στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Καποτε ενα παραμυθι ταξιδευε τον κοσμο.Πηγε παντου.Ταξιδεψε πανω κ μεσα σε
θαλασσες.Ταξιδεψε στον αερα.Κουραστηκε κ εκατσε να ξαποστασει.Ηρθε διπλα
του ενα παιδακι κ το ρωτησε:"Παραμυθι,θα μου πεις το παραμυθι σου;"Το
παραμυθι του εδωσε μια κολλα λευκο χαρτι κ του ειπε:"Γραψε σε αυτη το δικο σου
παραμυθι,της ζωης σου.Σε 5 χρονια θα ξαναρθω να δω τι εγραψες".Στα 5 χρονια
το παραμυθι γυρισε κ του εδωσε αλλη μια λευκη κολλα κ του ειπε τα ιδια:"Συνεχισε
να γραφεις το παραμυθι σου.Θα ξαναρθω σε 5 χρονια."
κ αυτο συνεχισε να γραφει,
κ καθε 5 χρονια ερχοταν το παραμυθι κ του εδινε
μια καινουργια κολλα χαρτι.
Τα χρονια περνουσαν κ μια φορα,το παραμυθι,στα 5 χρονια πιστο στο ραντεβου του
ηταν εκει μα ο πιτσιρικας δεν ηταν.Γερος πια.Πηγε κ τον βρηκε στο φτωχικο του.
Χαιρετιστηκαν κ καθως δεν ειχε τιποτα αλλο να κερασει τον υψηλο καλεσμενο του
εφερε μια σακουλα γεματη με καρυδια μαζεμενα απο την καρυδια του.Εσπαγε ενα
ενα καρυδι κ εδινε στο παραμυθι.Επερνε κ αυτος που κ που καμια ψιχα.Αμιλητοι,
μπροστα στο τζακι.Που κ που κοιταζοντουσαν βαθια μεσα στα ματια, παντα αμιλητοι.
Του εστρωσε κ κοιμηθηκε εκει στο φτωχικο του,διπλα στο τζακι που εκαιγε ομορφα.
Κ το πρωι το παραμυθι τον πηρε μαζι του.Στον κοσμο.
Το πρωι οι γειτονες του κτυπησαν τη πορτα της καλυβας του για να του φερουν
τραχανα κ δεν πηραν απαντηση.Ανησυχησαν.Εσπρωξαν τη πορτα κ μπηκαν μεσα.
Βρηκαν μια μισογεματη σακουλα με καρυδια κ ενα σημειωμα γραμενο με κοκκινο
μελανι:"Τωρα φευγω.Νυχτωσε.Οτι ηταν δικο μου μοιραστετο.Σας αγαπω".
Βγηκαν εξω απο το φτωχικο του.Εκει εξω ηταν ενα ασπρο αλογο.Λευκο σαν
αγγελος.Πιο λευκο κ απο λευκο.Χλιμιντρησε 3 φορες κ χαθηκε καλπαζοντας
δυνατα προς τον οριζοντα.
