◆ Των τεσσαράκοντα ημερών η ακολουθία στολίζει την παράδοση των ημερολογιακών αναμνήσεων. Ο Μάρτιος, λέξημα παροιμιώδες της εκφράσεως, επισυνάπτει στα δευτερολογήματα του χρόνου την καταλυτική παρουσία του. Ενώ το επίθετο της μεγαλοπρέπειας χαρακτηρίζει τη σημαντικότητα της επαναλήψεως και δίνει στο διάστημα την κατανυκτική τελετουργία μίας νοσταλγικής αναστάσεως.
◆ Η καθημερινότητα θλιβερή, πλησίασε τη συνήθεια και οι περιπατητές με αλλοιωμένα χαρακτηριστικά περιορίζονται στα καθιερωμένα. Η σκέψη αρνείται το λεπτολόγημα και οι μορφασμοί, εγκατεστημένα σχήματα, αρκούνται στα ίδια ερμηνεύματα μίας εξαναγκαστικής εκδήλωσης της ομοιοτυπίας.
◆ Κατάρρευση των ιδεών και τα αποτελέσματα, εφιαλτικά ιχνογραφήματα, ανακοινωθέντα μελαγχολικά, ξεδιπλώνουν θρασύτατα την παλαιότροπη νοοτροπία αλλοτινών εποχών.
◆ Στη χώρα τη νησιώτικη το πρόσταγμα εκφωνείται, στην αγανάκτηση το αιφνίδιο πρωτοστάτησε, ενώ στις φωνές τα όμοια αποσαφηνίζουν πλήρως την ανυπαρξία.
◆ Στα επιχειρήματα, έμπροσθεν του κρημνού και όπισθεν του ρέματος, η κατάσταση θα δρομολογηθεί συμφώνως προς τας υποδείξεις και η ρητορική, ξεπατικωμένη γελοιότητα, θα αναρτήσει στα υποκοριστικά του μάνδαλου την κατευθυνόμενη ανάγκη προς την εξαθλίωση.

◆ Ελαύνω παρά και παρελαύνω διά των ποδών και των σωμάτων ενώ στο έτυμον ορίζεται η απέλασις, επιλέγοντας στο μεσονύχτιον το επιμύθιον των συναισθημάτων.
◆ Και το πρωινό μια μαχαιριά έκοβε στη ματιά τη χαμένη υγρασία ψάχνοντας στο ομιχλώδες τις χαμένες προσευχές.
◆ Μονολόγημα του τέλους αντιφεγγίσματα ψευδολογημάτων ενώ οι προτάσεις διακόνισσες ψιμυθιωμένες πανικοδρομούν φροντίζοντας τη δυστυχία.
◆ Στη συνοικία των παρηκμασμένων, ο χρόνος μονότονος γράφει τα όμοια στην καθημερινότητα. Ανακοινώσεις με κρυμμένες επιδιώξεις και ανοητογραφίες εντύπων απωθημένων, για να περνούν τα σημειώματα και να αφήνουν στους κρεμασμένους τίτλους την απαραίτητη μουντζούρα του υπονοούμενου της ενοχής.