στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
οταν ανέβηκε ενα παιδακι να απαγγειλει το ποιημα για την δημοκρατια,
(γνωριζεται, αυτη η δημοκρατια που ειναι διάφορα κόμματα, που καποια αποφασιζουν για τους αλλους, κ που τελικα πισω απο ολα ειναι το στυγνό συμφερον),
ειπε το παιδακι:
«Δημοκρατια ειναι οταν διοικει ο Δημος, ο λαος».
ολοι γελασαν,
γιατι γνωριζαν οτι η Δημοκρατια εδω κ παρα πολυ καιρο δεν υπηρχε. Υπηρχε μονο η σκια της,
που έμοιαζε σαν κλεφτης μεσα στη νυχτα.
ετσι ο κοσμος ψηφιζει απλα μαριονετες. Τα νηματα της μαριονετας δεν κουνουσε ο λαος, αλλά άλλοι εκτος λαου,
εκτος εθνικων συμφεροντων.
ηταν φανερο, η Δημοκρατια εμεινε μονο κατ’ονομα, στην ουσια άλλοι διοικουσαν την χωρα. Η Κλίκα.
Ακου,
πρωτα απ’ολα δεν χρειαζεται κανενα συνορο στον κοσμο. ολα τα συνορα ειναι παιχνιδια πανω στη ραχη σου. ειναι παιχνιδια των πονηρων, που πρωτα δημιουργουν το προβλημα κ μετα οι ιδιοι εμφανιζονται οτι μπορουν να το λυσουν. στην πραγματικοτητα, οι πολιτικοι, ειναι κατασκευαστικές εταιρίες προβληματων.
Αν ολα πανε καλα στη ζωη σου, αν δηλαδη ξεφυγεις απο τα στενά
συμφεροντα καποιου κομματος,
απο τα στενα συμφεροντα μιας χωρας,
απο τα στενα συμφεροντα μιας θρησκειας,
απο τα στενα συμφεροντα μιας ιδεολογιας,
τοτε αυτο που μενει ειναι: ενας Κοσμος,
ενας ενιαιος κοσμος.
