στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
αποκρουστικη φατσα. ενας δρακουλας. οταν εβγαλε την μασκα, μεσα του
εκρυβε αλλη μασκα,
κ αλλη,
κ αλλη. ατελειωτες μασκες.
μονο που η πρωτη, του καρναβαλου, ηταν για πλάκα,
για χαβαλε,
οι αλλες ηταν για να τις χρησιμοποιεί στην καθημερινότητα,
τωρα θα γελασω,
τωρα θα κλαψω,
τωρα θα θυμωσω. Αμετρητες μασκες. Ετσι, αγανακτισμένη, του εδωσε μια σφαλιαρα κ απομακρύνθηκε απο αυτον. Για παντα. Πηγαινε καθημερινα εκκλησια, βοηθουσε τους φτωχους, τι γύρευε με αυτον;
Ανοιξε την πορτα του σπιτιου της κ μπηκε μεσα. Εβγαλε τα ρουχα της,
κατι κομπινεζόν,
κατι σουτιεν που σου δειχνουν στητο το στηθος κ αλλα. Μπροστα στον καθρεπτη αρχιζε
να βγαζει το μακιγιαζ της. Δεν το χρειαζοταν πλεον, σε λιγο θα επεφτε στο κρεβατι.
Σιγα σιγα, οσο την έπαιρνε ο υπνος στην αγκαλια του, τοσο αυτη χαλαρωνε,
κ το σκληρο προσωπο αρχιζε να παίρνει τις χαλαρες απλες εκφρασεις του,
δεν τις χρειαζόταν πλεον. ηταν μονη.
