Η αναγκαιότητα των μνημονίων, ώστε να αποφευχθεί η δημοσιονομική καταστροφή, είναι ο κυρίαρχος ευρωπαϊκός μύθος που επενδύει τη σωτηρία του ευρώ και των τραπεζών εις βάρος των κρατών.

Ο ίδιος μύθος εξακολουθεί να επενδύει και να δικαιολογεί την καταστροφική διαχείριση όχι μόνο των δημοσιονομικών της Ελλάδας, αλλά και την παραχώρηση κάθε είδους κυριαρχίας επί της άσκησης δημοσιονομικής πολιτικής, δικαιωμάτων επί του δημόσιου πλούτου, νομικών δικαιωμάτων της χώρας κ.λπ.

Στο όνομα της δημοσιονομικής κατάρρευσης η Ελλάδα συνεχίζει να οδηγεί στη χρεοκοπία πολίτες, θεσμούς, κοινωνικό κράτος, δομές, δικαιώματα, ακόμη και την ίδια τη δημοκρατία, η οποία πλέον λειτουργεί σε καθεστώς έκτακτης ανάγκης σε όλες σχεδόν τις λειτουργίες της. Οδηγεί στην πολιτική και ηθική χρεοκοπία και τις κυβερνήσεις της χώρας μας, οι οποίες έχουν ήδη προ πολλού μετατραπεί σε γκαουλάιτερ της Γερμανίας.

Για λίγες ώρες την περασμένη Τρίτη η «Δημοκρατία της κλειδαρότρυπας» διεκδίκησε το μερτικό της στη νοσηρή πλευρά της δημοσιότητας, όταν ανακοινώθηκαν οι δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των 508 συνολικά υπόχρεων πολιτικών για τη χρήση του έτους 2010.
Αυτά τα απαξιωμένα «Πόθεν Έσχες», που έχουν πια καταντήσει το πιο κοινότυπο θεσμικό ψεύδος, δεν είναι τίποτε άλλο, όπως παραδέχονται ακόμα και οι πολιτικοί του λεγόμενου «αστικού τόξου», παρά μια διαδικασία «φυσικού αυτοματισμού της υποκρισίας». Ένα περιοδικό φυσικό φαινόμενο με προβλέψιμες συνέπειες. Και μια απερίγραπτη κοροϊδία εαυτών και αλλήλων που προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από την απλή καταγραφή περιουσιακών στοιχείων, συχνά εντυπωσιακών, των οποίων όμως ο τρόπος κτήσης, δηλαδή με απλά λόγια το πολυπόθητο «Πόθεν, ρε μάγκες», παραμένει άλυτο μυστήριο!...