Eίσοδος Μελών

Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by Sotos
"Bravo!!!!!!!!!!!!! "
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
Βαθμολογία Χρηστών
 
5.0
Reviewed by logoclub.gr
< >

Κριτικές Κειμένων

Online -χρήστες & επισκέπτες Εξωτερικού

Now 42 guests online

Who's Online

Έχουμε 218 επισκέπτες συνδεδεμένους

Καλώς ήρθατε

στον Ιστοχώρο του Λογοτεχνικού Club,που δημιουργήθηκε από ανθρώπους που αγαπούν την λογοτεχνία και επιθυμούν να προβάλλουν αυτό το κομμάτι του πολιτισμού μας σε όλον τον κόσμο.

Εκτύπωση PDF
RSS
 

Ο Χρόνος Hot

Μεσημέρι στο κέντρο της Αθήνας. Περπατάω στην πλατεία Συντάγματος βλέποντας τον κόσμο να είναι  βιαστικός. Ίσως να μην αντάλλαξα ματιά με κανέναν περαστικό διότι όλοι επείγονται… Εξαντλητικά γρήγορος ρυθμός.Κουράστηκα.

Κάθισα στο παγκάκι  απέναντι από το σιντριβάνι. Κοιτώντας την ροή του νερού αφέθηκα σε μια εσωτερική συζήτηση.

- O

Χρόνος θα έπρεπε να είναι ανεξάρτητος.Να μην υπάρχει…

- Να μην υπάρχει; Ανάμεσα σε τι;

- Ανάμεσα στους ανθρώπους και ειδικότερα στο ζευγάρι.

- Όχι απαραίτητα ερωτικό  αλλά επικοινωνιακό.

- Πόσο ξεχωριστό να μπορείς να ενώνεσαι μ’ έναν άνθρωπο.

- Ίσως αν είμαστε συνέχεια μαζί….να γίνουμε αθάνατοι.

- Αθάνατοι…Στην ζωή όπου η έννοια  έχει αξία.

Χαμογέλασα.

« Αυτό είναι» σκέφτηκα. «Ο χρόνος δεν θα έπρεπε να υπάρχει όταν ΕΜΕΙΣ είμαστε μαζί!» Γιατί να δίνουμε αξία σε πράγματα που δεν είναι ο άνθρωπος το κέντρο; Γιατί να μην μιλάμε; Να μην καθόμαστε απλά αγκαλιά; Να μην κοιταζόμαστε στα μάτια; Τελικά να λέμε την αλήθεια,με απόληξη την επικοινωνία;

Αφήνοντας  γεγονότα και καταστάσεις δεν κερδίζουμε κάτι. Ο χρόνος – αν υπάρχει – δεν γυρίζει αντίστροφα ,ούτε διαστέλλει την ποιότητα ζωής. Αφήνει μόνο το αποτύπωμα των πράξεων…μας.

Ο ουρανός καταγάλανος .Λιγοστά σύννεφα ταξιδεύουν με την ενέργεια του ανέμου. Σηκώνω ξανά το βλέμμα μου προς τους ανθρώπους. Κοιτάζω προσπαθώντας να τους γνέφω. Δεν αλληλεπιδρώ με κανέναν ,ευτυχώς  όμως που υπάρχουν τα παιδία! Όσα πέρασαν με χαιρέτισαν, με κοίταξαν με το βλέμμα της γνώσης τους. Ένιωσα ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Πιθανώς όλα να με ρώτησαν «Πως μπορούμε να μην δίνουμε σημασία σε κάτι που από μικροί  γνωρίζουμε; Εσκεμμένα στην πορεία το ξεχνάμε;». Σώπασα ,όμως  αισθάνθηκα την απόγνωση…

Γιατί αφήνουμε αυτό που είναι το σημείο αναφοράς στη ζωή μας; Γιατί απαξιώσαμε τον ίδιο τον άνθρωπο; Γιατί πλέον δεν μπορούμε να ταυτιστούμε με την συμπληρωματική μονάδα μας;

Οι κόρνες των οχημάτων με αφύπνισαν, κοίταξα το ρόλοι στα γρήγορα. Άλλαξα κατεύθυνση και αναμείχθηκα στο πλήθος.

Κριτικές Χρηστών

There are no user reviews for this listing.

 

 
 
Powered by jReviews

Κριτικές : Advanced Search

Κατηγορία:     Keywords:   
 

Ο,τι είναι παρελθόν, είναι πρόλογος......

ΠΟΙΗΣΩΜΕΝ...καθ' Ημετέραν Εικόνα και καθ' Ομοίωσιν.. Γεν.1-26 [Αποσπάσματα].- Ν3/21-22,β2 << Το τέρας βρυχάται και θα συνεχίσει να βρυχάται όλο και περισσότερο, όλο και πιο έντονα και βίαια, απροκάλυπτα και καταστροφικά, χειραγωγώντας με ευκολία τους ανθρώπους, όλων των ηλικιών σε κάθε είδους Εγκληματικές ενέργειες και Πράξεις, διασπώντας έτσι τον ιστό σταθερότητας και συνοχής στις λοινωνίες των ανθρώπων παράγοντας με αυτό τον τρόπο την προσφιλή δια την ύπαρξη και διαιώνιση του <<Τροφή>> που δεν είναι άλλη από την παραγόμενη Αρνητική Ενέργεια που τον συντηρεί ανα τους Αιώνες και είναι πάντα προς όφελος του. Χρησιμοποιώντας δε βάναυσα και δόλια τον πρόχειρο πλανήτη του όλο και πιο καταστροφικά, όσο καταλαβαίνει πως οδηγείται προς το Τέλος Του....Το μη αναστρέψιμο !.....>> 30/12/2021 - Nikos Stylianou