Τριλογια. Μερος Δευτερο. Η τρομοκρατια 2

προσπαθεις να φτιαχνεις ενα ευχάριστο προσωπο οταν σου μιλα το αφεντικο σου,

μεσα σου βραζεις- ειναι τοσο παραξενος, φλεγματικος, κομπλεξικος,αναποδος-

Υποκρινομαστε. Το 90% της ζωης μας υποκρινόμαστε.

Οταν θα γινουν εκλογες, οι υποψηφιοι βάφουν τα προσωπα τους χαμογελαστά, με ενα μεγαλο χαμογελο,

σαν κλουν,

για να κλεψουν την ψηφο σου. Αργοτερα οταν θα βγουν, παίρνουν το υφος του σοβαρου πολιτικου,

που κουβαλα στις ραχες του την τυχη του εθνους,

κ υποκρινονται οτι ειναι σοφοι κ γνωριζουν. Η χαρτινη ζωη μας.

Η υποκρισια ειναι τροπος ζωης μας. Ομως,

οταν πηγαινεις κομμωτηριο,

οταν φορας επώνυμα ρουχα,

οταν προσπαθεις να κρυφτεις πισω απο πραγματα, εισαι υποκριτης. Δεν μας αρεσει το ισιο, κανουμε διπλωματία, για να κρυψουμε κατι. Τα συκα –συκα κ η σκαφη-σκαφη ειναι τροποι που τους εχουμε απωθησει, απο την ηλικια των 5 χρονων. Εκτοτε εχουμε πονηρεψει. Τι εχεις ομως να κερδισεις υποκρινομενος για κατι που δεν εισαι;

Προσπαθεις να κρυψεις τον ψευτικο εαυτο σου που εφτιαξες. Κ επειδη ειναι ψευτικος, πρεπει να συνεχιζεις να υποκρινεσαι. Ο κοσμος που ζουμε ειναι ενα θεατρο. Δεν ειναι τιποτε το κακο με το θεατρο. Το προβλημα ειναι οτι αυτο το θεατρο το παίρνεις σοβαρα κ νομιζεις οτι ειναι πραγματικό. Δεν ειναι. Οι σχεσεις των ανθρωπων, ο ερωτας, το γνωριζεις , παντα το γνωριζες, οτι δεν κρατα ποτε μακριά, αν κρατησει δεν ονομαζεται ερωτας, αλλα αγαπη,

κ αγαπη σημαίνει διαλυση της σταγόνας μου στον Ωκεανο, υπαρχω κ ζω μεσα απο σενα. Το εσενα δεν ειναι κατι το τοπικο,

αγαπη σημαίνει οτι μεσα απο σενα αγαπω ολο τον κοσμο, μεσα απο σενα συνέβηκε να αγαπησω ολο τον κοσμο, η αγαπη δεν ειναι τοπικο φαινομενο, αλλα συμπαντικο, ξαφνικα νιωθω οτι ειμαι ενα με ολα.

Το γνωριζεις αυτο: οτι ο ερωτας ειναι παραδικος, σημερα ειναι κ αυριο οχι, κ ομως εσυ παντρευεσαι δεσμεύεσαι κ μετα υποκρινεσαι οτι αγαπας. Δεν αγαπας, υποκρίνεσαι.

Καθε μερα βαζουμε διαφορων ειδων μασκες,

οταν φιλουμε,

οταν αγκαλιαζουμε τα παιδια μας,

οταν νευριαζουμε, οταν μιλουμε με το αφεντκο μας, οταν μιλουμε με τον υπηρετη μας. Παιζουμε θεατρο, ειμαστε ωραιοι ηθοποιοι. Αυτο ειναι ολο, παραδέχτου οτι παιζεις ρολο.

-Ειμαι ο προεδρος της χωρας κ θελω να στείλω διαγγελμα στο λαο μου:

Λαε μου. Θα ηθελα να σου ανακοινώσω κατι που δεν μπορουσα να σου το πω πριν, δεν ημουν ωριμος. Τωρα ομως καταλαβα κατι. Οτι επαιζα εναν ρολο. Δεν γνωριζω τιποτε απο το φαινομενο που ονομαζεται Ζωη. Ειμαι τοσο αδαης οσο κ συ. Δεν γνωριζω τιποτε απο δαυτην, κανεις δεν γνωριζει, ομως υποκρινόμουν, διοτι δεν μπορω να καθοδηγησω κανεναν, γιατι κ ο ιδιος ειμαι χαμενος σαν εσενα, ψαχνω κ γω να βρω το δρομο μου. Επαιζα απλα ενα θεατρο. Περηφανε λαε μου σε χαιρετω. Ο προεδρος σου, που απλα παιζει ενα ρολο.

Αμεσως η αντιπολίτευση- που υποκρινεται οτι γνωριζει-

θα ζητησει την παραίτηση του,

κ τα μεσα ενημερωσης- που υποκρίνονται οτι γνωριζουν-

θα τον υποστηριξουν για να ανεβασουν κ αυτα την θεαματικοτητα τους, τα εσοδα τους.

Η υποκριτική ειναι μεσα στο αιμα μας, ετσι υποκρινόμαστε οτι εμεις οι πάμπλουτοι του κοσμου, επειδη κατεχουμε μεγαλη οικονομικη δυναμη, οτι μπορουμε να κανουμε οτι θελουμε.

Να ξερεις:

στη ζωη ειναι ολα ρόλοι. Ο ρολος του προεδρου, του βουλευτη, του δικαστη, του αστυνομικου, του αφεντικου, του δημοσιογραφου, του γιατρου, του φανοποιού, του οδοντιατρου.

Υπαρχουν τα ταλεντα σε αυτο το θεατρο, ανθρωποι που μπορουν να κανουν πολυ χρημα, επιστήμονες που ανακαλυπτουν κατι, σπουδαιοι γιατροι, σπουδαιοι ιερεις, αρχιτεκτονες, συγγραφεις, ηλεκτρολογοι, μηχανικοι αυτοκινητων, κοπτοραπτουδες, σχεδιαστες ρουχων, σχεδιαστες αυτοκινητων. Ειναι ολοι αυτοι ρολοι.

Το ποσο καλα το παιζει καποιος δεν εχει καμια σχεση με την οντοτητα που ονομαζεται ανθρωπος. Ομως εμεις παιρνουμε σοβαρα τους ρολους μας, ταυτιζομαστε με αυτους, με αποτελεσμα να δημιουργούμε κολαση πρωτα απ’ολα για μας κ μετα για τους γυρω μας. Κολαση ειναι η ψευδαίσθηση που εχουμε, οτι ειμαστε καποιοι μεσω του ρολου που παιζουμε.

Ενας τιποτε αλλο απο χωματινος κοσμος, παροδικος,

πολλες φορες τοσο βιαιος, τοσο τυφλα βιαιος, ενας πολεμος, μια τρομοκρατια, που η μονη του διαφορα απο τον παραδοσιακο πολεμο, ειναι οτι ολοι ειμαστε στοχοι.