Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (69) | Άρθρο (14) |
| Διήγημα (47) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (8) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (126) |
| Ποίηση (807) |
| 807 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
H δικιά μας συνάντηση άργησε 30 χρόνια . Πάντα την ονειρευόμουν κι έτρεμα την στιγμή μην προδοθώ .
Κάποτε θα το καταλάβεις
Μου είχες πει…
Η συνέχεια της βροχής
Είναι η σιωπή…
Λυπάμαι μόνο που
κράτησες το σχήμα
Όχι,
εγώ δεν τη μισώ
Με ορμή εκτοξεύεις την φιάλη,
το σπίτι τους συντρίβεται σε γυάλινα κομμάτια, μα και αυτοί το αποζητούσαν.
Βάθος της νύχτας και τ' ουρανού τούνελ βαθύ με παρακολουθείς λες, μ' επιβλέπεις επιστατεύεις την παραγωγική μου ανάσα προσωπικός μου τηρητής στεγνός στυγνός είσαι σε μυρίζομαι
Από τότε που με θυμάμαι, πετάω.Απλώνω τα χέρια και βρίσκομαι στον αέρα ν' ακουμπάω τα σύννεφα. Έχω δει όλη τη Γη,πετώντας απαλλαγμένη από το χωμάτινο σώμα μου.
Καρφωμένος μ' ανατολήσ' ατίθασους ανέμους -δεν πέφτωκι ας βαραίνουν τα λάφυρα -απολυτρώνομαιμε νύχτεςδεσμεύομαιξημέρωμαξεσπώ με πόνοστον πόνοσφραγίζονταςμε πυρωμένο βλέμμα σουτο στήθος μου
" Ελεύθεροι άνθρωποι χωρίς ηθική, είναι ελεύθερα ζώα.." Ιψεν
![]() |
0.0 |
Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
December 21, 2010 Προβολές: 3108
0
0
Θ’ ακούσεις τη
μέρα μου..
που τρίζουν τα
δόντια
με σφιγμένες αισθήσεις
ενώ τα δάχτυλα
αρνούνται τα χάδια
κι οι
χορδές αδειάζουν
και
σπάνε οι νότες
στο γυμνό πάτωμα
Απέκτησα μια κακή συνήθεια
να μετρώ τα πέταλα των λουλουδιών
αντί να τα σκοτώνω
και είμαι πληγωμένος μίσχος
| 807 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews


