Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
1.0
Reviewed by μπαμ μπουμ κεφτες
" Άκου με που σου λέω.. βαλ' τα μαχαιροπήρουνα ξανά μες το ντουλάπι πριν είναι πια πολύ αργά και ..."
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 126 guests online

Who's Online

Έχουμε 1645 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Εκτύπωση PDF
RSS
LOGO PAGE ** Άρθρο Καλημέρα Σχολείο - Καλημέρα Θλίψη
 

Καλημέρα Σχολείο - Καλημέρα Θλίψη Hot

Καλημέρα Σχολείο - Καλημέρα Θλίψη

Διαβάστε το μόνο όσοι αντέχετε τη σύγκριση του ελληνικού σχολείου με ξένα σχολεία...

Άρθρο του Αλέξανδρου Πιστοφίδη, δημοσιευμένο το 2008


Το σχολείο της χαμένης νιότης…

Άνοιξαν τα σχολεία. Για κάποιους ένα ευχάριστο και μοναδικό γεγονός, για τους περισσότερους θλιβερό.

Σε μια μακρινή χώρα, στη Φιλανδία, που εδώ και μια δεκαετία οι μαθητές της βγαίνουν πρώτοι σε όλες τις διεθνείς αξιολογήσεις του ΟΟΣΑ (οι δικοί μας τελευταίοι), γιορτάζουν τις μέρες αυτές. Γιορτάζουν, γιατί μετά από δύο μήνες διακοπών βρέθηκαν ξανά με τους συμμαθητές και δασκάλους φίλους τους, στη μικρή κοινότητα του σχολείου τους.
Στη Φιλανδία, στα πολυθέσια και ολοήμερα σχολεία θα βρεις παιδιά από 8 μηνών μέχρι 16 ετών. Όταν εργάζονται και οι δύο γονείς μπορούν να αφήσουν το 8 μηνών και άνω παιδί τους στο σχολείο μαζί με τα μεγαλύτερα αδερφάκια του. Στη μικρή κοινότητα του σχολείου θα βρεις παιδιά με ειδικές ανάγκες, αφού, σκοπίμως, δεν υπάρχουν ειδικά ιδρυματικά-σχολεία. Θα βρεις βρέφη, να μαθαίνουν από μικρά να συνυπάρχουν με μεγάλους και αναπήρους, όπως στην κοινωνία των μεγάλων, καλλιεργώντας το αίσθημα της ευθύνης και της αλληλεγγύης των μεγάλων παιδιών προς τα μικρότερα και προς τα διαφορετικά.

Στη Φινλανδία γιορτάζουν, γιατί θα βρεθούν πάλι σε σχολεία με σύγχρονα εργαστήρια και αμφιθέατρα, με κλειστά γυμναστήρια και πισίνες, με ειδικές αίθουσες χαλάρωσης και σάουνας, με εστιατόρια με το δωρεάν φαγητό και το σημαντικότερο, γιατί θα μάθουν και θα δημιουργήσουν γνώση με τους δασκάλους φίλους τους, παίζοντας, συζητώντας και μελετώντας διάφορα βιβλία και όχι ένα υποχρεωτικό σε κάθε μάθημα, όπως στην Ελλάδα. (Οι δάσκαλοί μας, ακόμη και να θέλουν να πάρουν πρωτοβουλίες δημιουργικής μάθησης δεν μπορούν. Είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν με συγκεκριμένα βιβλία με έναν στόχο: «να βγει όπως-όπως η ύλη», αποστηθισμένη βεβαίως).

Τα παιδιά στη Φιλανδία, στις πρώτες έξι τάξεις, κάνουν συχνά τεστ, όχι όμως για να βαθμολογηθούν (να τιμωρηθούν όπως τα ελληνόπουλα) αλλά για να διαπιστωθούν οι αδυναμίες τους, ώστε να τους παρασχεθεί εξατομικευμένη ενισχυτική διδασκαλία. Η φιλοσοφία τους είναι, «η βαθμολογία αποθαρρύνει και ωθεί ακόμη περισσότερο στην άρνηση μάθησης τον κακό μαθητή, ενώ επιβραβεύει τον καλό μαθητή, που έτσι κι αλλιώς δεν χρειάζεται την επιβράβευση».

Τα παιδιά στη Φιλανδία μπορούν ήδη από τις πρώτες τάξεις, να επιλέξουν ακόμη και το ημερήσιο πρόγραμμά τους. Ένα παιδί της δευτέρας δημοτικού, μπορεί μια ημέρα να επισκεφτεί κάποιο μάθημα της τρίτης ή ακόμη και της πρώτης, αν νομίζει πως αυτό χρειάζεται περισσότερο. Τα παιδιά στη Φιλανδία αλλά και σε πολλές άλλες χώρες, που το εκπαιδευτικό τους σύστημα είναι ανάμεσα σε εκείνο των πρώτων πέντε στον κόσμο, όπως στην Ιαπωνία, Κορέα και Καναδά, όταν έχουν τεστ στα μαθηματικά, φυσική, χημεία, ακόμη και στη γλώσσα τους, επιτρέπεται να έχουν μαζί τους βοήθημα (βιβλίο με τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς τύπους και λεξικό γλώσσας).

Οι παιδαγωγοί τους δεν έχουν κανένα λόγο να απαιτήσουν από τα παιδιά να μάθουν απέξω πράγματα, που μετά από μερικές εβδομάδες δε θα θυμούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να μάθουν τα παιδιά τους να σκέπτονται λογικά, με κριτική αναλυτική σκέψη, κατανοώντας περίπλοκα νοήματα και αλληλοσυσχετισμούς. Με λίγα λόγια, τους ενδιαφέρει να αγαπήσουν τα παιδιά τη μάθηση και το βιβλίο για να συνεχίσουν να μαθαίνουν μόνα τους. Με το ζόρι δε μαθαίνει κανείς. Με το ζόρι μπορείς μόνο να αποστηθίσεις ξένη γνώση, για λίγο καιρό.

Όταν το απόγευμα, μετά την ενισχυτική διδασκαλία, οι Φιλανδοί μαθητές πάνε στο σπίτι, αφήνουν τη σάκα με τα βιβλία στο σχολείο. Όλη η υπόλοιπη ημέρα τους ανήκει. Χαίρονται την παιδικότητά τους. Τεστ για το σπίτι απαγορεύονται. Η λέξη φροντιστήριο δεν υπάρχει ούτε στο λεξικό τους. Είναι πρώτα στην Ευρώπη στην ανάγνωση εξωσχολικών βιβλίων και τελευταία σε τηλεθέαση.

Τα ελληνόπουλα τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο σαν κουρδιστά πορτοκάλια. Το μόνο που τους μένει μετά, είναι να καθίσουν εξαντλημένα μπροστά στην τηλεόραση μέχρι να τους πάρει ο ύπνος. Σε καμιά άλλη χώρα του κόσμου δε βλέπεις παιδιά με τσάντες να κυκλοφορούν μέχρι τα μεσάνυχτα τρέχοντας σαν τον Βέγγο να προλάβουν το επόμενο μάθημα αποστήθισης, προς μεγάλη ικανοποίηση των φροντιστηρίων. Είναι δυνατόν αυτά τα τραύματα της χαμένης παιδικότητας να μην έχουν βαθιές και μακροχρόνιες ψυχικές συνέπειες;

Τα περισσότερα ελληνόπουλα πάνε άκεφα σε άθλια δημόσια σχολεία, που μοιάζουν σαν γκαράζ αυτοκινήτων. Θα συναντήσουν δασκάλους, στην πλειονότητά τους σκυθρωπούς και δίχως όρεξη, που από τότε που τελείωσαν τις σπουδές τους δεν έχουν ανοίξει βιβλίο. Θα συναντήσουν δασκάλους, για τους οποίους η λέξη εξατομικευμένη προσέγγιση μαθητή με ιδιαίτερα προβλήματα, υπάρχει μόνο στα λεξικά. Θα πρέπει να αποστηθίσουν κακογραμμένα βιβλία πάνω στα οποία θα εξεταστούν. Όποιος έχει την καλύτερη μνήμη ή τις καλύτερες τεχνικές αποστήθισης, όχι απαραίτητα και το καλύτερο μυαλό, θα επιβραβευθεί. Οι κακοί μαθητές θα τιμωρηθούν και θα σπρωχθούν στη μαθησιακή άρνηση. Η μαθητική διαρροή στη χώρα μας, σε κάποιες περιοχές ξεπερνά το 30% , ενώ στη Φιλανδία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Η απάντηση της υπουργού παιδείας τους είναι: «είμαστε μια μικρή χώρα και δεν έχουμε την πολυτέλεια να χάσουμε ούτε έναν μαθητή».

Γιατί αλήθεια συμβαίνουν όλα αυτά τα τραγικά, στο σημαντικότερο τομέα μιας χώρας όπως είναι η παιδεία, από την οποία εξαρτώνται όλα τα άλλα; Γιατί βασανίζουμε δίχως λόγο ότι πολυτιμότερο έχουμε, τα παιδιά μας; Γιατί, ενώ πληρώνουμε τα περισσότερα λεφτά στον κόσμο για την παιδεία (στην παραπαιδεία των φροντιστηρίων), έχουμε μια τόσο άθλια δημόσια παιδεία;

Την απάντηση μας την έδωσε πριν λίγες ημέρες ο κος Βουλγαράκης: «υπάρχουν βουλευτές που τα δίδακτρα που πληρώνουν για τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία είναι περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνουν στο πόθεν έσχες»!!!
Κυβερνώντες και εξουσιάζοντες, που στέλνουν τα παιδιά τους σε πανάκριβα ιδιωτικά σχολεία, δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά στη δημόσια παιδεία, όπως δεν έχουν κανένα λόγο να δώσουν λεφτά για τη δημόσια υγεία, αφού αν χρειαστεί, οι ίδιοι και τα παιδιά τους θα πάνε στο Memorial. Αυτή είναι η μοναδική εξήγηση και καμία άλλη για τα άθλια δημόσια σχολεία μας. Όλα τα άλλα είναι δικαιολογίες προς βλάκες!

Στη Φιλανδία, ο γιος του πρωθυπουργού, του προέδρου της ΝΟΚΙΑ, του θυρωρού της πολυκατοικίας και του χασάπη της γειτονιάς πάνε στο ίδιο δημόσιο σχολείο. Γι αυτό και έχουν κάθε λόγο να δίνουν τα διπλάσια ακριβώς λεφτά από εμάς, γύρω στο 7% του ΑΕΠ, για την παιδεία τους. «Βάση της εκπαίδευσής μας είναι η ισότητα όλων στο σχολείο», λέει η υπουργός τους. Οι Φιλανδοί αγαπούν την πατρίδα τους, όχι ακροδεξιά και θεωρητικά σαν μια αφηρημένη ιδέα, αλλά σαν ζωντανό οργανισμό. Γι' αυτούς πατρίδα είναι πάνω απ' όλα ο λαός τους, οι άνθρωποί τους, τα παιδιά τους.

Κριτικές Χρηστών

Average user rating from: 4 user(s)

 

Αξιολόγηση:
 
4.3
 
 

Δεν ξέρω πως είναι το σύστημα της Παιδείας σε άλλες χώρες, ξέρω ότι στην Ελλάδα η κατάσταση ξέφυγε από τριτοκοσμική και έγινε τετρακοσμική.

Τάκης
Reviewed by Takis D.-M.
October 20, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

Το σχολείο της χαμένης νιότης...
Ελλάδα, ώρα μηδέν για να μην πω και υπό του μηδενός..
Κοιτώ τ' αστέρια, όπως κάποια στιγμή μου είπε ο φίλος Νίκος Στυλιανού σε κάποιο σχόλιο και βλέπω αγώνες πολλούς. Κι εκεί...βλέπω Ελλάδα!.. Να παλέψουμε να καταχτήσουμε το όνειρο! Μας αξίζει!!!

Πατεράκη Ευαγγελία
Reviewed by ΠΑΤΕΡΑΚΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ
October 20, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 

σχολείο της χαμένης νειότης

Στον δικό μας τον καιρό στην δεκαετία του εξήντα στο δημοτικό.για έξη τάξεις υπήρχε μόνο ένας δάσκαλος για ολους μας.Πηγαίναμε πρωΐ κι απόγευμα .Ο δάσκαλος πρώτα έκανε μάθημα στις μεγάλες τάξεις και μετά όταν έκανε τις διορθώσεις, τα μεγάλα παιδιά βοηθούσαν τα μικρά στην ανάγνωση κ.τ.λ.Στο σπιτι δεν είχαμε εργασία και διασκεδάζαμε με πολύ απλά πράγματα.Δεν υπήρχε ηλεκτρισμός ετσι ούτε τηλεόραση και η φαντασία μας κάλπαζε και ταξίδευε μέσα από τα βιβλία που διάθετε η σχολική μας βιβλιοθήκη.Χρήματα δεν υπήρχαν για τα απαραίτητα πόσο μάλλον για πληρωμές ιδιαιτέρων που κατα βάθος βοηθούν μόνο την τσέπη εκείνου που τα παραδιδει .Κάνοντας τους δασκάλους να μην γνοιάζονται αν τα παιδια καταλάβουν το μάθημα η όχι.
Το να πηγαίνουμε στο σχολείο ήταν ξεκούραση και περιπέτεια καθώς τότε δεν θα έπρεπε να κυττάμε τα ζωντανά όταν οι γονείς μας ήταν απασχολημένοι με την δουλειά που θα έφερνε σε μας τον άρτο τον επιούσιο.
Να μην τα πολυλογώ υπήρχε η ώρα του παιδιού για το παιγνίδι και τους φίλους του ,ηταν η ώρα του σχολείου κι η ώρα για τις υποχρεώσεις αναλόγως των δυνάμεων σου,Αυτό έκανε τόσο ενδιαφέρουσα την ζωή που δεν υπήρχε περίπτωση βαριεστημάρας .
Κι έρχομαι στο σήμερα που από τεσσάρων χρονών το παιδί το πνίγουμε στο να μάθει ,να μάθει ,να μάθει, ότι εμείς νομίζουμε ότι είναι καλό για κείνο μη αφήνοντάς του ελευθερη εκλογή για να αποφασίσει μονάχο του που θέλει να πάει.Ομως με την αναγκαστική μάθηση κανένας δεν πάει πουθενά.Ετσι ας αφήσουμε τα παιδιά να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους με απουσία ηλεκτρονικών παιγνιδιών κ.τ.λ.που σκοτώνει την φαντασία του και το κάνει ν,αποδέχεται τα πάντα ότι έτσι είναι .
ευχαριστω
.
Reviewed by maroulla.panagou
October 20, 2010
Report this review
 
 

Καλημέρα Σχολείο - Καλημέρα Θλίψη

Αυτή η κλάψα και η μιζέρια μού προκαλεί πονοκέφαλο..'Ελεος αυτή η ηττοπάθεια και η συγκριση με τους ''υπερ-γαμάτους'' άλλους.Το σχολείο δεν άρεσε ποτέ σε κανεναν όσο και αν το στολίσουμε με κτίρια ,καθηγητές και τετοια.Αυτή ειναι η αλήθεια.Τώρα αν θέλει κάποιος μπορεί να μεταναστεύσει στην Φιλανδία ή και πιο ψηλά για να έχει ωραίες αυταπάτες(και πιο ψηλά ποσοστά αυτοκτονίας..).
Υ.Γ.:η σωστή εκπαίδευση σε μια χώρα δημιουργεί σωστούς πολίτες ,ετσι δεν είναι?Στην συγκεκριμένη χώρα που μας πλασάρει η Κίρκη σαν πρότυπο,μίλησε κανένας για τις οικολογικές καταστροφές που προκαλούν και τις καταπατήσεις δικαιωμάτων διαφόρων μειονοτήτων?



**********************************************************************************************
Ηλία μου, δεν πρόκειται περί κλάψας, όπως γράφεις, ούτε περί μιζέριας. Έβγαλα ένα ξένο σχολείο που μου άρεσε, σε πληροφορώ. Είχα την ατυχία όμως, να παρακολουθήσω την τελευταία τάξη του Λυκείου εδώ και να μπορώ να κάνω τη σύγκριση. Αλήθεια,εσύ έχεις τέτοιο μέτρο σύγκρισης; Σε πληροφορώ δε, πως η μετανάστευση έχει αρχίσει και πάλι, λόγω ανεργίας, γιατί, όπως λέει και ο ποιητής "η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της ή τα δαγκώνει στο λαιμό". Και δεν εννοώ την πατρίδα μας, αλλά το κράτος των Αθηνών, που με τις άμυαλες αποφάσεις του και τα ελλειμματικά του νομοσχέδια-που κάθε τόσο αλλάζουν, όποτε ανεβαίνει άλλο κόμμα στην εξουσία- οδηγεί μακριά πολύ τους Έλληνες από αυτό που πραγματικά τους αξίζει. Στη συγκεκριμένη χώρα, που δεν την πλασάρω εγώ, αλλά ο Αλέξανδρος Πιστοφίδης, αναφερόμενος στο εκπαιδευτικό σύστημά της και στις πρωτειές των παιδιών εκεί, σαφώς θα υπάρχουν και λάθη και καταπατήσεις δικαιωμάτων των μειονοτήτων και ποσοστά αυτοκτονίας και οικολογικές καταστροφές. Αλλά, στ' αλήθεια πιστεύεις ότι εδώ όλα αυτά λείπουν; Δεν έχουμε ποσοστά αυτοκτονιών, επειδή τα ΜΜΕ δεν τα αναφέρουν;Δεν έχουμε καταστροφές και καταστροφές περιβάλλοντος και εδώ; Μήπως απουσιάζουν οι καταπατήσεις δικαιωμάτων μειονοτήτων αλλά και πλειονοτήτων στη χώρα μας; Απλώς, Ηλία μου, ευελπιστώ κάποια στιγμή να δω τη χώρα μου πιο ψηλά, πιο σίγουρη, πιο όμορφη, πιο υπερήφανη και δεν είναι κλάψα, ούτε μιζέρια να εντοπίζουμε τα κακώς κείμενα και να τα στηλιτεύουμε! Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, δε θα ελευθερωθούμε, αν πρώτα δε δούμε την αλήθεια κατάματα για το κράτος μας και δεν προσπαθήσουμε όσο μπορεί καθείς, από το δικό του μετερίζι να αλλάξει η υπάρχουσα κατάσταση που μας οδήγησε εδώ στο σήμερα-που νομίζω πως και σένα ούτε σε ικανοποιεί, ούτε σε κάνει να νιώθεις υπερήφανος. Γι' αυτό και δεν καταλαβαίνω την επιθετικότητά σου προς το κείμενο που ανήρτησα και προς τις απόψεις μου. Ο πολιτισμός μας ξέρεις, φαίνεται και από τον τρόπο που διαλεγόμαστε. Ειλικρινά με τιμάς πάντως, και μόνο που ασχολείσαι με ό,τι υποστηρίζω, γιατί δείχνει ότι αξίζει ο διάλογος για την Παιδεία, έστω και αυτού του επιπέδου. Σε ευχαριστώ! Με φιλικούς χαιρετισμούς, ένα μεγάλο φιλί και μια καλημέρα! ΚΙΡΚΗ



******************************************************************************************
Δεν θα διαφωνήσω σε πολλά απ'όσα λες..Η αλήθεια ειναι ότι ήμουν καπως οξυθυμος χτες..ίσως φταίει ο χαρακτληρας μου,ίσως παλι επειδη εχω ''μπουχτησει'' να ακουω παντου γκρινια (σο νοσοκομειο συγκεκριμενα οπου ειμαι) για το συστημα και για ολα αυτα,και να μην βλεπω πουθενα πραξη ή εστω αλλαγη νοοτροπίας.Θα ελεγα ειμαστε ευκολοι στο να γκρινιαζουμε και πραξη μηδεν.. Κρατάω το φιλί σου και την καλημέρα σου..και ανταποδίδω! Ηλίας Δεσύλλας
Reviewed by Ηλίας Δεσύλλας
October 20, 2010
View all my reviews
Report this review
 
 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords: