στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο. 
Εκατσα κ διαβαζω τις βιογραφιες των αγαπημενων μου σκηνοθετων. Ταρκοφσκι. Κουροσαβα, Κακογιανης, Μπονιουελ, Βιμ Βεντερς, Στανλει Κιουπρικ, Αντονιονι, Σερκει Αιζενσταιν, Γκιλμαζ Γκιουνει, Κοπολα κ πολλοι αλλοι. Μου αρεσει ο κινηματογραφος. Θελω να αρχισω να γραφω σεναρια για κινηματογραφο, για θεατρο, για διαφημισεις κ για οτιδηποτε άλλο κ βρηκα μια σχολη κινηματογραφου που κανει κατι σεμιναρια. Δεν πιστευω ότι η τεχνη να γραφεις σεναρια είναι κατι που μαθαινεται. Ειτε το εχεις ειτε όχι. Μπορει όμως να σου δωσει ερεθισματα. Τους εστειλα ένα email ότι ενδιαφερομαι κ μαζι τους εστειλα κ μια ιστορια:
«Σεναριο. Μου αρεσει να γραφω. Μου αρεσει η ψυχεδελια που ονομαζεται κινηματογραφικο πανι. Βλεπεις την γκομενα κ αρχιζεις κ ονειρευεσαι φουρνους κ παξιμαδια. Λαμπει πανω στο πανι, θελεις να την κρατησεις ζωντανη μεσα στη φαντασια σου οσο γινεται. Μετα γραφει τελος, με μεγαλα γραμματα. Πηγαινεις σπιτι σου, γυριζεις στον συνηθισμενο σου εφιαλτη. Την γυναικα σου.
Εχουμε αναγκη τη φαντασια. Φαντασια είναι οταν ο γειτονας σου, βλεπει στο πανι του, έναν αγγελο κ τον ερωτευεται. Τον δικο σου εφιαλτη. Την γυναικα σου.
ηταν ένα διαφημιστικο τρειλερ του εαυτου μου»
Αυτή είναι κ η φιλοσοφια μου για το σινεμα. Μια φαντασιωση. Ομως εχει δυναμη ο κινηματογραφος. Ας προσπαθησουμε να δουμε την δυναμη του μεσα από τον φακο του. Οτι θα δουμε παρακατω είναι απλα φαντασιωση κ τιποτε άλλο. Μην ψαχνεις συμπερασματα κ ηθικα διδαγματα. Είναι σκετη φαντασια. Η φαντασια του σεναριογραφου σε εξτριμ κατασταση.
Η ταινια εχει τιτλο ενα γυναικειο ονομα. «Αγγελικη». Ο φακος της καμερας, μετα από οδηγιες του σκηνοθετη, εστιαζεται πανω σε ένα νεαρο που περπατα στο πεζοδρομιο. Ξαφνικα, μετα παλιν από οδηγιες του σκηνοθετη, ένα τσουρμο ανδρων ορμησε κατά πανω του. Ο νεαρος πεφτει στο εδαφος κ πριν ξεψυχισει βλεπει να συλλαμβανει τον δραστη κ να τον αφοπλιζει, μια νεαρη γυναικα. Η Αγγελικη. Μετα, ο νεαρος, ξεψυχα στην αγκαλια της αγνωστης Αγγελικης.
Ολα πηγαν καλα, η σκηνη ηταν απολυτα ρεαλιστικη κ όλα εγιναν όπως επρεπε.
Αργοτερα στο μπαρ, επιναν το ποτο τους ολοι μαζι κ οι κομπαρσοι κ οι ηθοποιοι κ οι σκηνοθετες κ οι ηχοληπτες κ οι καμεραμεν. Ολοι. Η Αγγελικη τσουγκριζε το ποτο της με ολους.
Κινηματογραφος. Καμια φορα η πραγματικοτητα τον ξεπερνα. Ωχρια μπροστα της.
στον Παυλο οπου κ να ειναι
