Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
1.0
Reviewed by μπαμ μπουμ κεφτες
" Άκου με που σου λέω.. βαλ' τα μαχαιροπήρουνα ξανά μες το ντουλάπι πριν είναι πια πολύ αργά και ..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 165 guests online

Who's Online

Έχουμε 1279 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Εκτύπωση PDF
RSS
 

ΧΑΟΣ Hot

ΧΑΟΣ

Από όσα γράφονται δεν αγαπώ παρά μόνο αυτό πού γράφει κανείς με το αίμα του.Γράφε με το αίμα σου και θα μάθεις οτι το αίμα είναι πνεύμα.    ΦΡ.ΝΙΤΣΕ

Χαλάζι  λάβας πέφτει η βροχή

στο διαμπερές  σημαδεμένο μου σώμα

συντριβάνια αγάπης κόκκινα

εκτοξεύονται στο  αδειανό ταβάνι

και τα κοράκια της ελευθερίας τσιμπάνε διψασμένα.


Άνοιξα τα μάτια μου

μα βλάστησαν λέπια στα βλέφαρά μου

ο ήλιος ξεκόλλησε βίαια τον ανονείρευτο ύπνο μου


σαράκι αίματος το γραφείο μου

σέρνει τις μύγες  στην βασιλική μου φλέβα

ιδρώτας με σάλιο

στάζει απ’το τυφλό  μέτωπό μου.


Οι τοίχοι μουντοί και σκουριασμένοι

μυρίζουν σάπια όνειρα

που πιάστηκαν στον ιστό της μοίρας

δεν μιλάνε δεν λένε τίποτα

λαχανιάσματα σιγής μόνο.


Η σιωπή γυρίζει ξαφνικά το κεφάλι της

και με κοιτάζει αγριεμένη

το στόμα μου έχει γεύση

ανακατεμένης λάσπης με μητρικό γάλα

Τα μυρμήγκια της θλίψης τρυπώνουν στ΄αυτιά μου

δαγκώνουν την σκέψη

μεταφέρουν στην φωλιά τους  τα ακρωτηριασμένα αισθήματα.


Θαμπώνουν οι μέρες,

τσουρουφλισμένες πεταλούδες

πετούν κοντά στο φως τα χρόνια.


Φευγαλέα πονηρά χαμόγελα,  σκάει η αλήθεια

και χάνεται στους δρόμους με τα κόκκινα φανάρια

σαν κατακερματισμένο  άστρο

που αφήνει τα κόκκινα χνάρια του

στο μαύρο χώμα της αβύσσου


Μα τι ξεστομίζω!


-Η αλήθεια κοίτεται χτυπημένη

στη μέση του δρόμου

σαν τσαλακωμένη γάτα ξεψυχάει

στο τροχαίο με την ανηλεή φύση

Με το στραβοχυμένο της στόμα

την ταραγμένη ομιλία της

τα γεμάτα σπαστικότητα άκρα της

σπαρταράει στο αναπηρικό της καροτσάκι

λούζεται  σε μαύρους καταρράκτες

στεγνώνει με σπινθήρες διάφανους


Είναι το ξένο παιδί

που σαν λύκος παραμονεύει ψίχουλα

Μα τα περιστέρια πάντα  το προφταίνουν


Είναι η αφρικανή έφηβη

εκκωφαντικό κόκκινο  ποτάμι ρέει ανάμεσα στα σκέλια της


Έχει την οσμή των αρρώστων η αλήθεια

των ισχνών ζωντανών χρωματιστών  πτωμάτων

είναι το αφυδατωμένο ξερό λουλούδι

που ανθίζει στην καμένη πεδιάδα της καρδιάς μου

το πανέμορφο μελαχρινό κορίτσι

το κορίτσι που ζωντανεύει σε καμβά  το χώμα..


Και εγώ...;

καταπίνω τις τεράστιες αιμοσταγείς πέτρες

της αδράνειας


Ένας κόκκος ύπαρξης

που βυθίζομαι στο κινούμενο τίποτα

κύματα αφινιασμένα χτυπάνε το στέρνο μου

Το φάντασμα της νιότης μου ουρλιάζει

στην άκρη του αβυσσαλέου χρόνου

αναίτιος κρέμομαι από το δέντρο της αχρησίας

οι καθρέφτες με γελοιοποιούν

για δείτε ρε έναν παλικαρά

που θα αποδόσει δικαιοσύνη με το μολύβι του!


Τα άρθρα ακονίζουν τις μυτερές γωνίες τους

και σαν στιλέτα τις πετάνε

η ατελής στρογγυλότητα των φωνηέντων

μοιάζει με ακανόνιστη πυρακτωμένη αλυσίδα

που δένει τους καρπούς μου

οι ξύστρες ξεφλουδίζουν το ουτοπικό δέρμα μου

και να που αρχίζω να μου μοιάζω...


Ένας ίππος της βαλκυρίας κατέφτασε στο παραθύρι μου

κλέβοντας τον οίστρο των σκέψεών μου

τρέχει πηδώντας απάνω μου

και αρχίζει να με γλείφει

Μα ξάφνου εξαφανίστηκε...

Μπορεί να μην υπήρξε ποτέ...

Μπορεί να μην υπήρξα ποτέ...


Πώς να μπορέσει ο ολιγοφρενής νους μου να ρυθμίσει το ΧΑΟΣ;

-δεν θα μπορέσει (ψιθύριζε η γριά)

καθώς νανούριζε το πλαστικό μωρό

ψίθυρος ακαθόριστης ιαχής

μεταθανάτιοι σπασμοί των νεκρών κλαδιών

της μαύρης τριανταφυλλιάς

εξαπλώνονται στον εγκέφαλό μου

χτυπιούνται με τους νευρώνες μου

στα κοφτερά βράχια της ελπίδας

-δεν θα μπορέσει (ψιθύριζε η μαυροφορεμένη γρια)


Ένα αργό μακρόσυρτο ξεψύχισμα ακούγεται μέσα από τους τοίχους, ο μοναδικός ήχος που ακούστηκε εδώ και χρόνια σε τούτο το δωμάτιο που έχει αρχίσει να παίρνει μακρύ πολυγωνικό σχήμα,δεν θα μπορέσει.


DHMHTRHS GEORGAS


WOLFALAIRE

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 2 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
5.0
 
 

Reviewed by TAXIDEFTIS
July 26, 2013
Report this review
 
 

ΧΑΟΣ

Ανεπιφύλακτα το καλύτερο σου μέχρι τώρα Δημήτρη. Δυνατό με ποιητικές εικόνες και χρώματα σε άριστο συνδυασμό δημιουργικής γραφής με ζωντανό και περιρρέοντα ποιητικό οίστρο. Μπράβο !

*************************************************************************************************
Σε ευχαριστώ από καρδιάς Νίκο.
Reviewed by Nikos Stylianou
July 21, 2013
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: