου.
Ακομα κ να συναντησεις εναν αλλοθρησκο,
θα πρεπει να τον σεβαστεις.
-Γνωριζω οτι η θρησκεια σου ειναι διαφορετικη απο την δικη μου,
το χρωμα σου,
η κοινωνικη σου θεση,
το φυλο σου,
η ηλικια σου,
εισαι διαφορετικος κ όμως σε σεβομαι.
Σεβασμος ειναι η σκαλα που θα μας ανεβασει πιο πανω από μας.
-Ποιοι ειμαστε εμεις;
εχουμε μπλεχτει μεσα σε χιλιων ειδων θεωριες. Κοταξε να δεις πως δουλευει:
Δεν γνωριζω κατι, κ για να το αποδεχτω φτιαχνω γυρω του διαφορες θεωριες.
Δεν μπορουμε δηλαδη ακομα να βγουμε ανοικτα κ να πουμε: δεν γνωριζω!
Ετσι δεν σεβομαστε την πραγματικη ιστορια του Κοσμου κ προσπαθουμε να πιστεψουμε τις διαφορες θεωριες.
Παιξε με τις θεωριες. Ομως ειναι όλα παιχνιδια του μυαλου. Αυταπατες.
Βγες στη σκηνη κ παραδεχτου οτι ολα αυτά ειναι ένα θεατρο. Δεν ειναι κακο.
Τουναντιον λες οτι αυτο που παιζεις δεν είναι θεατρο αλλά η πραγματικοτητα.
Λες ψεματα, προσπαθεις να εξαπατησεις τον εαυτο σου. Δεν σεβεσαι την αληθεια αυτή καθεαυτή.
Ειμαστε συρρικνωμένοι απο φοβο σε μια γωνια. Μπορεις να μας ονομασεις «οι δειλοί», ανθρωποι που ζουν ενα παραμυθι που εφτιαξαν οι ιδιοι από φοβο.
Πολλοι ανθρωποι εκμεταλευονται τον φοβο των ανθρωπων για δικα τους συμφεροντα,
ομως δεν ειναι εκει το θεμα. Ο φοβος ειναι απλα τροπος ζωης μας, κ «αυτοι» το εκμεταλευονται.
Το συμπαν δεν ειναι φοβος. Ειναι προκληση,
ειναι το αγνωστο,
κ στο κατω κατω κανείς δεν γνωριζει το αγνωστο. Ολων μας ο δρομος που θα βαδισουμε ειναι αγνωστος,
γιατι να βαδιζω εναν ψευτικο κοσμο;
Το επομενο μας βημα ας ειναι γεματο με αληθεια.
