Καλώς ήρθατε
στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.
Home 
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
ΛΟΓΟ - PAGE Ποίηση
LOGO PAGE **
| Άλλο (15) | Ανένταχτο (67) | Άρθρο (13) |
| Διήγημα (40) | Δοκίμιο (0) | Επιστημονική Φαντασία (7) |
| Μυθιστόρημα (2) | Νουβέλα (0) | Πεζογράφημα (125) |
| Ποίηση (808) |
| 808 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » |
Ordering
|
Από τότε που με θυμάμαι, πετάω.Απλώνω τα χέρια και βρίσκομαι στον αέρα ν' ακουμπάω τα σύννεφα. Έχω δει όλη τη Γη,πετώντας απαλλαγμένη από το χωμάτινο σώμα μου.
Καρφωμένος μ' ανατολήσ' ατίθασους ανέμους -δεν πέφτωκι ας βαραίνουν τα λάφυρα -απολυτρώνομαιμε νύχτεςδεσμεύομαιξημέρωμαξεσπώ με πόνοστον πόνοσφραγίζονταςμε πυρωμένο βλέμμα σουτο στήθος μου
Λεωφόρος
Βροχή
Ρέμα γλώσσα
Ποτάμι κραυγή
Χέρι χέρι –
Εγώ κι εσύ που
Λείπεις
" Ελεύθεροι άνθρωποι χωρίς ηθική, είναι ελεύθερα ζώα.." Ιψεν
 |
0.0 |
Written by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
December 21, 2010 Προβολές: 3254 
0
0
Θ’ ακούσεις τη
μέρα μου..
που τρίζουν τα
δόντια
με σφιγμένες αισθήσεις
ενώ τα δάχτυλα
αρνούνται τα χάδια
κι οι
χορδές αδειάζουν
και
σπάνε οι νότες
στο γυμνό πάτωμα
Απέκτησα μια κακή συνήθεια
να μετρώ τα πέταλα των λουλουδιών
αντί να τα σκοτώνω
και είμαι πληγωμένος μίσχος
τυφλά μάτιανα μην μπορεί ο ήλιος να τα τρομάξει
Είναι αυτός ο γνώριμος
παιδικός εφιάλτης
που επέστρεψε .
Είπα ήρθαν οι τιμωροί
εχει απροσεκτα απλωσει
ο ηλιος αραχνούφαντες αχτιδες
στη ραχη επανω της ζωης σου
και αντι να γερνας
νεος γινεσαι ξανα
και αντι να συρρικνωνεσαι
σε μια ασημαντη φλογα
απο κουρασμενες...
| 808 results - showing 271 - 280 | « Previous 1 ... 25 26 27 28 29 30 31 ... 81 Επόμενο » | Αποτελέσματα ανα σελίδα: |
Powered by jReviews
