στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Μολις ολοκληρωθηκε επιτυχως κ ο δευτερος τομος, ένος σπουδαιου λογοτεχνικου εργου. Ανα χειρας εχεται τον πρωτο τομο. Ο δευτερος τομος είναι λιγο πιο πανω. Δημοσιευονται κ οι δυο, παντα αποκλειστικα μονο στο logoclub μας. Απολαυστε τους.
Την τραβαγε από τα μαλλια.
Ηταν ζαβολιαρα. Την τραβαγε από τα μαλλια
κ αλλοι τον κοιταζαν κ τον επαινουσαν. Μεχρι που εγινε ένα πειθαρχημενο παιδακι.
Ετρωγε ολο το φαι του, διαβαζε όλα του τα μαθηματα,
κ εγινε μια σαν τους αλλους γυρω μας. Η ίδια με μας.
Ποιοι ειμαστε εμεις; Κ γιατι επιμενουμε τοσο πολύ τα παιδια
να μας μοιασουν; Τι γλύκα υπαρχει πισω από το συστημα που
ονομαζεται κοινωνιες;
Ξεκινας την ζωη σου σαν τραγουδακι κ την τελειωνεις
σαν έναν αμανέ, ένα μοιρολοϊ. Τι κριμα!
Θα ηθελα να πω στα παιδακια ολου του κοσμου να κανουν υπομονη. Μια ζωη είναι αυτή, θα περασει. Θα ηθελα να πω στα παιδακια ολου του κοσμου ότι δεν μπορουν να κανουν κατι, είναι τελειως απροσταυτευτα. Πρεπει να υπακουουν τους ανωτερους τους. Είναι στρατος.
Θα ηθελα να πω στα παιδακια να μην μεινουν παιδακια. Να μεγαλωσουν, να βγαλουν δοντια κ μακρια νυχια, κ μεσα στο κεφαλι τους να το γεμισουν κενό.
Θα ηθελα να πω στα παιδακια ότι αυτό που βλεπουν γυρω τους δεν είναι ζωη. Είναι θανατος. Αλλα δεν μπορουν να κανουν κατι για να το αλλαξουν. Είναι στρατος. Πρεπει να μαθουν να υπακουουν τους ανωτερους τους.
Θα ηθελα να πω στα παιδακια ότι το μονο κομματι της ζωης τους που αξιζει είναι όταν ακομα δεν εχουν παει σχολειο, ουτε νηπιαγωγειο. Ειναι αυτο το κομματι, που οταν θα μεγαλωσουν, δεν θα θυμουνται καθολου. Θα γινουν 70, 80 χρονων κ αν τους ρωτησεις:
-Θυμασε όταν ησουν μικρος;
Αυτοι θα σε κοιταξουν στα ματια. Αυτοι οι γεροι-που ηταν παιδακια- θα σε κοιταξουν στα ματια κ δεν θα θυμηθουν καθολου. Μαλιστα μπορει κιολας να προσβληθουν για την ερωτηση που τους εκανες. Ποτε δεν ηταν παιδακια! θα σου πουν, με αγριο υφος.
Παιδακια! Αυτόν τον κοσμο που σας φεραν να ζησεται, που είναι παραδεισος κ οι μεγαλοι τον κανουν κολαση, θα πρεπει να υπηρετησετε κ σεις με κάθε τροπο. Ξερω, είναι πολύ δυσκολο το εργο που σας φεραν για να παιξεται κ θα σας φαει καιρο για να μαθεται καλα τους ρολους του εργου, όμως σας υποσχομαι ότι αξιζει τον κοπο κ θα αμοιφθητε για αυτό πλουσιοπαροχα. Αυτό ακριβως! Το εργο σχετιζεται με χρυσο. Καθαρο χρυσο. Χρυσο 24καρατιων με 99.9% καθαροτητα. Τρια εννιαρια. Το εργο εχει κλεφτες κ αστυνομους, αλλα τελικα τα λεφτα που κλεψαν από την τραπεζα του Φαρ Ουεστ θα ξαναεπιστρεψουν πισω στους νομιμους κατοχους τους. Τους τραπεζιτες. Ο καλος θα νικησει τον κακο. Αυτο είναι το εργο. Μαθηματικα, λογικη, πονηρο μυαλο. Οτι άλλο δεν εχει σχεση με αυτό, θα κοπει στην λογοκρισια. Απλη υποθεση, απλο εργο, απλα σκηνικα, λιτοι διαλογοι, σχεδον καθολου διαλογοι. Ένα οπλο. Μιλουν τα οπλα.
Το εργο είναι στημενο. Τι εννοω στημενο; Στημενο σημαινει ότι η μπομπινα του σινεμα, που τωρα προβαλλει το εργο πανω στην οθονη, εχει μεσα του κ την υποθεση κ όλα ως το τελος. Είναι τυλιγμενα όλα μεσα στην μπομπινα. Στο τελος νικα ο καλος. Ο χρυσαφενιος ανθρωπος.
Παιδακια! Είναι όλα μεσα στην μπομπινα. Προπαρασκευασμενα. Ξερω, είναι πολύ ασχημη η θεση σας κ πολύ αβολη κ πώς να χωρεσει ολοκληρος ο παιδικος σας κοσμος μεσα σε μια μπομπινα του σινεμα διαρκειας μιας ωρας;
Δεν μπορει να γινεις όμως κατι. Τον κοσμο φτιαχνουν οι μεγαλοι. Στρατος. Δεν μπορει να γινει τιποτε. Θα σας ελεγα να μην γεννηθητε, αλλα κ αυτό δεν είναι στο χερι σας, το χειριζονται κ αυτό οι μεγαλοι. Το μονο που σας μενει είναι να υπακουσεται.
Καταθλιπτικη ιστορια. Ομως δεν μπορει να γινει κατι για αυτό. Κατά καποιον τροπο εσεις τα παιδακια ειστε το καρβουνο για την ατμομηχανη που ονομαζεται: Εξορυξη Χρυσου.
Ο χρυσος είναι ένα στοιχειο, ένα χημικο στοιχειο όπως είναι ο ανθρακας, το σιδερο, το οξυγονο, το υδρογονο. Ένα στοιχειο από τα 118 χημικα στοιχεια του κοσμου μας. Ολος ο κοσμος είναι φτιαγμενος από αυτά τα στοιχεια. Ολοκληρο το στερεωμα που βλεπεις αποτελειται από αυτά τα 118 δομικα χημικα στοιχεια.
Ολοκληρος ο ανθρωπινος πολιτισμος ειναι κτισμενος στο εξης ένα στοιχειο. Τον χρυσο.
Θλιβερη ιστορια. Παντου βλεπεις χρυσο να λαμπει. Θλιβερη ιστορια, ψυχοπλακωτικη.
Δεν μπορει να γινει κατι. Η πλατη σας είναι γυρισμενη στο τοιχο κ μπροστα σας το εκτελεστικο αποσπασμα. Ειστε κομμουνιστης κ πρεπει να υπογραψετε δηλωση ότι απεταξαμην τον κομμουνισμο, για να σωθεις. Μακαρθισμος.
Μην φοβασε δεν ειμαι κομμουνιστης. Ησυχασε. Ο κομμουνισμος είναι υλιστικος κ γω θεωρω την υλη απλα πλαστελινη για να παιζουμε κ να φτιαχνουμε διαφορες κατασκευες. Η υλη ειναι ένα παιχνιδι. Εκει μεσα δεν θα βρεις τιποτε. Είναι πετρες.
-Τι σερνει αυτος με τοση μανια κ τοσο μισος στο δρομο;
Σερνει ένα παιδακι. Το διαπαιδαγωγει. Το μαθαινει τροπους συμπεριφορας,
κ όπως είναι φυσικο το παιδακι δεν θελει. Κλωτσαει, θελει να φυγει.
Η μαχη είναι ανιση. Στο τελος νικα ο καλος. Αδικα κλωτσα. Οσο πιο γρηγορα μαθει τοσο το καλυτερο για αυτό. Στο τελος θα ηττηθει.
Μου αρεσει αυτή λεξη. Θα ηττηθει. Ωραια λεξη. Ηττα. Ειναι όπως το ποδοσφαιρο, καποιος νικα, καποιος χανει, καποιος χαιρεται κ καποιος κλαιει. Ειναι ένας αγωνας για να επικρατησει ο καλυτερος. Ο καλος, παντα οι καλοι νικουν στους αγωνες. Ετσι στον κοσμο μας επικρατουν οι καλοι.
Ηταν ένα επεισοδιο της σειρας η κοινωνια των ανθρωπων. Η συνεχεια στο επομενο επεισοδιο. Μην την χασεται. Στο επομενο επεισοδειο:
«Ένα παιδακι δραπετευει από την κολαση».
Μην το χασεται.
Ηλθε με ανοικτες αγκαλες,
με απλωμενα τα χερια του, σαν Θεοδωρακης όταν διευθυνει
την ορχηστρα,
κ συ, κ συ το μονο που καταλαβες ηταν να τον σταυρωσεις.
Κ μετα να πεις: κοιταξτε! Αναστηθηκε! Το πραμα δουλευει! Ειναι αληθεια, είναι ο Θεος!
Ειναι ο πραγματικος Θεος του ανθρωπου.
Αν ηταν ξαναρθει αναμεσα μας θα τον ξανασταυρωνες παλι.
Κ γω σου λεω: ξαναηλθε, είναι αναμεσα μας». «Ενα παιδακι δραπετευει από την κολαση». Είναι το επομενο επεισοδιο. Θα καταφερει να επιβιωσει σε έναν κοσμο γεματο κολαση; Θα καταφερει να βγει σωος από το τρελαδικο που ζουμε ολοι μας; Θα καταφερει αυτή η αγνη ψυχη να μεινει αμολυντη σε ένα κοσμο γεματο μισος,
Γεματο μισος για τον ιδιο τον εαυτο του. Θα τα ακαταφερει; Μονος αναμεσα σε χουλιγκανς,
σε έναν αγωνα πουλημενο,
με παικτες πουλημενους κ στην καλυτερη περιπτωση: να παιζουν για το χρημα.
Κ στις κερκιδες; Στις κερκιδες ειναι ο λαος.Το λαδικο, το γρασο που γρασαρει την μηχανη, που λεγεται χρυσος, για να δουλευει ρολοι. Δουλευουν όλα ρολοι. Κρεματορια.
«Ένα παιδακι δραπετευε ι από τον εφιαλτη»,μεινεται μαζι μας να σας δειξω την κολαση μας. Μεινε μαζι μου, ελα μην φοβασε, απλα θα σου δειξω αυτό που εχεις φτιαξει κ εισαι υπερηφανος για αυτό, κ επειδη εισαι υπερηφανος θελεις τα παιδια σου να τα κανεις σαν εσενα. Να τα διαπαιδαγωγησεις σαν εσενα. Ποιος εισαι εσυ: Ενα λαδικο. Εισαι ενας απλος μηχανισμος στην υπηρεσια του συμφεροντος. Ενα παιδακι εχει τα κοτσια να ακολουθησει τον δικο του δρομο. Ελα μαζι μου να μαθεις. Ειμαι κ γω σαν εσενα, μπορει κ χειροτερος. Ας ακολουθησουμε αυτό το παιδακι στο δικο του μοναδικο δρομο. Μπορει τελικα να σκοτωσουμε αυτό το παιδακι (ένα παιδακι τι ξερει από ζωη;). Εχουν περασει 2014 χρονια από τοτε. Εχεις μαθει κατι; Τιποτε, απλα σερνεις τον εαυτο σου από την γεννηση μεχρι τον θανατο. Σερνεσαι. Ένα παιδακι καταφερε να σταθει ορθιο. Ενα παιδακι ορθιο, αναμεσα σε μεγαλους που σερνονται κ εκλιπαρουν ελεος. Στο επομενο επεισοδιο ο αστυνομος Πρεκας, οι εγκληματιες, οι δικαστες, τα οργανα της ταξης, οι ηθικολογοι, ολοι αυτοι, κ πολλοι αλλοι θα σταθουν με την ραχη κολλημενη στον τοιχο κ κει μπροστα τους, ένα παιδακι ορθιο, να τους κοιταζει κ να τους δειχνει με το χερι του. Τελικα όμως δεν θα τους σκοτωσει, δεν είναι στις προθεσεις του. Το μονο που θελει είναι να το αφησουν ησυχο να χαραξει τον δικο του δρομο.
Σπαταλησες τον χρονο σου εδώ περα.
Το ξερω.
