στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
ειναι δυο νεα παιδια που εχασαν την ζωη τους,
στην πορεια για μια Κυπρο,
χωρις ξενα στρατευματα,
χωρις δυναμεις κατοχης,
για εναν ενωμενο λαο,
για μια ενωμενη Κυπρο.
Η ιστορια ειναι γνωστη:
Κυπριοι μοτοσικλετιστές, το 1996, αποφασιζουν να πραγματοποιήσουν πορεια Ευρωπαικη. Μια Ευρωπαικη ειρηνικη πορεια με τις μηχανες τους. Αυτη η κινηση ειχε επιτυχια, εδωσε μιαν άλλη δυναμική στον αγωνα των Κυπριων για μια ειρηνικη ενωμενη πατριδα.
Ομως τα γεγονοτα ηταν αιματηρα. Δυο νεκροι. Ενας ελληνοκυπριος, ο Τασος Ισαακ, εχασε την ζωη του, κ ενας αλλος ελληνοκυπριος, λιγο πιο μετα , για μια ειρηνικη διαμαρτυρια με αφορμη τον αδικο χαμο του Ισαακ.
Ηταν ο Σολωμού.
Ηταν ο Τασος Ισαακ και ο Σολωμος Σολωμου.
Τωρα, 20 χρονια μετα απο αυτά τα γεγονοτα, Κυπριοι μοτοσικλετιστές ξεκινησαν από το Βερολινο κ θα ειναι στην Ελλαδα, στην Αθηνα στις 23 του Ιουλη . Θα τους υποδεχτουμε σε εκδηλωση που θα γινει στην αιθουσα Ελληνων Λογοτεχνων, οδος Γενναδιου 8 και Ακαδημιας , ημερα Σαββατο κ ωρα 7 το απόγευμα.
Θα πρεπει να σταματησει καποτε το αιμα στην Κυπρο,
κ όχι μονο στην Κυπρο,
θα πρεπει να κοιταξουμε αυτόν τον κοσμο όχι για να σου παρω κ να μου παρεις,
οχι για να λεω εγω ειμαι ο νικητης,
κ συ ο ηττημενος. Να ζησουμε ολοι μονιασμένοι, αγαπημενοι. Εσυ δεν εισαι πιο άξιος απο μενα,
ουτε εγω πιο αξιος σου. Ειμαστε ολοι ανθρωποι κ ζουμε σε ενα σπιτι,
με τον ιδιο ουρανο,
κ τον ιδιο ηλιο απο πανω μας. Αναπνεουμε ολοι τον ιδιο αερα, πινουμε ολοι το ιδιο νερο.
Θα πρεπει μια μερα να αφησουμε τα οπλα στην μια μερια, να τα πεταξουμε, κ να αποφασισουμε ολοι να δωσουμε τα χερια,
κ να προχωρησουμε ολοι μαζι,
για ένα κοσμο γεματο ειρηνη, αγαπη, αλληλοεκτιμηση, αλληλοκατανοηση, αλληλοσεβασμο.
Να προχωρησουμε ολοι μαζι σαν ενας ανθρωπος, ολη η Γη,
ετσι που όπως ολοι λενε, οτι απο πανω μας κ μεσα μας κ παντου εχει Θεους που μας παρακολουθουν,
ετσι που,
αυτοι οι Θεοι να σηκωνουν το ποτηρι τους κ να πινουν στην υγεια μας,
γεματοι με ευχαριστηση,
οτι τελικα αυτο το ειδος που ονομαζεται ανθρωπος, βρηκε επιτελους τον δρομο του.
νεα παιδια,
που ειναι γεματα ζωντανια, δυναμη κ ενεργεια,
κ που μπροστα στην πορεια της ζωης τους, στεκονται
υπουλα εμποδια,
σαν λιονταρια που τους στηνουν παγιδα.
νεα παιδια που ειναι γεματα Ζωη,
κ σαν να ζηλευει ο χαρος,
στελνει τα τσιράκια του,
κ ερχεται κ τα παίρνει.
Αποτιω φορο τιμης στον Ισαακ κ τον Σολωμου. Αιωνια η μνημη τους.
με εκτιμηση κριστοφ.
